piedra irmaginin kiyisinda oturdum agladim 

1. Coelho'nun (bkz: dostoyevski)nin (bkz: beyaz geceler) romanından esinlenerek yazdığını düşündüğüm romanı..Türk filmleri gibi biter..içinde harbici hristayanlar olan romandır..diğer türk filmi gibi biten romanlar için (bkz: doğunun limanları) (bkz: amin maalouf) (bkz: savaş ve barış) (bkz: lev tolstoy)
   #20399 (rasko, 17.01.2006 12:34)
2. başta, okuduğum en güzel yazılardan biri olan giriş kısmı olmak üzere muhteşem bir duygu seliyle yazıldığı belli olan kitap. her cümlenin, her noktanın, her virgülün yeri çok hesaplı, çok doğal, çok samimi. paulo coelho'nun içinden bir anda o en güzel haliyle çıkıvermiş gibi sanki. aşkın, yüzyıllar geçse de değişmeden kalan, herhangi bir çağa ait olmayan ruhuyla ve paulo coelho'nun kendine özgü o şeffaf anlatımıyla ustaca gizlenmiş olduğu için dikkatsiz gözlerden kaçabilecek radikal fikirlere ve kendiliğinden zihninizde canlanıveren tablolara sahip.
   ama gene de en sevdiğim yeri, yukarıda belirttiğim gibi, bir buçuk sayfa uzunluğunda, ilk cümlesinden itibaren beni içine alıveren ve yavaş yavaş gözlerimi dolduran, o beklenmedik son cümlesiyle de bir anda tüylerimi ürperten ve romantizmin doruklarina varan giriş bölümüdür.
   paulo coelho'yu tebrik ediyor, saygıyla eğiliyorum.
   #537405 (josef k, 14.08.2006 06:00)
3. 'Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum, Ağladım', yazarın Türkçe'deki ikinci kitabıdır. kitap, bir tutkunun, bir aşkın öyküsü. Öyle bir aşk ki, bir kadınla bir erkek arasındaki tutkunun, giderek bir sonsuzluk tutkusuna dönüştüğünü görüyoruz. 'Paulo Coelho', gerçekle gerçeküstünü, ülkesinin mitolojisinden yararlanarak bütünleştirebilen ilginç bir yazar; bu romanında, dünyanın gizlerini içinde taşıyan bir aşkın öyküsünü dile getiriyor.
   #537538 (ozgun, 14.08.2006 09:49)
4. "çocuk masallarında, prensesler kurbağalara öpücük verir ve kurbağalar sevimli prenslere dönüşür. gerçek yaşamdaysa, prensesler prensleri öper ve prensler kurbağaya dönüşür."
   (#867445)*
   #920434 (sidikli, 28.11.2006 10:20)
5. okuduktan sonra şöyle bir sorgulatan; "vazgeçebilir misin tüm hayallerinden bir kişi için?"
   allah'tan platonik mevzularda böyle bir dert yok.*
   
   ama evet; bir-iki gün kafa güzel gezdiriyor insanı.
   #925879 (sidikli, 29.11.2006 14:43)
6. final bölümü fazlasıyla merak edilen ve finalde okuyucuyu doyuran eserdir.
   #925897 (cennetten kovulan, 29.11.2006 14:49)
7. ... oturdum ve ağladım. efsaneye göre bu ırmağın sularına düşen herşey, yapraklar, böcekler, kuş tüyleri, bunların hepsi ırmagın yatağında taşa dönüşürmüş. ah! yüreğimi bağrımdan söküp, akıp giden sulara atabilmek için neler vermezdim... hiç acım kalmazdı, hiç pişmanlık kalmazdı içimde anılarım olmazdı hiç.
   Piedra ırmağının kıyısında oturdum ve ağladım. kışın soğuğu, yüzümdeki yaşları hissettirdi bana ve bu yaşlar, önümden akıp giden sulara karıştı. bu ırmak bir yerlerde bir başka ırmağa karışıyor sonra bir başkasına ve bütün bu sular, gözlerimden ve gönlümden çok uzaklarda sonunda denize kavuşuncaya kadar böylece akıp gidiyor.
   gözyaşlarım böylece çok uzaklara akıp gitsin ve aşkım, bir gün onun için ağladığımı hiç bilmesin. çok uzaklara aksın gözyaşlarım ve ben, ırmağı, manastırı, pirenelerdeki kiliseyi, birlikte yürüdüğümüz yolları unutayım.
   #2197677 (herpes, 25.08.2007 18:21)