pablo neruda 

1. şili'li ünlü şair.
   #28324 (sıçtırtma lamasına, 20.01.2006 02:59)
2. 1904 - 1973 yılları arasında yaşamış sosyalist şair...
   
   asıl adı neftali ricardo reyes basoalto olan şair, çekoslovakya'lı şair jan neruda'ya olan hayranlığından dolayı Pablo Neruda takma adını aldı...
   
   1971 yılında ise, nobel edebiyat ödülünü almıştır...
   #38132 (ferrole, 25.01.2006 23:17 ~ 23:18)
3. (bkz: bizler susuyorduk)
   #54667 (beyazyelkenli, 05.02.2006 21:27)
4. (bkz: bir sürü ad)
   (bkz: bu akşam en hüzünlü şiir)
   #54668 (beyazyelkenli, 05.02.2006 21:28 ~ 21:30)
5. (bkz: FEDERiCO GARCiA LORCAYA YANIK ŞiiR)
   (bkz: gemi)
   
   nazım hikmet için şöyle bir şiir yazmıştır
   (bkz: güz çiçeklerinden çelenk)
   #54680 (beyazyelkenli, 05.02.2006 21:33 ~ 21:51)
6. (bkz: helene yeni sone)
   (bkz: inandım öleceğime)
   #54718 (beyazyelkenli, 05.02.2006 21:56 ~ 21:58)
7. KIZIL ÇiZGi
   
   Daha sonra, kral
   Yorgun ellerini kaldırdı
   Ve haydutların
   Yüzleri üstünden
   Dokundu duvarlara
   Kırmızı çizgi
   Çektiler buraya
   Altın ve gümüşle
   Doldurmak gerekiyordu
   Üç odayı
   Kanlarının çizgisine dek
   Doldurmak gerekiyordu
   Altının çarkı geceler boyu döndü,
   Ve şehitler çarkı hiç durmamacasına.
   Toprağı pençelediler
   Köpük ve sevgi mücevherlerini ipliğe
   Geçirdiler
   Nişanlının bileziklerini kopardılar
   Tanrılarını bıraktılar
   Çiftçi eski antika paralarını teslim etti
   Balıkçı altın damlasını
   Demir parmaklıklarda bir yankı titredi
   Ve yüceliklerde cevap verirken mesaj ve ses
   Altının çarkı dönmeye devam ediyordu
   O zaman kaplanlar toplandılar
   Kan ve gözyaşını paylaştırdılar
   Atahualpa biraz kederliydi
   Ve Andların sarp yönünde bekliyordu
   Kapılar açılmadılar
   Akbabalar her şeyi bölüştüler
   Mücevherlerin en son kertesine dek
   Dinsel firuzeleri
   Ve kana bulanmış
   Ve gümüş dokunmuş elbiseler
   Ve haydutların tırnakları
   Her şeyi ölçüyordu
   Ve keşişin gülüşleri arasında
   Haydutlar arasında
   Kral onu kederle dinliyordu.
   
   Yüreği bir vazo gibiydi
   Kininin acı özü gibi
   Bir sancıyla dopdolu
   Cephelerini düşündü
   Cuzconun yücesinde
   Kendi çağında
   Prenseslerini
   Egemenliğinde bir ürperme oldu
   içindeki olgunluğu hissetti ama
   Umutsuz barışı bir hüzündü
   Huascarı düşündü.
   Yabancılar, burdan mı geçecekler
   Her şey bir bilmece, her şey bıçaktı
   Her şey sessizlikti
   Yalnız kızıl çizgi canlı, çırpınıyordu:
   Ölen dilsiz krallığın
   Sarı bağırlarını yutan
   O zaman Valvarde ölümle girdi
   Senin adın Juan bundan böyle dedi
   Tam hazırlandığı sırada
   Odun yığını
   Ağırbaşlılıkla cevap verdi: Juan
   Öyleyse benim ölüm adım olacak Juan
   Artık, ölümün ne anlama geldiğini hesaba katmayarak
   
   Boynuna ip geçirdiler: bir çelik kanca
   
   Perunun ruhuna girdi.
   
   yazan: pablo neruda
   #260707 (LocK, 19.05.2006 12:04 ~ 11.10.2006 12:37)
8. Nazım Hikmet arkadaşı.
   #605508 (P.stranger, 04.09.2006 05:42)
9. asıl adı ricardo eliecer neftali reyes y basualto olan şili'li şair. son yüzyılın en önemli şarilerindendir. 1971 yılında nobel edebiyat ödülünü almıştır. aynı zamanda nazım hikmet'in dostudur.
   #852321 (sekizgen, 13.11.2006 13:00)
10. dünya edebiyat tarihinin en önemli isimlerinden biri olan şili'li şairdir. şiirlerinde eşsiz bir bütünlük yakalamayı başarmıştır. aynı zamanda, büyük türk şairi nazım hikmet'in en yakın dostlarındandır.
    
    salvador allende'nin abd güdümlü bir darbe ile devrilmesinden hemen sonra * ölmüştür.
    #852370 (InsomniaC, 13.11.2006 13:11)
11. BAZI ŞEYLERi AÇIKLIYORUM
    
    Soracaksınız: Leylaklar nerede hani?
    Gelincik yapraklı metafizik nerede?
    Sözcüklerine incecik delikler açıp
    onları saçan yağmur nerede?
    Kuşlar nerede hani?
    
    Her şeyi anlatayım.
    
    Kent dışında yaşardım,
    Madrid dışında, çanlarla,
    saatlerle, ağaçlarla.
    
    Görülürdü oradan
    kurumuş yüzü Kastilya'nın
    meşin bir okyanus gibi.
    Evime
    çiçek-evi derlerdi, sardunyalar fışkırırdı
    duvarlarından çünkü:
    güzel bir evdi
    köpekleriyle, çocuklarıyla.
    Hatırladın mı, Raul?
    Rafael, hatırladın mı?
    Hatırladın mı, Federico?
    yerin altında,
    hatırladın mı, balkonlarında o evin
    Haziran ışığı çiçekler doldururdu ağzına.
    Kardeşim, kardeşim!
    
    Her şey
    o kalın sesler, tezgâhların tuzu,
    kabarmış ekmekler çıkaran fırın
    ve heykelleriyle Argüelles pazarı
    kurumuş bir mürekkep hokkasıydı sanki aldatmalar içinde:
    yağ akardı kaşıklara,
    ayakların, ellerin derin çarpıntısı
    sokaklarda büyürdü,
    metreler, litreler, temel
    ölçüsü yaşamın,
    balık yığınları,
    rüzgâr gülünü bile şaşırtan
    soğuk güneşiyle kiremitler,
    patateslerin ince, çıldırmış beyazlığı,
    domatesler yuvalanırdı denize dalga dalga.
    
    Bir sabah tutuştu bunların hepsi,
    bütün canlıları yutmak için bir sabah
    fışkırdı topraktan
    şenlik ateşleri,
    silah vardı artık,
    barut vardı artık,
    artık kan vardı.
    Haydutlar geldi uçaklarıyla,
    yüzükleriyle, düşesleriyle haydutlar,
    takdisler dağıtan kara keşişleriyle
    haydutlar geldi gökyüzünden
    çocukları öldürmek için,
    çocuk kanı aktı sokaklarda
    düpedüz çocukların kanı aktı.
    
    Çakalların bile tiksindiği çakallar,
    kuru çalıların bile tükürdüğü taşlar,
    yılanları bile iğrendiren yılanlar!
    Yüzyüze gelince bunlarla
    kanını gördüm ispanya'nın,
    kabarıyordu
    bir onur ve bıçaklar dalgasında boğmak için sizleri!
    
    Hain
    generaller:
    ölü evimi görün,
    bakın paramparça ispanya'ya:
    erimiş maden akıyor her evden
    çiçek yerine,
    her çukurundan ispanya'nın
    ispanya yükseliyor,
    her ölü çocuktan bir tüfek fışkırıyor,
    gören bir tüfek,
    kurşunlar doğuyor her cinayetten,
    o kurşunlar günün birinde
    on ikisinden vuracak yüreğinizi.
    
    Soracaksınız: Şiiri neden
    düşleri anlatmıyor, yaprakları
    ve büyük yanardağlarını anayurdunun?
    
    Gelin görün kanı sokaklardaki.
    Gelin görün
    kanı sokaklardaki.
    Gelin görün kanı
    sokaklardaki.
    #937582 (sayid jarrah, 02.12.2006 01:44)
12. "Biz şairler nefretten nefret ederiz ve savaşa karşı savaşırız."
    
    http://tr.wikiquote.org/wiki/Pablo_Neruda
    #977919 (thedewil, 10.12.2006 20:24)
13. (bkz: unutmak yok)
    #1279798 (yasak merve, 09.02.2007 10:57)
14. bana da mektup yazsın diye kıvranıp duracak kadar çok sevdiğim değerli bir yazar.
    #1279961 (leggare, 09.02.2007 11:44)
15. i love you without knowing
    how, or when, or from where,
    i love you simply,
    without problems or pride;
    i love you in this way
    because i don't know any other way of loving but this,
    in which there is no you or i,
    so intimate that your hand upon my chest
    is my hand,
    so intimate that when i fall asleep
    it is your eyes that close.
    
    şiirini yazmış, şilinin nazımı..
    #1318388 (lazy pigeon, 18.02.2007 04:03)
16. "halkız biz, öldükçe çoğalırız."* dzilerinin sahibi sosyalist şair.
    #1340863 (kisil, 24.02.2007 01:46)
17. tabu oyunu şairi.
    #1340910 (jaxx guenhwyvar, 24.02.2007 01:56)
18. "... Yalnızca ateşli bir sabırla tüm insanlara ışık, adalet ve onur saçacak mükemmel şehri kazanacağız. Böylece şiir boşuna yazılmış olmayacak."
    pablo neruda
    #1471762 (LocK, 30.03.2007 16:43)
19. pablo neruda ile postacisinin diyalogu meshurdur..
    neruda siirlerini neden çalip da sevgilisine kendi siirleriymis gibi okudugunu sorar postacisina.
    
    postaci şöyle cevap verir; "üstad, şiir yazanın değil ihtiyaci olanındır. benim o şiirlere ihtiyacım vardı.."
    #1736160 (beyazyelkenli, 07.06.2007 13:04 ~ 22.01.2008 22:38)
20. Kuyu şiirinin zaman zaman aklıma gelen dizeleriyle unutamayacağım şair.
    
    "Sevgili, bulamazsın
    düştüğün kuyunun içinde
    senin için yükseklerde sakladıklarımı:
    bir tutam çiğli yasemin,
    bir öpüş, daha derin düştüğün uçurumdan."
    
    ayrıca (bkz: gereği yok).
    #1793663 (korokis, 20.06.2007 02:01)
21. sunay akın dan...
    nazım hikmet'in ölümünün ardından,nazım hikmete ait olan daktilonun bir köşesine iliştirilmiş bir kağıtta neruda'nın adresi bulunur.bunun sebebi olarak da nazım hikmetin alması gereken ödülü,o dönem ceza evinde olması sebebiyle neruda'nın almasıymış.neruda bu konuda şunları söyler...
    büyük usta nazımın daktilosundan çıkan adresin bana ait oluşu bugüne kadar aldığım en güzel hediyedir
    #1843784 (tavushavasi, 30.06.2007 11:58)
22. Nazim Hikmet`le olan dostlugunu ögrendigimde daha da cok sevdigim sair.
    
    Ölüm bir tek bana yazilmis bu öyküde,
    Ve asktan olacak ölümüm seni sevmekle,
    Cünkü seviyorum seni askim;
    Kanla, atesle...
    #1849771 (yogurette, 01.07.2007 21:01)
23. SORU
    
    Sevgili, bir soru
    yıkmıştır seni.
    
    geri geldim sana
    dikenli kuşkudan.
    
    Ama sen
    saklamakta ısrarlısın
    sevmediğim gölgenin kuytu bir köşesini.
    
    Sevgilim,
    anla beni
    seviyorum seni her şeyinle,
    gözlerden ayaklara tırnaklara dek,
    içinde
    koruduğun tüm aydınlığınla.
    
    Benim, o, sevgilim,
    kapını çalan.
    Hayalet değil, o biri değil
    ki bir kez durmuştu
    pencerende.
    Deviririm kapıyı:
    Girerim tüm yaşamına:
    Gelirim yaşamaya senin ruhunda:
    başa çıkamazsın benimle.
    
    Açmalısın kapıyı kapıya,
    uymalısın bana,
    açmalısın gözlerini
    ki araştırabileyim içlerini,
    görmelisin nasıl yürüdüğümü
    ağır adımlarla
    beni kör gözlerle bekleyen
    baştanbaşa bütün yollarda.
    
    Korkma,
    seninim ben,
    ama ne yolcuyum ne dilenci
    senin efendinim ben,
    o beklediğinim,
    ve şimdi giriyorum
    yaşamına,
    bir daha ayrılmamak
    ve kalmak üzere,
    sevgili, sevgili, sevgili.
    
    gibi birçok harika şiirin yaratıcısı, yeryüzü coşkusu, aşk ve insan haklarının büyük şairi.
    #1877495 (viceversa, 07.07.2007 15:31 ~ 15:34)
24. Anımsıyorum Seni Olduğun Gibi
    
    Anımsıyorum seni olduğun gibi geçen sonbahar.
    Başlığın griydi ve yüreğin sakince.
    Gözlerinde savaşıyordu alacakaranlığın alevleri.
    Ve düştü yapraklar ruhunun sularına.
    
    Bir boru çiçeği gibi yapışmıştın koluma,
    ikircikli ve sakin sesine korunak olurken yapraklar.
    Arzumun alazlanıp durduğu kötürüm eden bir ateş.
    O uysal mavi sümbül burkulmuş ruhumun üstünde.
    
    Gör nasıl uzaklaşıyor gözlerin, sonbahar gibi uzak,
    başlık, o gri, o cıvıltılı ses ve o evcimen yürek,
    kömürün koruna öpücüklerimin neşeyle düştüğü
    derin özlemlerimin amacı olan şey.
    
    Bir gemiden görünen gökyüzü. Yüksek dağlardaki yaylalar.
    Hatıran ışık gibi, duman gibi, o sessiz gölcük gibi.
    Ötesinde gözlerinin durur yangında akşam kızıllığı.
    Fırıl fırıl sonbaharın kuru yaprakları ruhunda.
    
    Pablo Neruda
    Çeviren: ismail Aksoy
    #1954119 (karamelasekerim, 17.07.2007 17:51)
25. "doğru mu karıncalar evinde düş görmenin görev olduğu!" p. n.
    #1956704 (mikserde yuzen balik, 18.07.2007 00:02)