open doors 

1. daha anadolu liseleri sınavına ilkokul 5'ten sonra giren şanslı jenerasyon hatırlar** anadolu liselerini kazanan, daha ilkokulu yeni bitirmiş 10-11 yaşlarındaki bünye orta hazırlıkta haftada 24 saat ingilizce eğitimine tabi bulurdu kendisini... işte o şanslı elemanların bir kısmı, daha sonra streetwise gibi daha ciddi ve sıkıcı kitaplarla karşılaşacak olsa da, hazırlıktaki ana kitap olarak bu open doors'u bulurlardı karşılarında.
   1. kalite kuşe kağıda basılmış falan bi kitaptı bu... gencecik bünye 5 yıl boyunca gördüğü kayık grafikli, salak salak hikayelerin anlatıldığı türkçe kitaplarından sonra afallardı biraz bunları görünce. 11 yaşındaki çocuk başlardı gavur yapıyo abi demeye. kitap ünitelere ayrılmıştı ve her ünitedeki gramer kuralı bir olayın içinde vurgulanırdı. bu olayın kahramanları sürekli aynıydı... nick, sarah* ve iki de siyahi eleman vardı yine kız ve erkek olmak üzere. bu noktada oxford university press cinsiyet ve ırk olayında dengeyi kurmuş diyebiliriz tabii... bunlar birlikte lokantaya giderlerdi, konsere giderlerdi, bildiğin "gepgerçek" manchester united - arsenal maçına giderlerdi lan! türkçe kitaplarındaki süt sağan, çift örgülü kızıl saçlı kızlar, 6 köşe kasketli dayılar, saçı yandan ayrılmış kırlarda koşan bebelerden sonra travmatik etki yaratırdı doğal olarak bu olaylar. belli ki oxford university press bizim dinozorlardan fersah fersah ilerde... ayrıca bu kitabın bir de kaseti vardı. görüyor musun emperyalizmi? her ünitenin sonunda şarkılar olurdu. "put your right arm in put your right arm out / in out in out shake it all about" gibi sözler vardı. tabii bizim hoca biraz yaratıcıydı ve bozuk teyp getirmiş bilerek. sesler normalden ince veya kalın çıkınca sınıf yarılırdı, ilgi tavan yapardı. resimler olsun, olaylar olsun ilginçti yani. tabii bu ilginçliğe göre pahalıydı da... tamam o ithal ediliyor diyelim anlamadığım şey şu: bizim ilkokul türkçe kitaplarını yazanlar da bir noktada edebiyatçı değil mi? neden çocuklara en basitinden okumayı sevdirecek, onların ilgisini çekecek şeyler koymak yerine en sıkıcı, en aptalca, 8 yaşındaki çocuğa ideoloji pompalama çabasıyla konmuş hikayeler oluyor acaba? gerçi cevabı çok basit: devletin işine öyle geliyor. hadi bunu becer(e)miyorsunuz kitapların resimlerini canlı renklerle, doğru dürüst makinelerde basın! küçüklüğümden hatırlıyorum da o zaten iç karartıcı, psikolojisi analiz edildiğinde çok açık bir şekilde sapıkça olduğu tespit edilebilecek hikayelerin, okuma parçalarının soluk resimlerine, kaymış çizgilerine bakınca insanın daha bir içi kararırdı... bu konuda hala bir şey yapılmaması, hala ilkokul türkçe kitaplarında binlerce kişiyi kılıçtan geçirdiğimiz kahramanlık destanlarımızın, "alışkanlık pek yaman bir hocadır" tadında denemelerin durması da ilginçtir tabii. bir kişi mi çıkıp napıyoruz lan biz demiyor?
   #4249712 (eraserhead, 19.11.2008 00:07)
2. 1 sene, haftada 24 saat boyunca 5 senelik temel eğitim zamanlarında gösterilen-aldırılanbir ingilizce ders kitabı.
   
   benzerleri ;
   (bkz: streamline)
   (bkz: discoveries)
   #4249797 (winniethecrusher, 19.11.2008 00:23)
3. all around the world şarkısını hala hatırladığım şahane kitaplar.
   bi bu bi de project vardı bizim zamanımızda. bir de çıtak tabi, bballılar bilir.
   
   şarkılardan bi de what am i going to do vardı, çok ormantikti. sınıftan 2 oğlanın teypte bunu çalıp da, türk filmi edasında birbirlerine sarılışları vardı komiklik olsun diye. şimdi naptılar bilmem.
   #4249814 (forever young, 19.11.2008 00:27)
4. (bkz: wow) window on the world
   #4249824 (sone, 19.11.2008 00:29)