olumun konumu 

1. edip cansever şiiri.
   
   ölüsünün ağzında bir düzlüğün ölüsü
   ben kendimi isterim her yerdeki bir yerde
   ayak bileklerimin üstünde iki kıvrım
   unuttuğum bir şey var, onun içinde
   ve yadırgadığım. ben kendimi taşırım
   içinde olmadığım bir güne
   bir yaprak biçiminde - boşluksa tırtıl -
   bir de işte tek kalmanın acısı, bir de
   nemli toprakta yüzükoyun
   yokluğuma kar biriktiren yazla birlikte.
   
   imgesiyim ölümün.
   #1353194 (vernon sullivan, 27.02.2007 01:14)
2. o sonsuz uykuyu beklerken, ete kemiğe büründürülmüş her bir ruh "bir müştemilatız, ne garip bir kelime di mi bu?" demekte. imgesiyim olumun zahir. hipnoz şak şak dediğim an bitecek. şimdi çocukluğuna inelim:
   
   imge çözüldükçe derinleşmekte. kuyu. kova sadece bir burç değil. ölüm. ölü. öl. kendini parçala ve böl. ki kendine ihtiyacın kalmayacak, imgen yankılanacak. salan okunup, namazın kılındığında annen kulağına fısıldayacak: tamam geçti yavrum, geçti, bak, her şey bitti. her şey bitti, şimdi oradasın, onun yanında, telin kopmadığı, ahengin ebediyen kesilmediği o yerde.
   
   (iç ses: ellerimi şaklattığımda uyanacaksın demişti, nolur şaklatma şimdi, ben burada o kadar mutluyum ki)
   
   gerçek olduğu yönünde spekülasyonlar üretilen dünyada iki el: şak şak!
   #3477814 (oyuncakdunya, 01.06.2008 11:28)
3. "..herkese bir bakisi var olumun
   olum gelecek ve senin gozlerinle bakacak.."
   #3477870 (cehennetlik, 01.06.2008 11:46 ~ 06.06.2008 12:53)