oktav 

1. müzikte aynı adı taşıyan fakat
   tizlik ve peslik farkı olan,
   iki sesin arasındaki sekiz notalik aralik..
   (piano-foRte, 22.05.2006 21:57)
2. 2,5 oktav sonrası nadir seslerden biri olurken ibrahim Tatlıses'in sesi için nasıl 7 oktav derler?Çıkış yerlerini oktav ölçüsü olarak almamak gerekir.Güftenin genelinde sekiz notalık aralıkları güçlü bir şekilde okuyabilmesi gerekmektedir. (bkz: BÜLENT ERSOY)
   (vakatanka, 15.07.2006 19:00)
3. sekiz sesten oluşan ses dizisi; bir do sesiyle ondan sonraki do sesi arasındaki uzaklık.
   (MeoRyaL, 16.09.2006 20:44)
4. Gitarda, basılan bir perdenin 12 perde sonrasına verilen isim.
   (BlindGuardian, 11.01.2007 14:30)
5. oktav, her çalgıda farklı teknik ile yapılan -nefesli calgilarda yapılamayan- bir teknik hadisedir. piyanoda oktav tekniği çok temel bir şeydir, çünkü piyano literatürü, klasik dönemden itibaren, romantik dönemde iyice çılgın atmış halleriyle doludur. "temel" dememin nedeni ise, bu teknik bir kere kazanıldı mı her yeni eserde tekrar tekrar çalışmaya gerek olmamasıdır.
   
   oktavların olduğu kısımların niteliğine göre, oktavın yapılış tekniği de değişebilir. koldan ya da bilekten yapılabilir, yüksek bilekle yapılabilir, alçak bilekle yapılabilir. yazılmış olan oktav kısım gam şeklinde olabilir, arpej şeklinde olabilir, legato olabilir, tamamen düzensiz olabilir, ya da hiç hızlı olmayabilir, yani ezgisel olabilir - bu durumda iş oktav tekniğinden çıkıp tını uzmanlığına girer, lezzetli lezzetli çalmak lazımdır onları.
   
   piyanistin elinin büyüklüğü de önemlidir; büyük el, 1-4 hatta 1-3 gibi parmak numaralarıyla* da oktav yapmayı mümkün kıldığı için kolaylık sağlar. martha argerich bir oktav dehasıdır, böylesine hayvani bir oktav tekniği görülmüş şey olmadığı için hocası friedrich gulda bile "ben böyle bir oktav tekniği görmedim arkadaş" demiştir.
   
   romantik dönemde virtuozite kavramının tavan yapması sonucu oktavlar çok daha artistik şekillerde kullanılmaya başlanmıştır. liszt abartmıştır hatta, eserleri oktav kısımlardan geçilmediği için biraz baygınlık verir. bir iki oktav kısım örnek vermem gerekirse:
   
   waldstein: bu sonatın son bölümünün oktavları çok sakattır. hatta o kadar sakattır bileğimi sakatlayıp ki dört ay piyano çalamamama neden olmuştur. normalde o coda'daki oktav kısım glissando olarak da çalınır, ama aslan burcu iseniz "ben yaparım yea" deyip onları yazıldığı gibi çalmaya da çalışabilirsiniz. bu kısım bilekten yapılması gereken hafif oktavlara örnektir. çünkü piano'dur ve gamdır.
   
   caykovski piyano koncertosu no 1: bu konçerto piyano literatürünün en ünlü oktav pasajlarından bazılarını içerir. birinci bölümdeki oktavlar üçüncü bölümdekilere göre ok daha zordur çünkü düzensizdir, tek dizi olarak gitmez. ayrıca kaç forte hatırlamıyorum ama baya da güçlü yazılmıştır, o yüzden çok iyi bir koldan oktav tekniği gerekir.
   
   la campanella: bu etüdün sonlarına doğru rahat çalınmadığında çok kasacak oktav kısımla bulunur. bu oktavlar yüksek ve çok serbest bir bilekle yapılmalıdır, çünkü tekrarlıdır.
   
   rach 3: son bölümde, coda'dan hemen önce, ilk bölümün kadansının armonilerinin olduğu bir yer vardır. onun sol eli, piyanisti kendime nasıl küfrettiririm der gibi, çok yüksek hızda ve atlamalı oktavlarla bir sayfa kadar gider. bunları da koldan çalmak lazım, ama ön koldan.
   
   abegg cesitlemeleri: tema'da, en baştaki oktavların teknik olarak hiçbir zorluğu yoktur ancak o kadar sade bir sol elin üstüne o kadar güzel bir ezgi yazılmıştır ki, avuçlamak, sevmek, şarkı söyletmek gerekir o oktalara.
   (josef k, 17.05.2008 23:26)