ogullari olen analara turku 

1. bir pablo neruda şiiri.ayrıca grup ekin in ilk albümünde de bulunur.
   
   onlar ölmediler yok,
   ateş
   fitilleri gibi:
   dimdik ayakta,
   barut ortasındalar!
   
   karıştı,
   bakır tenli
   çayır çimene,
   karıştı,
   o canım hayalleri:
   zırhlı bir
   rüzgâr,
   perdesi gibi;
   bir set gibi:
   kızgın çehreli,
   göğüs gibi:
   
   göğün görünmez göğsü gibi!
   
   analar, onlar ayakta
   buğday
   içindeler, onlar,
   yücelerden yüce dururlar:
   dünyayı doruktan seyreden,
   
   bir öğle güneşi gibi.
   bir çan darbeleri gibi,
   onlar.
   ölmüş
   gövdeler arasında,
   zaferi çekiçleyen bir ses gibi
   onlar,
   kara bir
   ses gibi.
   ey canevinden vurulmuş,
   toz duman olmuş bacılar!
   inanın
   oğullarınıza.
   kök oldu onlar,
   sade kök:
   kan suratlı,
   taşlar
   altında.
   karışmadı toprağa,
   dağılmış kemikçikleri.
   ağızları ısırır
   hala,
   kuru barutu;
   ve demir bir okyanus gibi,
   titreşirler hâlâ.
   
   ben ölmedim, der,
   yumrukları;
   yukarı kalkık yumrukları,
   daha.
   
   bunca yere düşmüşlerden,
   yenilmez bir hayat doğar:
   bir tek beden
   olur,
   analar, bayraklar, çocuklar,
   hayat gibi canlı tek bir beden;
   
   bir yüz bekler karanlıkları,
   ölü gözleriyle,
   kılıcı dopdolu,
   
   dünya ümitlerinden.
   
   dursun,
   
   dursun yas esvaplarınız.
   
   yığın derleyin,
   gözyaşlarınızı;
   bir metal oluncaya kadar:
   
   bununla vuracağız,
   gündüz gece;
   bununla çiğneyeceğiz,
   gündüz
   gece;
   bununla tüküreceğiz
   gündüz gece
   kin kapılarını,
   kırıncaya
   kadar.
   
   oğullarınızı bilirdim,
   unutmadım acılarınızı.
   ölümleriyle
   nasıl kıvandıysam,
   hayatlarıyla da öyleyimdir.
   onların gülüşleridir:
   
   karanlık atölyeleri ışıtan.
   her gün metroda, yanıbaşımda:
   onların
   ayak sesleridir,
   çın çın.
   akdeniz portakallarında,
   güney ağları
   içinde;
   yapılarda,
   basımevi mürekkeplerinde;
   kalplerini tutuşur
   gördüm onların,
   güçle, yangınla.
   
   ben de sizler gibiyim, analar.
   
   benim kalbim de yas dolu, ölüm dolu.
   gülüşlerinizi öldüren kanla,
   
   serpilip gelişmiş;
   bir orman gibidir kalbim.
   günlerin kahredici
   yalnızlığı,
   uyanışın sisli öfkeleri
   girmiştir içine.
   
   susamış
   sırtlanları,
   bitip tükenmez ürmeleriyle
   afrika'dan gürleyen hayvan
   sesini;
   öfkeyi, iniltileri, hoş görmeleri,
   bırakın, bir yana bırakın.
   
   ölümün ve tasanın
   çemberinden geçmiş analar,
   doğan ulu günün
   ortasına bakın:
   bu topraktan güler ölüleriniz.
   kalkık yumrukları titrer,
   
   buğdayın üstünde,
   bilesiniz.
   #3453634 (ferfecir, 27.05.2008 11:19)
2. kavgayı seçtim albümünden, grup ekin'in ezgileştirdiği neruda şiiri.
   #4311977 (brcyzdm, 03.12.2008 10:22)
3. yetersizdir! türkü teselli olamaz! oğlunun ölmesini görmektense anne ölsündür.
   
   pardon, yalnız bir sorum olacak; bu ağıt nerede ölen oğullara yazılmış acaba?
   şayet cevap dağda ise; hiç çekinmeden;
   (bkz: annenizi uzmek istemem ama tam orospu cocugusunuz)
   #4312015 (unutmayan, 03.12.2008 10:49)
4. biz şairler nefretten nefret ederiz ve savaşa karşı savaşırız diyen ŞiLi'Li ŞAiR pablo neruda'NIN 1973 sili darbesi'NDE OĞULLARI ÖLEN ANALARA YAZDIĞI ŞiiRLERDEN BiRiDiR.
   
   VE ANALARI DA, KENDiLERi DE SiZiN BiLEMEYECEĞiNiZ KADAR ONURLUDUR!
   #4312030 (brcyzdm, 03.12.2008 11:01)
5. şili' de yaşayan ve eminim pekaka ile hiç ilgisi olmayan yazarın yazdığı, burada ne maksatla konsomasyona çıktığını merak ettiğim şiirdir.
   
   koyanların şayet dağla ilgisi yoksa, neden alınıldığını da!
   
   acaba alakası yok denemez miydi ki, hemen onur meselesine giriliyor. adı onur olan bir anneye bunun söylendiğini okuyan bazı arkadaş yazarlar, şimdi en arka yerleriyle gülüyordur bu ironiye.
   
   sadece kendini kurnaz zannetmek kadar,
   nefret ederek nefret duygusuyla, savaşa karşı savaşma eylemiyle mücadele, tam duruma uygun zihniyet.
   #4312044 (unutmayan, 03.12.2008 11:09)
6. Grup Ekin'in çeşitli değişiklikler yaparak kavgayı seçtim albümünde seslendirdiği parçadır.
   
   Bunca yerlere düşenlerden
   Yenilmez özlenen bir hayat doğar
   Bir tek beden olurlar
   Analar, bayraklar, çocuklar
   
   Onlar ölmediler yok, ateş fitiller gibi
   Dimdik ayakta, barut ortasındalar
   
   Buğday içindeler onlar
   Yücelerden yüce dururlar
   Dünyayı doruktan seyreden
   Bir öğle güneşi gibi
   
   Analar, onlar ayakta
   Yukarı kalkık yumrukları
   Doğan günün ortasında
   Bu topraktan güler ölülerimiz
   
   Kalkık yumrukları titrer
   Budayın üstünde bilesiniz
   Bununla vuracağız gündüz gece
   Kin kapılarını kırıncaya dek
   #4527727 (LocK, 15.01.2009 22:47)