nilgun marmara 

51. KUŞLARA iYi BAKIN !...
    
    
    KUŞLARA iYi BAKIN !...
    ________________ -Nilgün Marmara'ya-
    
    Gidiyor, her şeyi bırakarak
    Yaşamın kıyısında,
    Bir yavru ceylan gibi sekerek...
    Gidiyor vedasında,
    Hiç söylemediği sözcükleri,
    Kimsesizler mezarlığına gömerek...
    
    ***
    
    '' Ey iki adımlık yer küre
    Senin bütün arka bahçelerini gördüm ben''
    Nilgün Marmara
    
    Eyy ruhu dar saraylara sığmayan
    Kürdan kılıçlarla savaşan şair
    Ölüm aslında hiç asil değil
    Ama sen asildin
    Son mektubunda diyordun ya,
    '' Benden sonra kuşlara iyi bakın''
    Bu yüzden bütün kuşlara
    Bir dilim ekmek ve
    Bir yudum su vermek
    Boynumun borcu olsun Nilgün!...
    
    ibrahim Ormancı
    #2828951 (balmsd, 12.01.2008 19:59)
52. Hiç ölü bir kadın sevilir mi ?
    Yıllardır, bu soruyu kendi kendime sormaktayım. Hiç ölü bir kadın sevilir mi sahi? 1989 yılında, benden 3 yaş büyük Enver Dayım, bir kuyuya astı kendini. Tam bu sıralarda, yeni yeni blinçlenmeye çalışan bir tıfıl olarak, Nilgün Marmara hakkında yazılanlarla karşılaştım. Nilgün Marmara'da, yaşamak yerine ölümü seçmişti. Kırmızı Pazartesi kitabını bir su gibi okuyup ezberledim.
    
    Geçenlerde, Radikal Kitap ekinde, Nilgün Marmara ile bir kez daha karşılaştım. Silvia Plath'ı anlatan çalışması ve Daktiloya Çekilmiş Şiirler kitabı yayınlanmıştı. Ne yazık ki, yaşadığım kentte, h emen bu kitapları temin edinemem. Nilgün Marmara'nın mahzun resmini görünce bir kez daha yüreğimden vuruldum. Sevgili Mehmet Başaran'ın kızı, Deniz Başaran gibi. Onun da intiharını Mustafa Ekmekçi'nin yazısından okumuş, ardından çıkan kitabı okumuş, hatta askerde, çarşı izninde Mehmet Başaran'ı bizzat ziyaret edip, bu yürek yarasını canlı canlı canlı tanık olmuştum. Neden şairler, intihara meyillidir? Yaşam yerine, ölümü seçmek, güçsüzlük müdür, yoksa güçlülüğün ta kendisi midir?
    
    Hiç ölü bir kadın sevilir mi? Şairse, adı da Nilgün Marmara ise sevilir derim.
    
    ibrahim Ormanci
    #2828962 (balmsd, 12.01.2008 20:02)
53. Sana pek çok yazı ve şiir adadım Nilgün. Milliyet Blog'ta, 'Hiç Ölü Bir Kadın Sevilirmi?' diye yazım bile çıktı. Ancak resminin olmadığı, bütün yazılar, bütün bloglar öksüz Nilgün. Ben o buğulu resmi görsün isterim herkesin.. Ben o buğulu resim yüzünden, şiir yazarım hala. Çünkü, ilk şiire başlayışım senin intiharını öğrendiğim gündü. Bu kez blogumda resmini koyma cüretini gösterdim bağışla. Nilgün... Mezar adlı şiirini okuyorum, bir amentü gibi'.. Maskelerinizi kuşanıp yalanlarınızı çoğaltın/ Hepiniz mezarısınız kendinizin' demiştin ya hani.
    Sen, hep maskelerden, sahteliklerden yakındın. Sen hiç mezarlardan, ölümlerden korkmadın ki Sevgili Nilgün. Sen 'Uyanıyorum küstah sözcüklerle/ Ey iki adımlık yer küre/ Senin bütün arka bahçelerini/ gördüm ben' diyecek kadar, küstahdın belki. Ben seni, sırf o küstahlığın, ölüme, dünyevi her şeyi meydan okuyuşun için sevdim Nilgün. Sen dünyayı, iki adımlık yer küre olarak betimleyecek kadar alçak gönüllü ve dünyaya ilişkin hiç bir şeyi istemeyecek kadar yürekliydin.
    içimden kuşlar göçüyor. Acının türbelerine gömülü ömrümüz. Ahh be Sevgilim Nilgün, sen yoksun... Bu yüzden acı kokar, nikotin kokar, türkülerimiz bizim. Adını duyduğunda ağlıyorum. 'Erkekler ağlamaz' diyenlere inat. Yoksul anılarım, parasız yatılı okumuşluğum gelir aklıma... Senin gibi, şairler gelir aklıma ağlarım...
    Senin o buğulu resimlerinde, hep pencerede bakan hüzünlü bir yüz görürüm. Bu yüzden pencerelere bakarım ben. Gezdiğim yoksul sokaklarda belki seni görmek umuduyla. 'Seni ben yaman sevirem' Nilgün. Söz denizinde sözüm bitti, şiir denizinde imgem bitti. Senin bir şiirinle haykırıyorum yürek çağrımı..' Ilık bir süzülüşle/ Geri dön hayat/ Bırakma yeryüzü salına/ Tünemiş pek kara kuşlar/ Örtsün bakışımı/ Görmek acısı sürsün/ Pencere tutsağının/ Düşsün hayatı suya....'
    Sen rahat uyu Nilgün Marmara. Bu dünya bıraktığın gibi nasıl olsa!... Bütün Ölü şairlere benden selam söyle!...
    
    ibrahim Ormanci
    #2828974 (balmsd, 12.01.2008 20:05)
54. ANCAK YAZGIDIR BU!
    Sen ne getirdin bana çocukluğundan?
    Şen kahkahalar ulumalar dona kalmalar mı?
    Üzüncün senin hangi çağrışımlara uzandı
    benim eskil saatlerimde?
    Geçmişsiz ve geleceksiz suç sevinçleri,
    deniz kıpırtılarınca yürek dalgalanmaları?
    Titreyerek uçurulan köpükten balonlar,
    anlık aşkın tasarımlar mı?
    
    Nasıl bir ak konutun isteklendiricisi oldun
    __________ anılarıma düz baktıran-
    Ah, ben pembe fistanımla kuşanırdım,
    Dantelalı tafta yumuşaklıkta.
    Savaşırdım kovmaya çifte yetkeyi,
    Hiçlemeye annemi ve uykuyu
    Öğle sonlarından ürkünç odaların!
    
    Diledim mi yanında tümden var olmayı an için
    ve birkaç sonrasında hiç yokmuşçasına
    beklememeyi bir şey çevremdekilerin uyumundan
    başkaca?
    
    Yok böyle birşey yok!
    Sunduğun sağaltımı kaçkın bir geçmiş,
    Sayrılık tutsağı bir gelecek duyumu bulanık,
    sisi varlığının üzünç kanıtı bir vaktin
    şimd'i-
    Beni aşağılayan sarsan
    Aşan bizleri mor birliktelik.
    
    EYLÜL, 1977
    NiLGUN MARMARA
    #2828986 (balmsd, 12.01.2008 20:08)
55. gün yeni dogar, yol yine uzar, ben bir yolcuyum
    sus kalamadim, gün sayamadim, ben bir mahkumum
    ah ... Vaktim doldu, ah ... çarem yoktu
    hoscakal ...
    
    çöl firtinasi, gök haritasi, ev uzak bana
    ben gidemedim, gel diyemedim, dünya yasak bana
    ah ... Vaktim doldu, ah ... çarem yoktu
    hoscakal ...
    
    sıg ilişkiler, boş kelimeler, aşk tuzak bana
    Var olamadim, rol bulamadim, hayat tezat bana
    ah ... Vaktim doldu, ah ... çarem yoktu
    hoscakal ...
    "kış uykusundaki melek"
    
    Söz: Zeynep Özkal Arıkan
    Beste: Murat Köseoglu
    Beste tarihi: 14.01.1998
    Bu şarkı şair Nilgün Marmara ya ithafen yazılmıştır. Kimi imgeler kendi yazdıklarından alındı zaten (Kum Bekçisi, Çöl Fırtınası gibi). Dünyayla yaralı bir insan. Hayatın neresinden dönülse kârdır diyen bir insan. Şiir yazan, canına kıyan kadın diyen bir insan. Şarkının en sonunda söylenen tümce de ona ait: ;Kış uykusundaki melek. Belli ki, intihar fikri uzun zamandır kafasındaydı. Şarkının bitimindeki vokalli bölüm uzun bir ölüm yürüyüşünü betimliyor.
    
    *
    #2829011 (balmsd, 12.01.2008 20:14 ~ 14.01.2008 19:22)
56. cok guzel
    
    durma artık burada uysal âşık!
    aydınlık milinin yatağında.
    bilemiyoruz belki de meşe o ağacın adı,
    anlayamıyoruz varolduğumuzu gölgesinde
    ağırbaşlılığının.
    veda geliyor şimdi, öğretmek için
    sergilenmeyi, uçuşan geriye dönen
    vakitte.
    
    kime, kime gönderiyor incelen yapraklarını
    yüzün, kavisin beyaz yanağıyla?
    
    bu aklıkta, minarem mavi benim.
    ışığım denize kayıyor, bir sayıklama
    izleğiyle, bir zamanlar pay verdiğimiz
    insanlığa!
    #2905848 (canabakan, 28.01.2008 00:22 ~ 02.05.2008 21:17)
57. nilgün marmara derken, deniz başaran, kaan ince, soysal ekinci, mayakovski'de demek isterim. çünkü ortak paydaları intihardır. huzur için yaşam yerine ölümü yeğledi, bu güzel insanlar.
    #2953436 (ibibik45, 05.02.2008 11:59)
58. Yalnızlık
    
    cok yalnızım, mutsuzum
    göründüğüm gibi değilim aslında
    karanlıklarda kaybolmusum
    bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır
    aradıkça batıyorum karanlık kuyulara
    kimse duymuyor çığlıklarımı
    duyan aldırış etmiyor çekip kurtarmak istemiyor
    bense insanlarin bu ilgisizliği karşısında ilgiye susamışım
    ümidimi yitirmişim
    biliyorum bir gün dayanamayacak küçük kalbim
    arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim her seye
    veda edecegim.
    
    Nilgün Marmara
    #3137572 (hatun, 14.03.2008 14:58)
59. nilgün marmara hayatımı adadığım bir şair.yürekli bir kadın her ne kadar intiharı nedeniyle çoğu kimselerce zayıflıkla suçlansa da onun yüreğini görebilmek adına eserleriyle tanışmak gerekir önce.nilgün marmara marmarada nilgünsüz olmak demek.nilgün marmara benim için bir hayat arkadaşı demek.her ne kadar gitmiş olsa da..
    #3166891 (balmsd, 20.03.2008 14:35)
60. hüzün ve katillerimiz...
    
    hançere gerekyok
    sözlerin zehirledi beni...
    
    intiharıbile sessizdi, sanki çok şey anlatmak istercesine.
    #3213068 (camp nou, 31.03.2008 04:42)
61. ece ayhan'ın Öküz Dergisi, Sayı: 2000/2, s.2 'deki yazısından:
    tezer özlü'ye selam ile...
    
    (...)
    
    Nilgün Marmara ve Tezer Özlü. Bence ikisi de erkekti! Hodri meydan anlamında. Adımlarını geri almazlardı.(...)
    
    Yabancı dili çok iyiydi Tezer'in. Ellias Canetti'nin kitabını "Körleşme" diye çevirdiler. Tezer, "Aslında Körleşme değil, Kamaşma" demişti. Nilgün Marmara'nın en belirgin özelliği; Mülkiyet Duygusu'nun olmamasıdır. Kızıltoprak'taki evinde oturuyorlardı . Evlenecek. Ev kocasının. Salonun oarkeleri bir milim inceltildi, yeniden cila yaptılar. Haftasonları onlarda kalıyordum. "Bak ne güzel oldu" dedim. "Misafirler için artık salonu kullanmayın, benim kaldığım odayı kullanın." Dedim. O da "insanlar kullanmayacaksa ne işe yarar!" demişti. Nilgün Marmara'nın nikâh şahidiydim.
    
    Kadıköy'deki nikâhta hiç süslenmedi, gelinlik giymedi. Şöyle bir mavi sürmüştü gözüne, herhalde rimel. Ben bazen Tezer Özlü ile Nilgün Marmara'yı birbirine karıştırırım.
    
    Sahi, Nilgün Marmara ile Tezer Özlü yaşadı mı patron?!
    #3279370 (usuyitik, 16.04.2008 21:57)
62. düşen bir yaprağın yalpalaması,eskiv...
    arka bahçedeki ayrık otu...
    obua, uzaklarda çalan...
    kafayı duvarlara vurma isteği...
    uyku, düşeyde uyku , kıskançlık...
    kıskançlık.
    #3279422 (cehennetlik, 16.04.2008 22:09)
63. mordur.
    
    (bkz: kalık ağ)
    #3810564 (needle, 13.08.2008 01:32)