neoclassical metal 

1. müzik tarzı olarak klasik müziğin rock-metal ile birleştirilmesiyle meydana gelmiştir. mucidi "'yngwie malmsteen`" kabul edilir. klasik müzik armonilerinin 'distortion'lı gitarlarla icra edilmesi bu tarzı diğer tarzlardan ayırır.
   #377432 (doala ozdes limon aromasi, 27.06.2006 00:37)
2. her ne kadar rock olarak geçse de wikipedia metal olarak literatürlediği için http://en.wikipedia.org/wiki/neo-classical_metal ben de öyle alıyorum. neoklasik metal, klasik müzik eserlerinin çağdaş rock enstrümanlarıyla yeniden yorumlanması, yeni bir form kazanmasıdır. bunu ikiye ayırabiliriz, gruplar ve gitaristler. ben gitaristleri ele alacağım, gruplar wikipedia'da mevcut.
   
   yngwie malmsteen her ne kadar perde önünde dursa da bu işin üstadı ve filozofu eski scorpions gitaristi uli jon roth'tur. eserlerden ziyade grupları ve isimleri sayarsak, ülke müziklerini dahi electrolamış kevin ferguson, victor zinchuk, alex masi, savatage üyesi chris oliva önderliğinde trans siberian orchestra (vokal ağırlıklı), bernd steidl, borislav mitic, the great kat, timo tolkki (stratovarius gitaristi), maestro alex gregory, marcos de ros, metalmaniac, neil zaza, victor smolski (rage gitaristi), wolf hoffmann (accept gitaristi), vitalij kuprij (kendisi piyanisttir ama albümlerinde gitaristlerle çalışır), vivaldi yorumlarıyla patrick rondat ve conrad simon, at vance (grup olarak, enstrumental yorumlarıyla), steve vai (birkaç paganini ve beethoven senfoni no.5), paganini yorumlarıyla michael fath ve michael romeo, joe stump, paganini ve mozart yorumlarıyla, gönüllerimizin sevgilisi jason becker, tony macalpine, meditation yorumuyla marty friedman, türk marşı yorumlarıyla goncalo pereira, dragonland, scatterbrain ve skylark, 40. senfoni iğrenç yorumuyla rick renström, chris steberl'in ekibi project alcazar, marc pattison, mozart 25. senfoni yorumlarıyla gabe lopez ve savatage (ayrıca grieg, beethoven ve anonim carol of the bells), air yorumuyla vinnie moore, canon ile zox, grieg yorumuyla the who, brahms yorumuyla the ventures, çaykovski yorumuyla the vandals, orff yorumuyla therion, o fortuna ve ave satani potporisiyle van helsing s curse (let me prey & fight), boogie yorumlarıyla the toasters ve b bumble and the stingers (the flight of the bumblebee), hallelujah ve clair de lune yorumlarıyla styx, steve lukather, ravel'in bolero yorumuyla stanley jordan, beethoven yorumuyla rainbow, wagne düğün marşı yorumuyla queen, rodrigo ve rabel yorumlarıyla the planets, caruso ve con te partiro yorumlarıyla neal schon, holst eseri yorumuyla the nile, rossini yorumuyla mike oldfield, gounod yorumuyla metallica (funeral march of a marionette), manowar, madness, sabre dance ile love sculpture, bolero'su ile jeff beck ve frank zappa (+ the godfather theme), gene the godfather theme ile guns n roses, exodus ile four piece suit, schubert yorumuyla eric johnson (soprano kullanmıştır), bizet yorumlarıyla dweezil zappa, albinoni yorumlarıyla the doors, wagner ve holst yorumlarıyla domine, malaguena yorumuyla dick dale, dave edmunds, orff yorumuyla dan bigras ve botch, william tell güzellemesiyle chris ledoux, con te partiro yorumuyla chris botti, funeral march yorumuyla candlemass, brian setzer, grieg yorumuyla apocalyptica, wagner yorumuyla andy mackay, rossini yorumuyla arachnes, toy dolls, sky, bach yorumlarıyla roland grapow, rata blanca (tarrega yorumlarını da eklemeli), chopin yorumuyla ron thal, fur elise ile van halen, paul gilbert (mr big gitaristi), julian bream, ilan guetta, greg howe, cirith ungol, akustik yorumlarıyla california guitar trio, apollo 100, progressive gruplardan electra, egg, emerson lake and palmer vs.
   
   malmsteen kovukduktan sonra yerine steve vai'nin geçtiği alcatrazz grubunu da eklemek gerek. her gitarist neoklasik gitarist demek değildir, bu alanda eser vermemiş joe satriani'yi grubun dışında tutuyorum. chris impellitteri'yi şahane somewhere over the rainbow film müziği yorumuyla atlamamak gerek. hepsinin önünde dark moor grubunun dies irae parçasına yaptığı 2 yorumla (amadeus ve orchestral) mozart'ın requiem'inin nerdeyse her bölümünü 11 dakikalık parçalara harmanlayıp işi batırmadan kotarması takdire değer. ayrıca eski slayer davulcusu dave lombardo'nun lorenza arruga ile ortaklaşa çıkardığı bir vivaldi tribute albümü de vardır. bunların dışında gustavo montesano'nun royal philharmonic orchestra'yla kafa kafaya verip flamenko gitarını konuşturduğu nevi şahsına münhasır flamenco fantasy vardır ki tadınmaz yenmez.
   
   film müziği yorumlayanlar arasında ise the ventures, spotnicks, the bitch boys (surf tarzında), the shadows (johnny guitar ile), steve stevens (top gun yorumu joe satriani adıyla p2p'lerde dolaşmaktadır, onunsa da yaramaz), smokedogg (the flintstones yorumu, steve vai'ye ait değil), vokalize yorumlarıyla mike patton önderliğinde fantomas sayılabilir.
   
   en çok yorumlanan eserler, ismini atladığım shay foley, jennifer batten (michael jackson eski gitaristi), john petrucci (dream theater) ve nuno bettencourt (extreme) coverleri de mevcut olan the flight of the bumblebee (rimsky-korsakov), summer 3 presto, the four seasons (antonio vivaldi) ve caprice no 24 (paganini) olmakla birlikte besteci ağırlığıyla bakarsak bach, mozart, beethoven, paganini ve vivaldi ilk beşi doldurur.
   
   bu tarza dair daha fazla bilgi için eşsiz kaynak: http://www.guitar9.com
   #2030825 (ELeCTrO, 29.07.2007 03:37 ~ 03:48)