namissiz seni 

1. bedirhan gokce'nin bir siiri.
   
   Cemo derdin biye söylemek haram
   Miggin tahir ile sarayim yaram
   Uyy dedim bekledim nerdesen agam
   Gittinde dönmedin namissiz seni
   
   Elimin ginasi bögrümde galdi
   Basimin yazmasi yüzümde soldi
   Bende bir ellerde dört çocug oldi
   Neye gittin gelmedin namissiz seni
   
   iki bas öküzle üç dönüm tarla
   Üç kurus bes kurus sarip sarmala
   Kör bogaz doyardi iki logmayla
   Alaman neyine namissiz seni
   
   He he arada bir mektubuda geliir
   Ese dosta selam sabah ediir
   Anasinin ellerinden öpiir
   E beni unuttun mu namissiz seni
   
   Ehmo sorar aney babam hanidir
   La bu dünyada bizim gibi fanidir
   Agam arvat erinin sag elidir
   Ellerin girilaydi namissiz seni
   
   Eyvana doguma tezgahi gurdum
   Her ilmegi hasretimden dem vurdum
   Ben cennete degismezken öz yurdum
   Yaban ele sattin beni namissiz seni
   
   He biliyem sen orda cog ehvansen
   Allah biliyi kimseleri görmezsen
   Eyso, eyso bu can siye gurban deridin
   Canin çiksin emi namissiz seni
   
   Uyy aney uyy ataslara yaniyem
   Urfa sicak damda sabah ediyem
   Yildiza rüzgara adin veriyem
   Agrep sogsun emi namissiz seni
   
   Yufka açtim göz göz oldu üregim
   Gazan kebabiynan kebap cigerim
   Çig köfteye gattim derdim kederim
   isotsuz kal emi namizsiz seni, namizsiz seni
   
   Çog söyledim artik dilim dönmüyor
   Ne bileyim cahil aglim ermiyor
   Gene erim dogrusunu biliyor
   Geliver artig be namissiz seni
   
   Gurdun gusun yani yavri dolusti
   Devran döndü burda hersey degisti
   Ula bin yil sonra harran suya gavusti
   Bizede gavusmag yokmi namissiz seni
   Namissiz seni, namissiz seni
   #3427362 (judas, 21.05.2008 17:21)