muzik elestirmenligi 

1. müzik eleştirmenliği, gerek yorumcuların, gerekse bestecilerin üçüncü kişiler tarafından ele alınıp yaptıkları işlerin yorumlanması, üzerine görüş bildirilmesi ve teknik bazı açılardan ele alınmasıdır. profesyonel bir müzik eleştirisi yapabilmek için en azından bu yönde bir eğitiminiz olması gerekir, nitekim müzik eleştirisinin asıl yapıcıları muzikologlardır. ya da başka bir müzik alanında eğitim almış olsa bile teorik açıdan müzikologlar kadar bilgi birikimine sahip olanlar.
   
   müzik eleştirmenliğinin ve eleştirmenlerinin çıkışı muzikte romantik doneme denk gelir, bunun da nedeni romantik dönemde yorumculuğun çok büyük önem kazanmasıdır. adres olarak ise avrupa'da o dönemin en önemli sanatsal odağı olan paris'i gösterebiliriz, almanya'da da eleştiri kültürünün yoğun olmasına karşın bildiğim kadarıyla paris gibi dergileriyle, gazeteleriyle bir sektör haline gelmiş değildi. a zamanların müzik eleştirmenlerinin bir kısmı, saint saens, schumann gibi, bugün besteci olarak andığımız isimlerin bizzat kendileriydi. o yüzden saint-saens'ın debussy ile, schumann'ın chopin ile ilgili eleştirilerini okumak da ayrı bir enteresandır.
   
   günümüzde müzik eleştirilerini dünyada birçok müzik dergisinde okumak mümkün, ülkemizde ise pek o kadar profesyonel işlediğini söyleyemem bunun. müzik eleştirmeni olarak dergide yazanların bazıları konuya korkunç derecede uzak, bazıları futbol yorumcusuyken müzik eleştirmeni oluvermiş kişiler, bazıları ise yalnızca "müzikten anlayan" bazı yazarlar. yine de andante, milliyet sanat gibi dergileri ya da radikal, milliyet gibi bazı gazetelerin ilgili kısımlarını okumak mümkün.
   #3608775 (josef k, 02.07.2008 11:08 ~ 11:10)
2. egosu tavan yapmış, yaratıcılıktan uzak eleştirmene güzel bir örnek naim dilmener'dir.
   #3608779 (zinani, 02.07.2008 11:09)
3. müzik eleştirmenliğinde önemli olan kendi keyfi zevklerinize göre ortadaki eseri ya da yorumu yargılamamanız ya da bütünü göremeyip ufak ufak, kişiden kişiye yorum farkıyla değişebilecek şeylere gıcık edercesine takılmamanızdır. bu yüzden gençliklerinde kendileri de bir alet çalmış olan eleştirmenler daha doğru ve isabetli eleştiri yaparlar. örneğin şu bir müzik eleştirisi değildir:
   
   "beethoven sonatın tempolarıyla çok oynadı."
   
   bu bir öğretmenin öğrencisine söyleyebileceği bir şeydir. ama çıkmış sahneye konser veren bir adama "ay tempoyla çok oynadı" derseniz komik duruma düşersiniz, emin olun ki o adam da tempoyla hiç oynamadan çalmayı biliyordur yıllarca çaldığı allette. müzik eleştirmeni olarak sizin yapmanız gereken, o adam onu niye yaptı, acaba bütünlük içinde o yaptığı şeyin bir anlamı var mıydı, anlatmak istediği şeyi dinleyiciye iletebildi mi, bunları sorgulamaktır. ama şöyle derseniz işte o zaman müzik eleştirisi olur o:
   
   "beethoven sonattaki tempo değişiklerini iyi yediremedi, bütünlüğün bozulmasına yol açtı ve bu oynamalar anlaşılmaz durdu, bu yüzden tempoyla daha az oynayarak çalarsa daha kişilikli bir yorum ortaya çıkarabilir."
   #3608813 (josef k, 02.07.2008 11:20 ~ 11:24)