milat 

1. Hz. isa'nın doğduğu gün.
   #64559 (cikarinbeniburdan, 13.02.2006 13:25)
2. turksat uydusunun uzayda kaybolmasi başlığındaki entrilerden 'miat' * kelimesi ile 'karıştırıldığı' anlaşılan kelime.
   #747306 (cryptic, 17.10.2006 12:09)
3. öncesi ve sonrası olan...
   #771907 (iceri terligi, 25.10.2006 01:34)
4. üzerinden 2006 yıl geçen tarih.
   #771914 (6.4.r.1.$.h, 25.10.2006 01:36)
5. (bkz: doğum)
   #1850492 (silte, 01.07.2007 23:38)
6. an itibarıyle bazı universitelerin ne yapmalarına karar veremediklerinden , bi kaç türbanlıyı universiteye almış olmalarından dolayı yaşanılandır.fakat takdir etmek lazım , oyalıyorlar , kararı baştan kabul ettiriyorlar , ama imzailan yok , bi süre sonra zaten herkes kabul edicek , gül de imzayı atıcak. benden rice'a 10 puan!
   #2991025 (hefeweizen, 12.02.2008 08:32 ~ 08:36)
7. başlangıçtır.
   uyanılan hergün milattır.
   #2991026 (dervisabdi, 12.02.2008 08:36)
8. sadik yalsizucanlar'ın hiç adlı kitabında yer alan öyküsü. sarsıcı bir metin. sen/ben ben kim olduğumu unuttum sen öyle ben. eylül/ben sen/eylül...
   
   Seninle tanıyorum bu eylül sokağı, bu daha önce görmediğim patika, bu ağzı
   kesik uçurtma,
   bu babamın sakin, sarı cesedi...
   Seninle görüyorum bu Ankara sonbaharında
   inildikçe içimdeki kuytulara sızıyor. ilk kez yürüdüğümüz yalnız,
   savrulan kuru yapraklar, caddelerde yanan adımlarıyla mutsuz, tedirgin
   insanlar...Seninle biliyorum bu miladı yalnızlığımın, yalnızlığım bir ortaçağ
   masalı. Ahir zaman alameti gibi saçaklarına eğilmiş, fettan...
   Seninle oturuyorum
   daha önce düşmediğim balkonlardan sarkıtarak sesimin hiç duyulmamış
   cinlerini. Seninle bir cesedi diriltmek üzere yanarak arınan yüreğimle yediyorum
   bahar diye yaşanılan küçük, kurnaz günahları. Seninle geziyorum,
   küçülen küçültülen bir sinek gibi Firavun'un beynini, Nemrud'un sarayını
   yıkıyorum bir karınca gibi seninle. Seninleyken kör ve çirkin bir ses gibi sokularak
   yanlarına, bir abese düşürüyorum canevine. Ansızın siyah derisinden
   körlenen ve asla geri gelmeyecek hacıleylek gibi uçuyor, kötürüm yolcuların,
   şaşı kadınların ve üveyiklere diş bileyen kansız avcıların doluştuğu gemi gibi
   batırıyorum siyahi yanımı sulara. Seninle açılıyorum açıldığımda yaratılan
   dipsiz sulara. Seninle yüzüyor ve çıkıyorum kuşların kanatlarıyla derlediği
   mavi kıyılara. Seninle tanıdığım eylül bu değildi. Orada ölüm en ciddi ve
   ağır gizlerini değerli tutardı. Hep saklıydı sancısı. Büyüdükçe incelir, yeniden
   tomurcuklanırdı, fışkırtırdı gürbüz filizlerini. En şiddetli filizkıranlardan asude
   bir rüzgar olup eserdik seninle. Seninle aynı sırrı yiyen kardeşler gibi aynı
   şafakta uyanır, ak alnımızı yere koyardık. Toprağı öperken duyardık ellerinin
   ıslığını. Seninle doğrulur doğrulturduk saatlerimizi. Vakti gelince kızıl bir hülya
   halinde şehrimizi, şehrin bize ait olmayan çehresini, giderek bize ait olduğunu
   öğrendiğimiz yeryüzünün yüreğini kana boyardık. Bir güneş gibi batarken ne
   solgun, ne sararmış, ne soylu sesimiz olurdu. Seninle çiğnediğimiz bu toprak,
   şimdi gözlerini kılcal sözlerden de çekerek
   ötedünyaya taşıdı. Seninle içtiğimiz suyun sesi paslandı, sindi dört unsurun
   hakikati, sinik bir ses kaldı eylül sokağında kuru yapraklarda. Sensiz bu
   sokağın adı yok, tadı kalmadı sensiz yeryüzünün. Sensizlik teneşirde suskun,
   beyaz, kuru bedeni gibi babamın. Zaman zaman düşlerimize sokulan ve bizi
   bir gülün kanadından geçirerek yatıştıran öfkeye benziyor şimdi hayat.
   #3417312 (akustikcinayet, 19.05.2008 13:51)