lisan yok oradan kaybediyoruz 

1. esin:vodvil. beste: üsnü nemlendirici. güfte: hoşaf (her hakkı saklı, damına bile kor)
   
   çeşme, bodrum, antalya ortamlarına canciğer sap ekibiyle akan umutperest yağız deleğanlının, gece-gündüz garsonuydu, boyacısıydı, baloncusuydu çatır çatır türiz hatunları lüleden emdiğine şahit olup, teselli bulduğu o biçim atıflı, protest (tesis dem), mesaj yüklü cümlesi.
   
   şimdi karşı argüman da yok değil. bak kafadan o bilindik eserde, tarzan ceyn'e nasıl muhabbeti koydu, oradan bişiyler kapmak lazım diyorum ben. zaten ne varsa eskilerde var hafız.
   
   yeri gelmişken anı patlatmadan geçmek olmaz.
   
   eski okul hoşaf soylemiş, hele bakam ne soylemiş.
   
   iki kanka, üniversiteyi kazanma hediyesi olaraktan peder finansmanında almanya'ya akıyoruz. sene 62. belki de tavşan, geçmiş zaman... yanlış olmasın. neyse. bu veled-ü zina da öyle p.çtir, uçaktan indik, ilk defa yurt dışı, haberdarız düzeldorf'un barlar sokağından, otele varmadan soluğu orada alak diye tutturdu. olm dur, bir soluklanak, amcaoğluna varak, elmizi ayağımızı yıkayak, uzak diyardan geldik? yok da yok. gitcez de gitcez. ayarsız işte. kıramazsın da, arıza çıkarır bilin ni... iyi, peki. bavullar sırtımızda tuttuk sokağın yolunu. amele gibi dolanıyoruz o şekilde, dedim bir mekana girelim, en azından çantaları vestiyere felan verelim. tamam dedi. barlardan birini gözümüze kestirdik. tam karşıdan karşıya geçiyoruz, aman yareb! bir ahu dilber kii, şortlu, cafcaflı, güz vakti, sarışınsııaaan, sarışınsııaaan!! gözler deniz, saçlar yeliz... bizim bara girmek üzere sağa çark etti. yanında biri daha var ama, karaltılı, ya da abla o kadar gözümüzü almış, seçemiyorum.
   
   şimdi bu noktada artık yurt toprakları dışında da kendini doğrulamış bir fenomene dikkat çekmek istiyorum. evet her taş manitanın yanında o biçim besili bir abla da oluyormuş ya, üniversal olarak (alamanya dahil) bu böyle imiş kii, hatunun kankası da akrep nalan'dan az hallice, güzel bir arkadaşımız... olabilir, güzel insan yau. (tam o anda kankaya bakmamla, ''bu benim lan'' dediği bir oldu güneş saçlıyı işaret edip. bize akrep düşecek yani, sana kurşunlar.. olay belli. ama dedim ya güzel insan akrep de. ühühüh)
   
   girdik içeri. vestiyere jet hızıyla sırt çantalarını bıraktık. kolumdan çekiştiriyor bu, gel gidek yanlarına diye. lan senin bildiğin ecnebi tek cümle 'parlevu fronse matmazel'(nerden öğrendiyse g.toş). hadi fransa da olsak neyse. tek soruluk bir muhabbetin olacak ekiple ama, mekan alamanya, hemide zamanında işgal etmiş germenler, biliyoz history çenıl olmasa o vakit bile. zükerler adamı. anlatamazsın. gittik hatunların yanına mecbur..
   
   ortamı şöyle tarifliyim. bizim dümbelek şakır şakır ve sade ana dilini bilir. ben anadolu lisesi mezunu olmanın verdiği tuhaf bir kendine güvenmişlikle ingilizçe şakıyabiliyorum belli aralıklarda.
   hatunlardan şişman olanı alman ama ingilizcesi iyi.(çirkinler kültürlüdür çoğunluklan, bir intikamın tecellisidir o, öyledir genellemeylen). ekin saçlı tanrıçada da sadece alamanca, alım, şehvet ve güzel bakmaca.
   
   benim eküri yazıyor şimdi buna. söylüyor, ingilizceye çevirip akrep nalan'a iletiyorum, akrep nalan da ingilizceden almancaya döndürüp hatuna iletiyor. hatun cevap veriyor, akrep devrede, bana ingilizceden veriyor cümleyi, ben de türkçeden bizim iblise. karşılıklı sohbet ediyorlar yani! pek şen şakrak ortam...
   
   alaman kızları aslında magendanın karşılığını iyi biliyor. tipten kurtarıyoruz belki, ya da bir kısmet işte, bir an.. sonucu öyle, koydu bunlar muhabbeti. hem de o düzlemden. çevirmeli, emmeli, gömmeli. nasıl ayar oluyorum bir yandan, bıraktım yol yorgunluğunu felan, ayak üstü ayıklayacak kitabeyi it. bazı diyorum arıza çıkarıp yanlış çevireyim, kıyamıyorum. akrep nalan'ınsa ağzı kulaklarında, beyendi ya beni.. ahh ulan ahh..
   
   neyse uzatmayacam daha fazla, bir ara baktım dansa kaldırdı bunu benimki. ben üse masada su grubuyla sohbette.. yarım saat geçti, kayboldu bunlar. sıkıntının dibinde, bakınıyorum etrafa, birden koptu yanağımda. diyor ki, amca oğlunun ev müsait miymişmidir acep şimdi..
   
   final: onlar ermiş muradına, biz çıkmışız akrebin gozleriyle entelektüel ambiyansların doruğuna.. tzhe tzhe tzhe..
   
   yani demem o ki, bak yapan yapıyor. sadece japonlar değil, yapan yapıyor abi.. ingilizcemden kelli almancam da olcağıdı ki o ortamda, gel sen tut tutabilirsen bu hoşaf gardaşını..
   
   edit: iş bu filmde hiç bir akrebe fiziksel, yahut ruhsal zarar verilmemiştir. sürç ve lisan, olmamasından iyi..
   de mi?
   #2806082 (hosaf, 08.01.2008 01:59 ~ 04:04)
2. alanya'da yavşadığı yabancı kızdan NAH cevabını alan iki kişinin konuşmasına örnektir.
   #2806116 (gokphantom, 08.01.2008 02:09)