kotu film yoktur kotu yonetmen vardir 

1. Sinema eserinin, nitelik ihtiva ettiğine ya da genel söylem ile başarıyı yakalamaya yatkın yahut seyredilir olduğuna yönelik getirilen kanaatlerin, o eserin kabaca tabir ile doğrudan iyi ya da kötü addedilip, neticede seyredilmesine gerek olup olmadığı ve bir değer biçilip biçilmemesi yollu izleyici kişileri karar verme konumuna getiren olgunun, filmin genel ya da öznel izleyici kitlesi tarafından nasıl algılandığının ve filme bir değer biçilip biçilmediğiyle alakalı olduğuna işaret eden, bu işaret etme sonrasında dillendirildiği ve çoğu kişi tarafından sanıldığının aksine filmlerin kendi doğaları gereği iyi ya da kötü olmadığını, eğer iyi ya da kötü sıfatı ile anılacak ise bir film, öncelikle bu sıfatla anılması gerekenin o filmi var eden kişi yani yönetmen olduğuna işaret eden, dolayısı ile yönetmenin iyi ya da kötü olmasının filmi iyi ya da kötü oldurduğuna işaret edip, insan eli ve aklı ile var edilen bir eser olan sinema filmlerinin kendi içlerinden ve kendi dokularından kaynaklık bulan bir sıfatı( iyi ya da kötü ) var edemeyeceklerini, filmin içine yönetmen tarafından katılan metinlerin ve o filmin iskeletini oluşturan üzerine kurulduğu sac ayaklarının( senaryo, oyuncular, kurgu, görsellik, kamera kullanımı, müzik, altsal metinler ) nihayetinde en tepedeki sac ayağı olan ve bir anlamda sinemasal bir eseri yaratan kişi olarak sinema sanatının sınırları içinde tanrılaşan yönetmenin, bu sac ayaklarının bütününe karar kılan ve her bir sac ayağının seçiminde o yönetmenin son kararı verdiğinin de biliniyor olduğu gerçeği üzerine, bir filmi oluşturan unsurları bir araya getirmekle yükümlü yönetmenin eğer bu unsurları, bir araya gelmesi ya da gelmemesi gerekenlerden çekip alarak birleştirmesi akabinde ortaya çıkan filmin, yiyeceği kötü damgası yahut alacağı iyi övgüsünün o filmden kaynaklanmadığını, sade ve sadece filmi şekillendiren ve içini, gerekli sac ayaklarını en mükemmel ya da en feci bir şekilde bir araya getiren dolduran yönetmenin kötü ya da iyi bir yönetmen olup olmadığı ile o filmin kötü film ya da iyi film oldurulduğunu ifade ederek nihayetinde; sinema eserlerinin değil o eserleri var eden kişi yani yönetmenlerin, olsa olsa kötü ya da iyi sıfatına haiz oldurulacaklarına işaret eden önermedir.
   
   Sinema yapıtının oluşturulma işlemi çetrefilli bir konudur ve bir eser, o eseri oluşturacak ellerin yetkinliğinde sağlıklı bir şekilde hayat bulur. Eğer yönetmen kişisi kendi konusuna hakim değilse ve bu zamana kadar ortaya koyduğu eserler başarısızlıkla sonuçlanmış ise genel yargı; bundan sonraki eserlerinin de aynı kaderi paylaşacağı yönündedir. Tabi bu aşırı öznel bir yargıdır ve bu yargıyı delen bir çok örnek mevcuttur. Ama bir yandan ise bu yargının yüzeye çıkardığı bir gerçek vardır ki o pek görülmemektedir. izleyici izlediği filmi kötü bulduğunda direk bundan filmin kendisini sorumlu tutmaktadır. Halbuki o filmin yönetmeninin filmi çeken kişi olduğu ve hele de bundan önceki filmlerinin de başarısız bulunduğu gerçeği gün gibi ortaya serilmişken ya da bir şekilde bu öğrenilmişken, o başarısızlığın adresini film değil yönetmen olduğunu anlaması ve görmesi gerekir. Tabi bir yönetmenin çektiği dokuz filmin kötü olması, çekeceği onuncusunun da kötü olacağı anlamına gelmez. Bu konuda genelleme yapmamak gerekir lakin, istesek de istemesek de bu yollu bir inanış vardır.
   
   Bir film nasıl ki hünerli ellerin dokunuşlarında ve biçim vermesi akabinde nitelikli bir vücuda getirilişle var ediliyorsa, aynı şekilde beceriksiz ellerde ve dikkatsiz bakış ile üstün körü biçim verme akabinde bir garabeti andırır surette de var edilebilir. Yönetmen yönettiği filmi a'dan z'ye iyi ölçüp biçmeli ve hedeflemiş olduğu mükemmeliyeti var edebilmek için tüm algısını açık tutup, sinema adamlığını şekillendiren bilincini esere kan alize etmelidir. Verilen emek ve dökülen alın teri, eğer gerçekten yapılan işe karşı bir inanç ve sevgi de duyuluyor ise; işte o zaman yönetmenin yapıtı tam manası ile onun özünden süzerek biçim verdiği bir surete bürünür. Nihayetinde o eser şahsında yönetmene, iyi ya da kötü bir değer biçilir.
   #1635653 (bluevelve, 12.05.2007 18:52)
2. kısmen katılabilinir söz.
   berbat bir senaryo bile iyi yönetimle izlenebilir bi hal alabilir bence.ama asıl önemli olan ikisini birden güzelce sunabilmek.hem senaryoda hem de yönetmenlikte yapılabilecek incelikler var ve bunlar sayesinde bir film sıradan olmaktan çıkar.
   film dediğin kötü olsun ama sıradan olmasın...
   
   onca film arasındahatırlanan çok azı oluyor ve bu hatırlananların %90'ı da senaryosunun sıradışılığından dolayı.geriye kalan ise yönetmenlik harikası filmler.bu farkı görebilen pek az kişi var.benim bu yüzde 10 içinden bir küme halinde toparlayabildiğim filmler western'ler, samurai filmleri, tarantino filmleri-tarantino tarzı filmler ve kıyıda köşede kalmış bir sürü bağımsız film.
   aslında bu işe bir ömür ayırıp % 10'un içindeki bilinmeyen onca bağımsız filmi toplayıp bir antoloji yapmak harika olurdu.
   #1635757 (fatality of fantasy, 12.05.2007 19:24)