kendi sarkim 

1. Kendimi övüyorum, kendimi anlatıyorum,
   Bende olanlar sizde de olacak,
   Çünkü bendeki her atom benim olduğu kadar sizindir de.
   
   Sere serpe ruhumu çağırıyorum,
   Eğilip koyveriyorum kendimi yeşeren yaz çimenini gözleyerek.
   
   Dilim, kanımın her atomu, bu topraktan oluşma, bu havadan,
   Burada doğmuş ana babalardan doğma, onların da ana babaları
   burada doğmuş, onların da, onların da,
   Ben, otuz yedi yaşımda bugün, sağlık içinde başlıyorum,
   Ölünceye kadar durmama umuduyla.
   
   inançlar, mezhepler ara verdi,
   Geri çekilip öylece kaldılar, ama hiç unutulmayacaklar,
   Ben hem iyinin, hem kötünün limanıyım, ne pahasına olursa
   olsun izin veriyorum konuşmaya,
   Denetlenmeyen doğa, özgün enerjisiyle.
   
   walt whitman
   #1465856 (mulayim, 29.03.2007 03:38)
2. Yalnızlık tarlasının geniş düzünde
   Tek başına yaşıyan kuşlar gibi
   Yaşadım dayanabildiğim kadar
   Öğüncüm bu olacak yeryüzünde
   
   Bir yol ki kendimizden başlar
   Kolay olmıyan güzel olan
   Gelecek Türkiye'ye gidecektir
   Geçip yalnızlığın tarlasından
   
   inanıyorum gerçek bu tarafta
   Öyle gecelerim oldu ki apaydınlık
   Pişman değilim üzgün değilim
   Git kafamdan yalnızlık
   
   talip apaydin
   #2111874 (headacheda, 11.08.2007 13:11)