istanbul yoktu sen olmasaydin 

1. umit yasar oguzcan güzelliği.
   
   ben nice istanbullar gördüm sana gelinceye kadar
   kirli paçavralara benzerdi insanları
   dostluktan, vefadan yoksun.
   bölünmü$, dağılmı$, parçalanmı$
   ve her biri kendi ağırlığıyla ezilmi$, yorgun.
   yüzümde dola$an birer iğrenç böcekti gözleri
   bir tutsam
   yapı$ır kalırdı ellerime en çirkin yerleri
   evlerinde bulduğum yalnızlık
   sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı.
   günler boyunca
   bir ba$ka karanlık gelirdi
   karanlığın biri kaybolunca
   güne$ler doğardı görmezdim.
   bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni
   bilmezdim bu şehirde senin ya$adığını.
   bilmezdim...
   
   zindandı bütün meyhaneler
   duvarlar karaydı
   köhne bir bizans eskisiydi istanbul sensiz.
   semt semt bir ağır yorgunluktu
   sürekli bir aldanı$tı sokak sokak
   benden en uzak sevgilerde ya$adım yıllarca
   o büyük yalanlarda ya$adım.
   senden habersiz bir ölü gibi
   senden uzak zamanlarda ya$adım.
   
   mabetler yıkıldı içimde
   umutlar hayaller yıkıldı
   bir gün bütün istanbul yıkıldı.
   sokaklar kaydı ayaklarımın altında
   gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı
   gün oldu
   gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz.
   toz toz oldum, duman duman oldum
   aldığını geri vermedi yıllar
   yitirdim kendimi bu rezil $ehirde
   seni buluncaya kadar.
   
   eskiden bir lale hatırlardım
   ya da mavi mavi bir deniz istanbul denince
   serin rüzgarlar ok$ardı saçlarımı
   rıhtımlar balık balık kokardı.
   ne zaman
   yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı.
   vapur düdükleri durmadan öterdi.
   eskiden bir istanbul vardı bilmediğim
   bana yeterdi.
   
   sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi
   gezdim sokaklarında
   sonra kaç yıl bir sevgi aradım
   istanbul'u aradım.
   belki de seni aradım bilmeden
   ayaklarimin dibinde denizler can cekisti
   şehirler parçalandı
   bir çağ öldü gözlerimin önünde
   benim en güzel çağım öldü.
   bizi topraktan yarattılar
   gel gör ki...
   bu $ehirde
   benim toprağım öldü.
   
   seni aradım bu $ehirde yıllarca
   yana yakıla seni..
   sen kimdin, sen neredeydin kim bilir?
   hep böyle sensiz miydi bu $ehir.
   bu $ehir istanbul muydu ?
   öyleyse sensiz ya$anmazdı bu $ehirde
   gemiler demir almazdı
   trenler i$lemezdi
   sen olmasaydın
   bir ömür bitip
   yepyeni bir ömür ba$lamazdı içimde
   bahar gelmezdi
   ağaçlar çiçek açmazdı
   seni bulmasaydım
   ve ben yoktum
   istanbul yoktu
   sen olmasaydın
   #1007242 (ceviz agaci, 16.12.2006 17:56)