insanin kendisine yabancilasmasi 

1. psikolojik bir sorundur. sebeplerinden biri kişinin üzerindeki baskılar yüzünden kendi benliğine bilinçaltından kolay ulaşamaması veya ulaşmasının engellenmesidir.
   #773157 (zlatan1937, 25.10.2006 14:34)
2. sasırmadıgınıza sasırdıgınız zaman farkettiginiz durumdur. artık kanıksayan biri olmussunuzdur. kendinize kızgınsınızdır. alıskanlıklarınız yasamınızı almıs goturmustur. idealist yonunuz kaybolmustur. ben ne yaptım, ne zaman bu hale geldim sorularını sormussunuzdur bir kac kez kendinize.
   
   vicdan azapları ve sucluluk duygusu sık sık ziyaret edebilir sizi. dikkat etmeniz gerekmektedir artık. kendinizle celismekten bir an once vazgecmeli, kendinizi tekrar aramalısınızdır.
   #917945 (kabaktadi, 27.11.2006 19:21)
3. bilgisayar, internet, msn üçlüsünün insan hayatındaki en çok yarattığı sıkıntı..
   #917952 (eşşağan ala gazuğu, 27.11.2006 19:22)
4. (bkz: farkındalık)
   (bkz: aidiyet yoksunlugu)
   #917955 (kabaktadi, 27.11.2006 19:23)
5. yaşadıklarını hep olumluya çevirmeyi başaran, cıvıl cıvıl, gülümsemesi yüzünden eksik olmayan bireyin, hayatta herşeyin istediği gibi olmadığını gördüğünde, artık eski inancı kalmadığında birden değişmesi, bu değişime anlam veremeyip kendisine öfkeyle, "ben böyle değildim aslında, yaa sen de kimsin" demesidir.
   #918509 (gonulcelen, 27.11.2006 21:14)
6. "insan doğaya ne kadar yabancılaşırsa o kadar toplumsallaşır, ne kadar toplumsallaşırsa da o kadar kendisine yabancılaşır" by karl marks.
   #918522 (kerameti kendinden menkul, 27.11.2006 21:15)
7. tehlikeli durumdur. bilinçaltının bilinci yavaş yavaş tavlaması durumunun sonucunda olabilecek negatifliktir.
   #918557 (fayaka, 27.11.2006 21:22)
8. aslına bakarsanız o insanın kendini tanımasıdır. aslında içinde varolmadığını düşündüğün şeylerin esas olan benim dediği andır. bu giderek yaşlanmak gibi. büyüdükçe yabancılaşır insan kendine . büyüdükçe esas beni bulur. o bir gelişme biçimidir. o bir kendini bulma biçimi. kendine yabancı değil eski bene yabancısınızdır. korkacak bişi yok belki de şimdi korkacak şey var. ne biliim.
   #918594 (safi naz, 27.11.2006 21:29)
9. (bkz: yetenekli bay ripley)boyunca matt dammon ın yüzü ile ilgili yardırdıkları..
   #918706 (havada panik, 27.11.2006 21:56)
10. (bkz: harem selamlik)
    #918721 (bl, 27.11.2006 21:58 ~ 28.11.2006 20:43)
11. sizofren başlangıcı olabilir dikkat etmek gerek.
    #918725 (insatiable love, 27.11.2006 21:59)
12. kendimi fazlamı önemsiyorum sorusuyla başlayan ardından insanın kendi kendine nasıl davranacağını kestirememesiyle gelinen sonuç.
    #918746 (pasifagresif, 27.11.2006 22:03)
13. insanın şu ya da bu şekilde kendi gerçekliğini kavrayamaması.
    #936313 (vend avesta, 01.12.2006 21:34)
14. insanın belli şeylere verdiği tepkilerin zamanla değişmesidir. ve öyle sinsidir ki bu süreç, kimi zaman "bu şarkıya hüngür hüngür ağlayan insan ben miyim?" diye sordurandır.
    #936389 (piraye, 01.12.2006 21:47 ~ 21:48)
15. bu ben miyim?" sorusuyla başlar her şey. ya da başlayalı çok olmuştur da bu soru farkına varıştır. "kimse var mı?"denir usulca, ses gelmez içeriden. biraz daha yüksek: "kimse var mı?" yine ses yok. içinde kimse yoktur. bomboş bir iç. boş bir buzdolabı gibi, boş bir oda... deprem çığlığı gibi: "sesimi duyan var mııııı ?" yok. sesin yankısı sadece. sevilen birine karşı duygular yoklanır. "onu seviyorum, onu seviyor-dum. o.." yok öyle bir işaret. sevgi diye bir şey yok ki. hayal? beklenti? gelecek? güzel günler? anlamsızca yan yana dizilmiş harfler serisi. bıktırır bir süre sonra boş boş düşünmek.
    boş bakışlar..."bu benim evim." ses geri gelir: "bu benim evim." "koltuk,masa,duvarda resim, duvar, duvar, pencere, duvar, kapı.." ses yine döner : "koltuk,masa... " pencerenin dışı. ağaç,araba,insan,ev. tüm anlamlarından bağımsız, sadece bir nesne olarak hepsi yerinde. "ben nerdeyim?" "sesimi duyan var mııııııı? "yanıt gelir, sudaki halkalar gibi,küçükten büyüğe yayılarak sesimi duyan var mıı ,duyan var mıı,var mııı?
    #1282763 (komikimben, 09.02.2007 22:38)
16. uzaktan bakmaktir yasadigin hayata. bi' cizgiye gelip acmaktir gozlerini ve fark etmektir o ana kadar yasadigin seylerden de aslinda sorumlu oldugunu. keyif alamamaktir yaptigin hicbir seyden, hislerin felce ugramasidir. gulmektir kahkahalarla bazen ama gozlerinin icindeki gulumsemenin gri bir perdeden ileri gidememesidir.
    #1367827 (sydera, 03.03.2007 01:30)
17. öğrenilmiş zevksizlik durumunun, halinin yol açacağı kaçınılmaz son...
    #1367838 (abra kadavra, 03.03.2007 01:31)
18. büyümek.
    #1367849 (jassmiana, 03.03.2007 01:33)
19. bildiğin, alıştığın bir ortamdan, sana tamamen yabancı bir ortama girmek zorunda olduğunda, olaylara ve durumlara* verdiğin tepkilerin eskiye oranla değişiklik gösterdiği ve bunun seni son derece rahatsız ettiği durumdur.
    #1367861 (peynir aromasi, 03.03.2007 01:35)
20. aynaya bakıp, 35 yaş şiirindeki sorunsalı yaşama durumu olabileceği gibi, gergin sinirle geçirilen zaman periyodunda; çevremizdekileri kırdığımızı fark ettiğimiz ya da ' ben iyi biriydim, noldu lan bana böyle' yi hissettiğimizdeki durum.
    #1367863 (dekadans, 03.03.2007 01:35)
21. cagimizda insanlarin basina gelen bir olaydir. hayata sanki bir vitrin camindaki cansiz manken gibi bakarsiniz. sokaktan gecer insanlar olaylar olur hic birseye karsi bir reaksiyon gostermek istemezsiniz. kendi dunyanizda buhranlar surup gider. her gecen gunun sizden bir sey eksiltigini pekala farkina varirsiniz. ictiginiz ickiler size tad vermez, eglenceler sizi eglendirmez. hayatinizi -mis gibi yaparak yasarsiniz. hic bir seyden tad almazsiniz. size hakim olan duygu ne tad var gecesinde gunduzunde ben neyleyim yeryuzunde halet-i ruhiyesidir. kendinizi odun gibi hisseder akmayan gözyaslarinizi icinize akıtırsınız. ruhen bir ucurumdan asagi dusen insan piskolojisi vardir ne kadar da bir dala tutunup dususu engellemek isteseniz bile cogunlukla tuttugunuz dallar elinizde kalir ve daha hızlı dusersiniz. fakat bazilari hayata olan yabancilasmasini sakacılıgı ile örter. gununu gun edermis gibi gösterir hep. ama her dogan gunden ve aynada gordugu yuzden nefret eder . sahnedeki br komedyen gibidr. kaba hatlari ile ozetledigim bu mevzuda ne yazik ki gunumuzde bir cok kisi bu halet-i ruhiyeden muzdariptir ve tedavisi imkansiz denecek kadar azdir .
    #1367896 (mulayim, 03.03.2007 01:40)
22. gregor samsa bir sabah uyandı ve...
    #1368471 (nefti filhakika, 03.03.2007 04:37)
23. insan için en kötü durum. nitekim (bkz: nefsini bilen rabbini bilir). nefsini bilmeyen insan dolayısıyla...
    #2343193 (fuzuli, 19.09.2007 20:20)
24. toparlamasi cok zor olan psikolojik rahatsizlik.
    #2343221 (laxx, 19.09.2007 20:24)
25. insanın kendini potansiyelini gerçekleştirmek yerine, sistemin pompaladığı tüketim çılgınlığı çerçevesinde kendinden, var olma sebebinden uzaklaşmasıdır. onun için artık tek şey tüketmektir...
    #7246890 (Cavit, 08.02.2010 19:36)