individual thought patterns 

1. 93 cikisli bir death albumu.
   insan temali sarki sozleri,tam anlamiyla hayati sorgular,yanitlar aramaniza sebep verir.muzikler vurucu ve akilda kalicidir.chuck schuldiner bir roportajinda bu albumun kendisi icin en ozel album oldugunu soylemistir.
   
   01 overactive imagination
   02 in human form
   03 jealousy
   04 trapped in a corner
   05 nothing is everything
   06 mentally blind
   07 individual thought patterns
   08 destiny
   09 out of touch
   10 the philosopher
   
   "what do you want from me? what is it you expect?"
   #430664 (a fine day to exit, 16.07.2006 09:54)
2. death in en başarılı albümlerinden biri.albüm konsepti ve felsefesi olarak en iyisi.
   #1662326 (sengitbengeliyorum, 19.05.2007 15:57)
3. ayrıca bu albümde yardımcı gitarist olarak king diamond un efsanevi gitaristi andy la rocque de çalmıştır.
   #1901002 (emptywords, 10.07.2007 16:17)
4. death in tüm albümleri gibi mükemmeldir.bas gitar olayı aşmıştır. (bkz: steve di giorgio)
   #2026818 (helstar, 28.07.2007 14:47)
5. deathin artık tam anlamda death olmasını sağlayan şaheser albüm. Her parçası bir birinden güzel. Ayrıca Bu albümü de dinlemeyen; death dinliyorum demesin. Ve albümün parçasına gelirsek; ritim bölümünde elektronun ve bassın uyumu müthiştir. * . Ah ah Chuck baba ne diye öldün? sorup hayıflanıyorum senin hep parçalarını dinlerken kendi kendime...
   #3004739 (deathbiscuit, 14.02.2008 22:28)
6. bütün elemanlarıyla ve yazılmış şarkılarla bir daha ulaşılamayacak teknik ve sanatsal bir düzeyi yakalamış death albümüdür.
   #3106600 (persac, 07.03.2008 15:17)
7. steve digiorgio denilen yarı mutant yarı insanımsı yaratığın bas gitarla çok fena işler yaptığı albüm.
   #3250320 (mico1912, 09.04.2008 16:52)
8. bakın kadroyu sayıyorum derin nefes alın yamulmayın
   Chuck Schuldiner - vokal, gitar
   Steve DiGiorgio - bass
   Andy LaRocque - gitar
   Gene Hoglan - davul
   bundan sonra heralde kötü bir albüm olduğunu düşünmezsin değil mi minik kuş?
   gene hoglan isimli şahıs bu albümde iki davul setimi çalıyor ya da Steve DiGiorgio nun bassında 24 tel mi var diye düşünmenizi sağlayan bir albüm. emeği geçen herkesi kutluyorum. chuck babaya da bir kez daha allah tan rahmet diliyorum, toprağın bol olsun, mirasın emin ellerde.
   #3250355 (autumnblaze, 09.04.2008 17:01)
9. abartısız bir tanımla, zaafiyettir. durduk yere barındırdığı müthiş ritmler veyahut davul atakları çalınır insanın kulağına, illa ki dinlemek istenir. metal dinlemeyen insanların, bu yönelimlerinden ötürü şu şaheserden haberleri olmamasına üzülünür. ilaç gibidir. the sound of perseverance etkisindeyken, bu albüme gereksiz kasılmış ve tuhaf gitar soundlu diyerekten aptal eleştirilerde bulunma dombililiğinde bulunmam ise,insanın yer yer sahip olabildiği mallık modu bağlamında değerlendirilmelidir.
   #3665141 (han ritm, 14.07.2008 22:03)
10. resmen yıldızlar karması gibi bir kadro ile hazırlanmış death albümüdür. kalitenin eşanlamlısı bildiğin.
    #4537297 (gothic evil, 17.01.2009 18:30)