inadina yasamak 

1. altan erkekli'nin tek başına oynadığı oyun.
   
   *
   
   yaşamak
   sadece yaşamak
   sessizce yaşamak
   insanca yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   korkusuz yaşamak
   hesapsiz yaşamak
   çıkarsız yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   parasız yaşamak
   çaresiz yaşamak
   sevgisiz yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   sularla yaşamak
   rüzgarlarla yaşamak
   dostlarla yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   ölümle yaşamak
   acıyla yaşamak
   hasretle yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   düsüncenle yaşamak
   yüreğinle yaşamak
   sesinle yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   düşünle yaşamak
   gününle yaşamak
   anılarla yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   
   yaşamak
   coşkuyla yaşamak
   onurla yaşamak
   sevgiyle yaşamak
   inadına inadına yaşamak
   #909701 (tosun burada da hizmetinizde, 26.11.2006 00:10)
2. altan erkekli'nin tek başına harikalar yarattığı tiyatro oyunu.
   kendisine saygı, sevgi duyma sebebi. samimiyetin, yeteneğin tavan yaptığı oyun.
   #909725 (cikarinbeniburdan, 26.11.2006 00:15)
3. Önce dişlerimiz dökülecek, derilerimiz sarkacak sonra. Ve tek tek tanıdıklarımız düşecek ellerimizden. Bizse sallanan koltuğumuzda, omuzlarımızda sıcacık şallar olsa bile kemiklerimizin titremesine engel olamadan ömrün sonunu bekleyeceğiz yalnız ve mağrur. Ya hüzünlü ya da mutlu bir halde gideceğiz Azraille olan son randevumuza. Eğer biz Mirandola'nın dediği gibi bu dünyaya atılmışsak, bu kötü durumu iyiye çevirmek bizim tek gayemiz olmalı. Çünkü artık bu dünyaya itildik, tamamiyle buraya aidiz. Dünyalıyız, dünyada yaşayan her hangi bir şey değiliz. Daha tikele indirgemek gerekirse Ankara'da yaşayan, buraya zincirli küçük insanlarız. Günlerimiz karıncalar gibi uğraşıp didinerek, her şey bittikten sonra toplaşıp yemek yiyerek geçiyor. Bu da şüphesiz ki can sıkıntısına ve varoluşumuzdan şüphe duymamıza yol açıyor. Sadece görüntüden ibaret yaşayanlar haline geliyoruz. Dağlar gibi engin kanatlara sahipken, onlar gibi kanat tüylerimiz koparılıyor bir bir yerinden.
   
   ''Dağlar kanatlıydı eskiden. istedikleri zaman uçup, istedikleri an konuyorlardı. Onların uçması iyiydi de konmaları kötüydü. Çünkü toprak ananın canını yakıyorlardı. Bunu gören tanrı acıdı da toprak anaya, dağların kanatlarını kesti. Kesilen kanatlar bulut oldu. Ondandır bulutların dağlar dağlara koşması..''
   
   Bizlerinse kanatları içeri dönmüş, bulutlar da biziz dağlar da. Yerlerinden çıkmaları, yeniden özgürce dalgalanmaları için kendimize hareket katmalıyız. Ancak bu şekilde ruha sahip oluruz, aksi takdirde dışarıdan yönlendirilen rutin ruhsuzlar olarak kalırız.
   
   Peki bu kadar saplanmışken koşuşturmacaya, bizi ruhlandıran şeyler nedir? Belki de sadece bir çiçeğe bağlanmak, onun kokusunu içinde hissetmektir. Karıncayı ya da bir böceği ezdiğinde ağlamaktır. Yalnızlıktan bunaldığında bir ağacı yaren yapmaktır kendine, sırtını ona yaslamaktır, onunla bir bütün olmaktır. Ağacın başından aşağı yapraklarını dökmesini seyretmektir. Eymir'de şarabını yudumlarken suyun ayak ucuna kadar sokulmasına izin vermektir. Kale Bedesten'de kömürde türk kahvesi içmektir TRT radyosu eşliğinde. Meyhanede Zeki Müren dinlemektir bardağın dibini görmeden. Dostlarla beraber Backwoods solumaktır rakının yanında. Alacakaranlık vaktinde ayaklarını Ankara çatılarından aşağı sallandırmaktır. Sonbaharda aşkı yaşamaktır terastan manzarayı seyrederek. içine şehrin havasını çekmektir, başıboş köpekler gibi keşfetmektir gizli saklı her köşeyi.
   
   Bazen sadece gözlemlemek yahut dinlemektir diğerlerini. Soğuğa karşı dayanıklılığını Atatürk Meydanında ya da Sakarya'da Dimitrakopulo içerek sınamaktır. Ruhlu olmak herşeye rağmen kalpten sevmektir, ölenle ölmemek, çemberin içinde ya da dışında, Ankara'da inadına yaşamaktır.
   #923430 (Medeni Hali Bekar, 28.11.2006 23:04 ~ 23:06)
4. inanmak kendine
   Suçsuzken
   Ve omzunda bunca yük
   Sıra beklerken
   Seni bir daha
   Bir daha uğratmaya hüsrana
   
   Güvenmek kendine
   En mutsuz anında kendinin
   Ve en mutlu anında onun
   Susmak ve göstermek ne kadar
   Sevdiğini onu
   
   Yenilmek kendine
   Başaramadığın zaman
   Ve o bir kahraman olunca
   Masallardaki bilinen
   Kahraman sensen
   
   Yaşamak kendine,
   Yaşamak, inadına
   Yaşamak...
   
   *
   #1224981 (sonkuzu, 28.01.2007 22:23)
5. yaşayamadıklarımızın inadına yaşıyorum bu hayatı sensiz
   ve biliyorum kim olsa yerimde anlardı inadına yaşanmayacağını
   ama gün gelecek birbirimizin gözlerinde kaybolacak bakışlarımız
   ve o gün keşfedeceğiz bu aşkın en çok ikimize yakışacağını
   giymekten mi korkuyorsun bu aşkı
   yoksa sen hiç hayatında aşık olmadın mı
   eğer olmadıysan bilemezsin zaten
   sevmenin inanılmaz hazzını
   gökyüzünü bile sen boyarsın her sabah maviye
   her bahar sen açtırırsın çiçekleri
   yoksa sen hiç sevmedin mi
   sevseydin korkmazdın hiçbir zaman
   aşkı gönlüne ortak etmeyi
   yazlar gelip geçer
   elinde sonbahar kalır
   günler uçup gider
   anılar sadece gözlerinde canlanır...
   
   cem iltir
   #1542856 (incir cekirdegi, 19.04.2007 12:36)