ilkel insan 

1. ikinci el olmayan insandır.
   #1282692 (meureate, 09.02.2007 22:20)
2. ilkel insan yabanil toplumun bir bireyidir. 'ben' duygusunu, 'benim-senin' kelimelerini bilmez. onun için 'biz' vardır! mülkiyet kaygısı olmayan ilkeller dayanışma içinde yaşarlar.
   
   Briffault:
   " ilkel insan avrupalılarla ilişki kurduktan sonra bir kaç yıl içinde tümüyle değişmektedir. bu değişmenin başta gelen en güçlü nedeni ozel mulkiyetin gelişmesidir. bu durum görüldüğünde ilkel insan kadınlar üzerinde tıpkı uygarlaşmış insanlar gibi egemenlik kurabiliyor. bu durum komünal eşitlikçi toplumun ortadan kalkmasıyla erkeklerin de kadınların yanısıra değerini yitirdiğini gösterir."
   #1532960 (steril mikrop, 16.04.2007 14:28)
3. (bkz: gelecekteki ilkel)
   #1532989 (fevkaladenin fevki, 16.04.2007 14:38)
4. çok uzun zaman önceydi.
   
   beynimizdeki kıvrımlar şimdiki kadar büzüşmemişti o zamanlar. o zamanlar maslow yoktu, ihtiyaçlar sınırlıydı, meşhur piramidin pençleeri de bu denli sivri değildi. sivriydi kurtların dişleri ama hiç bir kurdun uluyuşu faşistliğe övgü değildi. kıllarımız daha çoktu, farklılıklarımız az. farkındalıklarımız daha keskindi. çünkü kitle iletişimi yoktu, kütlemiz daha az, obezliğimiz açlığımızla sınırlı, tokluğumuzla barışıktı ve ben senle işte ta o zaman barıştım.
   
   henüz pda'ler yoktu, bilgisayar keşfedilmemişti ve bill gates'in tohumu henüz uzun bir kuyruktaydı, atılmayı beklemekte... ama biz yine de us'luyduk.
   dilimiz kısaydı, kelimelerimiz sayılı, haznemiz dar, hazinemiz azdı.
   hırslarımız azmamıştı. egomuz safkandı. laboratuvar ortamında devşirdiğimiz havlayan köpeklerimiz yoktu ve ben seni hiç bağlamak istemedim.
   
   gizem bir ormandı. sakladığımız tek şey bacak aramızdaydı. "sevgisiz sevişmek" ile "sevişmeden sevmek" kavramlarını aklımızda bir oraya bir buraya yatırıp felsefe sıçmıyorduk. çünkü bu dünyadaki hiçbirşey bir diğerinden çok da farklı değildi. her şey birbirinin içindeydi... ve ben senin içindeydim. sen de benim içimde.
   
   korunmasızlığımız duvarlarımızın olmayışındandı. içimize duvar örmüyorduk.
   sakındığımız, çocuğumuzun düşmesi değil, onun ölmemesiydi. (öldüğünde tekrar birbirimizin içine girerdik ve sürdürülebilir o dengeyi sürdürürdük)
   
   maskemiz yoktu. balolarımız hiç olmadı. davetlere katılmak, oyunlar oynamak bir statü sembolü değildi. herkes pislikleriyle, eksikleriyle vardı. herkes kendisinin farkındaydı. ben senin farkındaydım.
   
   organların santimleri, vücutların (d)iriliği, kariyerin saygınlığı, sözlerin güvencesi, yarının getirisi, sigortanın ödeneği yoktu. iktidarın hırsı, egonun sıvazladıkları, olmayanı yapaylandıran duygusal kodlarımız, egosantrimiz, köklerimiz ... o ilk günkü gibi zayıftı. ve ben seni o zaman kabul ettim.
   
   yaratıldığın ilk günden beri koruduğun samimiyetini sevdim. ve modern hayatta ne zaman paslansam, kendime şöyle söyledim: "ilkel, samimidir"... ardından silkelendim. samimileştim. ilkelleştim.
   
   hamdolsun.
   #2112429 (Travman Olmaya Geldim, 11.08.2007 14:28)
5. (bkz: modern beşer tanrılar)
   #2112460 (kural baltay, 11.08.2007 14:33)
6. cem yilmaz'in tabirine göre ; mahser günü konuya tamamen yabanci olacak olan insanlardir. *
   #3383114 (nekibuki, 11.05.2008 12:50)