icimden bir ses senden bir sikim olmaz diyor 

1. arada bir her kulağa çalınır bu söz.
   
   bak mesela bana dedi az önce, duydum. yıllardır bıkmadan usanmadan kulak verdiğim, sonsuz sadakat yemini etmişcesine bağlandığım, adeta biat ettiğim ses dedi bunu. bana dedi lan, bana dedi... şu an, ağlamaya varacağından zerre şüphe duymadığım enteresan, pis bir gülme ifadesi hakim ayrıca sıfatıma. aynen ''sıçılası bir sıfat'' ya da ''sıçarken sıfatımın aldığı sıfat'' şeklinde tasvirlemek mümkün olayı. gerçekten çok karışık duygular bunlar, gerçekten.
   
   yalnız işin garip tarafı, sanki yıllardır bu anı bekliyormuşcasına da seviniyorum. yani, en azından bir şaşkınlık hasıl olmadı diyebiliyorum. ''erken teşhiş iyidir, hayat kurtarır'' di mi?
   
   haksız da sayılmam ama. zira hayatımda hiçbir zaman bu denli bir istikrar tablosuyla karşı karşıya kalmamış biriyim ben, birçokları gibi evet. yazık kı hayat hep patlak zarlarla döndü etrafımda, bir atamadım çift, çifte ise eksik olmayandı tabii, hep birileri attı ben götümü sıvazladım. ama hiç ağlamadım bak. şimdi de içimdeki ses vazgeçti gazlamaktan beni, özgüven depom kurudu, susuz kaldım. oysa ki bir ay evveline kadar yine o idi ''git olm... konuş lan s.kini mi kesecek?'' diyen, yine o idi bana sınıfta serenatlar yaptıran, o idi her ortamda parıldamamı sağlayan... şimdi ''parlatayım mı abi?'' diyen bir çocuk görsem ''beni mi? ayıp laaan'' diyebileceğimden bile emin değilim. gerçekten zor günler geçiriyorum. ağlar mıyım bilmiyorum.
   
   ama, hani ambalajlı ürünlerin kaliteli, daha doğrusu pahali olanın kalite ihtiva ettiği inancı hakimdir ya birçoğumuza ve bazen sağlık kuruluşlarının denetimlerinden sonra ''aa duydun mu x markanın ürünlerinde insan dışkısı çıkmış'' nidaları çalınır ya kulaklarımıza... ve genelde de itibar edilmeyip ''bok atmışlar işte!'' demeyiz ya, bu olayda aynen böyle bence. ama ''genel'' pek alakadar etmediğinden beni ''bok yemişsin olm sen'' diyebiliyorum iç sesime birçoğunun aksine. ve şu dakika eminim ki, ağlamayacağım biliyorum.
   
   açılın bi zahmet. ühühü. (sözlükte yazmaya başladığım ilk günden beri adeta bir fantezidir bu ''entryi ağlak bitirme isteği'', böyle devrik...)
   #2844430 (lanetpanc, 16.01.2008 00:27 ~ 15.04.2008 00:45)
2. çok tehlike bir söz olabiliyormuş. bizzat tetkik ettim.
   
   dün, teknosa'dayım, bilgisayar falan bakınıyorum...
   
   (siz yabancı değilsiniz, sizden saklamayacağım.) aslında bilgisayar almak gibi bir niyetim yoktu tabii ki de. taş gibi bir tane var zaten, ne yapacağım yenisini? hem ne lan o öyle dilenci gibi her halttan çift çift. hiç hazzetmem valla. hatta böyle görmemiş insanları görünce ''zengin ooo...'' demek yerine ''allahın görmemişi işte ne olacak! bizim oralarda dilenciler yapar böyle, evine bir gir her eşyanın aynısından iki üç adet görürsün şerefsizim'' yorumunu yapıştırırım anında. yafta değil, sevmiyorum o sözü artık. zaten ''zengin ooo...'' gibisinden bir cümleyi kurabilen bir andaval üzerine muhabbet açmak da tarihimde yok, işte bu yüzdendir ki ''bu konuşma burada bitmiştir'' demek istiyorum müsaadenizle. ahahah evet beşinci boyut'ta duydum az evvel bu veciz sözü. çok etkilendim yaaa, entryimde de yer vermezsem çatlardım valla. ee ne de olsa (bkz: kibir en sevdiğim günahtır) ahahha.
   
   neyse fazla uzattık lafı. sözün özü şudur ki canlar: birkaç gün önce televizyonda gördüğüm teknosa reklamı sonrası pusu atmak için gittim bu mağazaya. '' eveeet iç seslerime (soru/sorun) cevap verecek satış görevlileri arıyordum''.
   
   hemen işe koyuldum. artık sürekli olarak bayan satış elemanlarının g.tlerini süzerek içinden ''oo nasıl da inler bu var ya!'' kapısına çıkan cümleler kuran bir adamdım ben...
   
   gayet cool bir izlenim uyandırmaya çalışsam da çaktırmadan etrafa bakınıyordum. (erkek satış görevlilerinin ''olası'' tepkisini kolayca bertaraf edebilmem için bu önlem kaçınılmazdı.) ''bakınıyorum ama korkuyorum da.''. ee kesiştiklerim erkek sonuçta ve iç sesim sürekli olarak ''ibne sanmasın lan bunlar beni şimdi?'' deyip duruyor, gel de korkma anasını satiyim, ya hakkaten duyuyorlarsa ne bok yiyeceğiz? (ee alışmışsın da iç ses takılmaya, millete kulp takmaya, öyle hemencecik de hükmedemiyorsun ki iç dünyaya? şiir gibi oldu ne güzel.)
   
   ibne de sanılabilirim sapık da. iki ucu boklu değnek resmen. ''çok tehlikeli bir işe sarmışım çoook.''. (sizce de boka sarar mı?)
   
   korkum had safhada, deli gibi adrenalin salgılıyor vucudum. salgılama ne kelime lan, pompalıyor bu resmen, pompaya boğuyor. (bkz: pompaya boğmak)
   
   soğukta, buz gibi havada terliyorum... terleyince de kokuyorum elbet. (her insan gibi kokarım ben.) ama bu sefer ki farklı, bu aynen ''belediye otobüsünde yanıma güzel bir kız denk geldiğinde ölü yiyen adını koyduğum kızkaçıran kokum'' gibi zamansız ve köstek olmaya felaket meyilli olandan. (evet, yavaştan boka basıyorum galiba, bu koku bir isaret sanırsam!)
   
   ama hedeflerime çok yakınım ya, süreç istediğim gibi işlemiyor olsa da sonuç almak üzereyim ya ''katlanmam lazım katlanmam lazım...'' dedim ve bayan eleman götü aramaya koyuldum tekrardan. kırdım zincirleri anasını... (yarıda bırakamam araştırmayı) hem ''korkularımın üstüne gitmeliyim onları yenebilmek için'', öyle diyorlar ya hani, di mi?
   
   yalnız, ''biraz daha, azcık daha üstlerine gidersem çözülecekler ya!'' derken de çok büyük bir ''taktik'' hatası yaptığımın farkına vardım. (bir anda, yine.)
   
   ve ''hedef erkekler olmalıydı laann'' diyerek, tüm riskleri göze alarak yani, erkeklere sarmaya karar verdim bu seferde. peşine de serhan'a söylerken hiçbir s.kim olmayan cümleyi kurdum içimden; (bkz: hıyar taktiği)
   
   -abimm senden bir s.kim olmaz... ibnesin biliyorsun di mi bunu?
   
   evet, malum reklamın varsa bir gerçekliği birazdan muhakkak çıkacak ortaya. merak ediyorsunuz di mi sonucu? ne lan bu adamlar peygamber mi, ne bu sabır? diyorsunuz hatta.
   
   açıklıyorum:
   
   çift tırnak içine alıp benim de o anki düşüncemmiş gibi göstermemeye çalıştığım cümle, ne lan bu adamlar peygamber mi, bu ne sabır?, ne yazık kı o an içimden geçirdiğim cümlelerdenmiş. (ne cümle oldu lan!)
   
   yani;
   
   adam peygamber meygamber değilmiş, bildiğin psikopatmış manyak, benimle yarışır derecede hem de. üstelik ibne de zannetmiyormuş beni, boşuna kasmışız kendimizi onca zaman. mına koyım. zaten ibne olsaymışım da azat edecekmiş beni.
   
   bak bu sefer içimden demedim bunu: ''tüh lan keşke ibneyim deseydim o güler! yüzlü satış elemanına... s.kmezdi ya beni, yalan söylemiyordur herhalde, o kadar da değil yaa!''.
   
   velev ki,
   
   artık içinizden falan konuşmayın derim ben. (bırakın millete kulp takmayı) millet duyuyor abi. (bkz: gavur yapmış)
   
   hem sinsilik iyi bir şey değil lan, ne diyeceksen yüzüne de adamın. ibne bile olsan bunu söyle ya, ne olacak? mesela, ''ben ibne falan değilim.''. bak ne rahat söylüyorum ahaha. şimdi tekrar düşündüm de; sen yine de deme ibne falan olduğunu, boşver. baksana benim gibi uber bir insan bile senden bahsederken eşcinsel, homoseksüel vb. terimlerle seslenmek yerine ibne diye sesleniyor sana. ki herkes böyle yapar, biliyorum. hatta ben bazen götveren bile diyorum, ahahah.
   
   not: sakın ha ibne arkadaşlarımız ''ne güzel demişsin hacım, hay ağzını öpeyim'' minvalli mesajlar atmasın. benden uzak allaha yakın olsunlar yeter bana.
   
   not2: teknosa ise çıkış noktamızda bir cagrisim kaynağı. gidin-gitmeyin, sevin-sevmeyin beni ilgilendirmez. ama güzel kız yok bak, bu aklınızda olsun da...
   #3272296 (lanetpanc, 15.04.2008 04:33 ~ 09.08.2008 19:26)