her ulke kendi kaderini kendisi tayin eder 

1. yolda fakir görürüz kimimiz üzülür kimimiz umursamaz başımza bir olay gelir feryat figan ederiz hayata da lanet ettiğimiz olur. ülkenin siyasi bir çıkmazı olur siyasete çatarız. ülke içindeki insanların hak etmediği bir hayatları olduğunu düşünürüz. bazende hak etmeyen insanların hak etmedikleri mevkilerde olduklarını görürürüz bunların hepsi bir bir önümüzdedir. ama konuyu toplumsallaştırırsak tarih öncesi ve tarih çağları dahil hiç bir toplum hak etmediği bir devir sürmemiştir ne ekmişse onu biçmiştir.
   çalışıp üretmişse karşılığını almıştır örnek japonyadır mesela. ama devirip yatmışsa çağını yakalayamamışsa muhakkak ezilmiştir yıkılmıştır örnek osmanlı imparatorluğu.
   kişiler dedik evet kişiler böyle değildir kendi seçimi olmayan bir hayata atılmıştır ve sistemin çarkları onu kah hak ettiğini vermiştir kah vermemiştir. bu kişisel edinimleri, çevresi, şansı ve konumu ile doğru orantılıdır. bir insan hak etmediği bir hayatı yaşadığını öne sürebilir bu normaldir ancak bir ulus asla hak etmediği bir tarih yaşamaz çünkü toplumlar getirilerini ve götürülerini ortak olarak sonuçlandırırlar.bir ülkede eğitim standartları düşükse cehalet yüksektir cehalet yüksek ise yönetim o kadar çıkar peşindedir bu çıkarda ülkenin satılığa çıkmasına kadar gitmektedir. eğer dünyada bir kural varsa siz o kurala uymuyorsanız mat edilirsiniz ağlanıp sızlanmak boşa kürek çekmektir.
   bir ülkenin öz sermayesi kendini doyurmaya yetiyorsa ancak o ülke örnek veriyorum en iyi meyvelerini ihraç ediyorsa kendi halkından kazanamıyorsa fındık satamıyorsa satıp "bitter choqolate" diye kavanozlarda ihraç ediyorsa bişeyler ters gidiyordur. ihraç tabiki olacaktır ama senin ulusunun fazlası olmalıdır eksiği değil. bu ve bunun gibi çok basit örneklerden de anlaşılabileceği gibi ülkeler kendi yazgılarını kendileri yazarlar...
   
   velhasıl kelam iş döner dolaşır eğitim-ekonomi ikilisine dayanır.
   #3885905 (lost control, 29.08.2008 03:18 ~ 03:21)
2. toplumların limitleri, sınırları kendileridir. bir toplum ne zaman kendisini aşmayı başarırsa o zaman çağ atlayacak seviyeye gelebilir. balon gündemlerin suni olaylarına kanalize olmuş bir toplum, yaşayışına, ülkesine, gerek kendi, gerek kendinden sonra nesillerine hiçbir katkı sağlayamaz. tek tek birey olarak ele alındıklarında çok farklı olsalar bile, toplumların, toplumsal olaylar karşısında vereceği tepkiler, birbirlerinin kaderlerini tayin eder. bu sebeple her hangi bir toplum, kendi içerisinde ne kadar hazmedebilmiş, kabullenebilmiş, tahammüllünün sınırlarını genişletmiş olursa, o derece refah içerisinde yaşar. örnek vermek gerekirse bugün bile fransa nın elinden demokrasiyi almak imkansıza yakındır. demokrasi adına her türlü imtiyazı birbirlerine ve yönetimlerine verirler. bu durumun sebebi, fransızların, ihtilallerde kılıçtan geçirilmiş bir neslin devamı olmalarıdır. onlar değerini bilirler. bizler ise hazıra konduğumuz için pek umursamayız. %47 si çalışan beyinler yönetir bizi. unutulmaması gereken; toplumlar hak ettikleri gibi yönetilir, tercihler yaparlar ve bu tercihlerinin bedelini uzun yıllar boyunca öderler.
   #3885923 (merdumgiriz, 29.08.2008 03:30)
3. birey olunmadan toplum olunmaz. ahalici kültürden cikamayan devletler özellikle günümüzün cağinda bpk içinde debelenmekle mükelleftirler. bu suretle denilebilir ki eğer varolan sartlar iyileşmezse yahut yapici çözümler gelmezse ahalici toplumlar ayila bayila kadere bak sarkisini terennüm ederler ve kucak dansini icra ederler.
   #3885945 (mulayim, 29.08.2008 03:42)