hayalleri oldurmek 

1. hayalleri yıkmaktan farklı olan, hayallerden tamamen vazgeçip onların yaşamın acımasızlığında çürümemesini sağlamak.
   acı verendir. hayaller doğumumuzdan itibaren bizimledir, bizim umutlarımızla birlikte yeşerir. ne kadar sabırlı olup hayatın kötü şakalarına karşı direncimizi korursak, hayallerimiz o kadar uzun yaşama fırsatı bulur. ancak günümüzde insanların egoistliği, anlayışsızlığı, özgür düşünce ve umuda toplumun kapıyı kapatması, hayallerin büyümesini ve gerçekleşmesini zorlaştırmaktadır. bu yüzden, anlayışsızlar ve yozlaşmışlar tarafından değil, bizim tarafımızdan öldürülürse daha az acı çeker hayaller.
   evrensel ahlak yasasının çöpe atıldığı ve gittikçe daha hızlı kirlenen dünyada, zaten her gün daha hızlı yaşlanmaktadırlar. ' keşke ' deriz çoğu zaman ' hayallerime yer açabileceğim yalancılardan uzak bir başka daha dünya olsa. ' bu zamanlarda da genelde içimize kapanır, hayallerimizi herkesten saklarız. ancak bir gün sabır tükenirse ne yapacağımızı bilemeyiz.
   #2656965 (abberline, 03.12.2007 08:26)
2. yaşamak için yaşamak için felsefesini uygulayabilmek için yapilmasi sart olan durumdur.
   
   diyelim ki siz bacaklariniz yok, tekerlikli sandalyeye mahkumsunuz. sizin için değil koşmak hatta marantoncu olmak bir hayldir. koşanlari gördükçe caresizliğiniz bir tokat suratiniza çarpar. ancak kafanizda koştugunuzu farz edersiniz ve bu dünya harici bir diyarda varsayarsiniz. ama ne yazık ki hayallerin en tatli aninda bile insan uyanir. ve hakikat kafaniza buzlu su gibi damlar.
   
   gerçek hayatta hayallere yer yoktur. kişi elinde olanlar ile idare etmek zorundadir.
   
   elbette hayalsiz bir ömrün olmayacağini söylecek kadar dingil değilim. fakat sunu acikca söylebilirim önce hayal vardir, sonra çalışma sonra da hayalin gerçekleştirilmesi ve boşluk duygusu.
   
   ne kadar uğrasirsaniz kurdugunuz hayaller kisitli yahut fazla uçmuş iseniz verdiğiniz efor aldiğiniz hazzain kiymeti karsisinda değmeyecektir.
   
   peki cikar yol ne?
   
   hayalsiz bir ömrü yasamak mi? yoksa fazla hayal kurup şapa oturmak mi?
   
   ne biri ne diğeri.
   
   bedel ödenmeden bir şey gerçekleştirilmez, kendine dürüst olamayan ve kendini masallarla uyutanlar genel de ezik olarak nitelenen insanlardir.
   
   herşeyden önce kötümser olmamak gerekir ama fazla da iyimser olmak kötümserlikten daha beterdir.
   
   diyelim ki ben şimdi karsımda bulunna duvari bakışlarimla yikmayi istiyorum.
   
   bu olmaz mi?
   
   olur, ama olabilme yüzdesi sadece milyarda birdir.
   
   fakat calişma sayesinde bunu yuzde yuz olabilme ihtimaline cekebilirim.
   
   peki değecek mi?
   
   zannetmiyorum en fazla bilmem ne haberde bir kaç görünürüm ondan sonra ondan sonra posa gibi atilirim.
   
   peki gerçeklesecek bir hayal ugruna calissam?
   
   mesela dünyanin en zengin adami olabilme ugruna adasam kendimi?
   
   olur hem de cok basit olur, para kazanmak kadar basit birşey yoktur ama bu sefer bendeniz bir tutku ugruna seytanlik yapanlar kategorsinde bir numara olmak zorunda olmak zorunda kalicam.
   
   ilk bastaki örneğe gelelim yine.
   
   bir maratoncu olmayabilir insan. mucizeler çağı coktan geldi geçti. ama en hizli tekerlikli sandalye süren kişi olabilir kişi.
   
   elmadan armut olmaz.
   
   kati ama gercek.
   
   ne yapalim hayat bu...
   
   armut piş ağzim düşcülerin ağlakliğina bakmayin, onlar ki arabeskciliğin kolayciliğina bulanip ağlakcilik sanati ile nemalanirlar.
   
   akıl ve hayali kariştirisan kazanirsin ve huzurlu olursun.
   
   ama birinden biri olmazsa sakat olursun.
   
   ama en güzeli hiç bir ummuyorum, hiç birşeyden korkmuyorum özgürüm diyebilmek.
   
   işte ondan sonra ne olacaksa olur....
   #3583868 (mulayim, 26.06.2008 03:24)