genc prensle genc prenses 

1. Ayaklarımızı kesiyor otlar çayırda
   Yol alırken --sen, on üç yaşında bir çocuk
   Üstünden sana epeyce bol gelen bir adamın
   iş elbisesi
   Ne zamandır birliktr olduğumuzun simgesi
   
   Yemek için topladığım meyvaları
   Teneke bir kutuya dolduruyorum ve bir kütüğün
   Üstüne koyuyorum, er geç, geç saat geliyor
   Kargalar beliriyor batıdan.
   
   Gözden geçirmeni istiyorum içine hapsolduğumuz
   Bu katı karanlık kütleyi. Ama sen, Hayır
   diyorsun,
   Yorgunsun. sırtını dönüp uyuyorsun.
   Ben de uyuyurum, ama uykumda atların seni uzaklara
   götürdüğünü duyuyorum.
   
   Esinti kesilince, sabah oluyor gene.
   Kalk. O cennet gibi kırlarda
   Yürüme saati geldi. Bu sabah, yabancılar
   iniyor yola bize yemek vermek için. Buralara kadar
   gelmiş olmamızdan korkuyorlar.
   
   Gece oluyor, ama şimdi bu başka bir gece.
   Yürürken ayakların nerdeyse değmiyor
   otlara; bana güveniyorsun;
   Pervaneler çarpıyor akkor başıma
   
   Ve rüzgârı duyuyorum. Ve böyle sürüp gidiyor.
   Bir gün uyanacağız, geceleyin düştüğümüz için
   Bir uçurumdan beyaz, eşsiz bir göğe.
   "işte böyle yaşadık" diyeceksin "sen ve ben"
   
   john ashbery
   #1866079 (mulayim, 05.07.2007 04:17)