gece kavga eden yan komsuyla asansorde karsilasmak 

1. karakter sınırına takılıp karaktersizleşmiş, gudik bir başlık oldu, kusura bakılmaya...
   
   gelelim konumuza... bir önceki gece yan dairenizde birbirlerini gırtlaklamak üzere olan karı-koca ya da ergen-ebeveyn vb.nin sesi televizyonun sesini bile bastırır neredeyse. dan dun sesler gelir, millet birbirine bağırır, ağlaşmalar, gerginlik... polisi mi arasam diye düşünürsünüz, aramazsınız.
   
   neyse, ertesi gün olur kapıyı açar, asansörü çağırırsınız. asansör gelmekte, siz ise ayakkabılarınızla uğraşmakta iken birden karşı dairenin kapısı açılır, irkilirsiniz. komşunuzun yüzüne bakar, kaşıyla gözünün yerlerini kontrol eder, her şeyi yerli yerinde görünce sevinirsiniz. o sırada bir de farkedersiniz ki, komşunuz gayet neşeli, güleryüzlü... sanki dün kocasına çemkiren, sehpanın üzerindeki kristal kültablasını adamın başına nakşetmeye hevesli kadın o değildir. belki de dayak arsızdır der, asansörün kapısını açarsınız. "ay bir saniye, ben de geleyim hemen" der komşunuz, bir saniye beklersiniz kadın 30 saniye sonra gelir. parmağınız z'ye giderken, aklınız dünkü kavgayı a'dan z'ye merak etmektedir. sorsanız, soramazsınız... size nedir ayrıca. neyse dersiniz, aile içinde kavga yine aile içinde çözümlenir. zaten barışmışlardır büyük ihtimalle, zira kadının ağzı ile kulakları arasındaki mesafe azalmıştır. işim mi yok dersiniz, yolunuza gidersiniz...
   #2614753 (yasak merve, 21.11.2007 18:52)
2. yüzdeki gülümsemeyi saklamak için çabalamaya başlamaktır.
   #2614758 (kelmajeste, 21.11.2007 18:53)
3. (bkz: len bu adamdan o küfürler nasıl çıktı anlamadım)
   #2614762 (victoryau0248, 21.11.2007 18:54)