gadjo dilo 

1. tony gatlif'in yönettiği romain duris'in basrolünde oynadığı bir filmdir. çılgın yabancı anlamına gelir. bir şarkının sahibini ararken yolu çingene obasına düşen bir yabancı * bir adamın hikayesi anlatılır. daha sonra burada gördüğü kıza aşık olan adamın yaşamı değişecektir. özellikle soundtrack çalışmasıyla sizi alıp götüren, kanınızı kaynatan, hüzünlendiren bir filmdir. finalde çalan ve esma redzepova'nın seslendirdiği djelem djelem isimli parça ise romanların milli marşıdır. kanaatimce vcd'si, divx'si, dvd'si bulunup arsivlenecek filmler klasmanına sokulmalıdır.
   #87751 (montajelemani, 25.02.2006 16:53 ~ 01.10.2006 02:57)
2. 27 mart 2006 tarihinde cnbc e de tekrar yayınlanacak filmdir.
   #116140 (montajelemani, 15.03.2006 18:06)
3. sanat ve görüntü yönetimine hayran olunası bir filmdir.
   #137632 (montajelemani, 29.03.2006 01:09)
4. (bkz: tutti frutti tekila)
   #684987 (Hayzuran, 01.10.2006 23:07)
5. çingeneleri anlayabilmek için, bilmek için, yadırgamamak için izlenmesi gereken film. Hele hele Balkan müzikleri ile ilgiliyseniz, sizde onlardan biri olmak isteyebilirsiniz bu filmi izledikten sonra.
   #1264095 (jai guru de va om, 06.02.2007 01:22)
6. pek fazla bilinmeyen fakat mükemmel bir filmdir. tony gatlif abimizin çingelenelerin yaşantısını konu aldığı üçlemenin en iyi ve en bilinen filmidir.
   #1401606 (diyonsos, 12.03.2007 00:27)
7. izlerken, çigan müziğinin en güzel örneklerini de duyabileceğiniz film.. hem aramak, durmadan aramak, hem de anı yaşamak vücut buluyor filmde.. inanılmaz.. * *
   #1414195 (little girl in bloom, 15.03.2007 14:45)
8. rona hurtner ı keşfettirmiş, canlı, samimi, hüznü; muhteşem müzikleriyle boğan tony gatlif filmi.
   özellikle isidor un arkadaşının mezarı başındaki
   (bkz: tutti frutti tekila) eşliğinde gerçekleştirdiği ritüelle aklımızdan çıkmayacaklar arasındadır.
   #1961622 (no tengo lugar, 18.07.2007 19:18 ~ 03.08.2007 19:45)
9. coşku dolu, hayat dolu, hüzün dolu, eğlence dolu, müzik dolu.. ayrıca muhteşem bir soundtrack' i vardır.
   #2430723 (guvectekarides, 05.10.2007 15:43)
10. rona hurtner ı inanılmaz derecede kate winslet'e benzettiğim güzel çingene filmi.
    #2956549 (ıslak mayolu adam, 05.02.2008 21:42)
11. tony gatlif imzalı izlediğim bu ilk film genel atmosferi dolayısıyla epeyce başarılı. müzikal unsurlar elbet pek bir destekçi. final ise kusursuz. filmin vizyon tarihi 1997.
    
    (bkz: izidor serban)
    (bkz: rona hartner)
    #3029591 (vernon sullivan, 19.02.2008 13:41)
12. bu filmi her izleyişimde içimde garip duygular uyanıyo niyeyse.muhteşem kabul ettiğim ender filmlerden birisidir bu film.
    #3213594 (rocktobre, 31.03.2008 13:31)
13. şahane bir müzik ziyafeti için izlenesi filmdir. yavaş yavaş açılan ama insanda inanılmaz bir haz bırakan filmlerdendir. izlenesidir, izlettirilesidir.
    #3256212 (mariadelcarmen, 11.04.2008 02:22)
14. yaşlı izidor'un mezara votka döküp, ağlayışıyla, mezarın başında ağlayıp oynayışıyla tekrar tekrar izlenesi bir filmdir.
    #3458972 (pezzo-soprano, 28.05.2008 13:37)
15. (bkz: latcho drom)
    (bkz: vengo)
    #3532457 (edip sharabi, 13.06.2008 11:21)
16. romain duris in aşık olunası bir performans sergilediği harika sahnelerle dolu bir tony gatlif filmidir.
    filmde çalan tutti frutti tekila şarkısı ile oynayan rona hartner a hayran bırakan filmdir.
    #3572520 (svieri doroga, 23.06.2008 05:58)
17. müzikleri, oyunculukları, konusu ve konunun işlenmesiyle tam bir başyapıttır. kanımca çingene hayatını, Kusturica'nın "çingeneler zamanı" filminden daha etkili bir şekilde gözler önüne koymuştur.
    #4312265 (ave maria, 03.12.2008 12:57)
18. mutlu çingeneler de gördüm diyor filmin sonunda stephane.
    
    ve, o mutlu çingeneleri gömüyor filmin sonunda. tıpkı izidor gibi... tıpkı, izidor'un milan'ın mezarı başında yaptıklarıyla...
    
    (bkz: biz çingeneler için adalet yoktur)
    #4678969 (brcyzdm, 10.02.2009 22:43)
19. fakir ama özgürlerdi.
    
    hepsi bu.
    #4700840 (nobrainnopain, 14.02.2009 19:37)
20. dünya çingenelerinin kentsoylu dangalaklara duyduğu öfkeyi anlatan naif bir intikamdır bu film. çakma erdemlerin üzerine, hasis bir mirasyedi gibi çöreklenen şehir ahalisinin kendi kibirli sözlüğünde öteki olarak nitelendirdiği çingenelerin tarih boyunca üzerlerine yapışan bu yaftaya verdikleri güzel bir yanıttır. Gadjo dilo çılgın öteki olarak çevrilebilir dilimize. işte bu filmin güzelliği de burada. en yüce sanatın tozundan serpiştirerek sıradanlığın hikayesini anlatırken, çoklarının yıllarca anlamayacağı bir ders verir gibidir.
    
    mesnevi'de çinli ve yunan ressamlar arasında bir yarışma tertip edilir; dünyanın en iyi ressamları kimdir diye. duvarı boydan boya güzel resimlerle süsler yunan ressamlar, en yeni terkipleri kullanırlar, en maheretli eserlerini sergilerler. çinli ressamlar ise duvarı bir güzel cilalayıp karşısındaki büyüleyici resmi aksettirecek derecede parlak hale getirirler. perdeler indirilince yunan ressamların resmi öylesine güzel akseder ki cilalanan duvara kazanan çinli ressamlar olur. işte bu film de gatlifin çinli ressamların sırrını çalıp hakikati yüzümüze çarptığı filmdir. yalnızca çılgın ve öteki sözlerini kullanarak sürekli yaftaladığımız insanların hayatlarını oalbildiğince sade ve hakikati aksettirecek şekilde yansıtır. Biz günahkar çocuklarıyız, modern dünyanın. oysa çingeneler tanrının günahkar çocuklarıdır. hala kutlu bir tarafları olması da ondandır. öteki, çılgın, çingene, barbar, kaba, taşralı, kasabalı, köylü, cahil gibi kelimelerle dolu o büyüleyici sözlüklerimizle hiçbir halt olmadığımızı görürüz.
    
    hayat tam da böyledir. küfür ederiz, şarkı söyleriz, küseriz, tanrıya sitem ederiz, süsleniriz, arzularız, hayal kurarız. hele bir düğün sahnesi vardır ki, işte orada insanın ne kadar zengin olduğuna şahit olur, elimizdeki baltaları bir şişe şaraba değişerek insan oluruz biz. ama biz çingene değilizdir, yani öteki.
    
    sanat biraz da bunun için vardır; burjuvanın, kentsoylunun olmadığı yerde olmadığı iddia edilen sanat. halbuki insan bir kentsoyludan çok daha fazlasıdır. ama bizin saran keyifli şehir hayatının müşfik ve meşum kollarında mışıl mışıl uyurken, içimizde bir yerlerde, sanatın bizim için inşa ettiği güvenlik duvarlarının rahatlığına sığınarak rüya görürürüz. o duvarların arkasında sözlükler yazarız, o duvarların arkasında vicdani masturbasyonlarımızı yaparak yeniden bizi bekleyen o sıkıcı hayata döneriz ve çingeneyi, ötekiyi andıran herşeyden ve herkesten nefret etmeye devam ederiz, içimizdeki baltaları bile erkek gibi çıkarmaya cesaret edemeyecek kadar kaypak bir biçimde.
    
    çingeneler de bir hayatın değil bir nesnenin parçası oluverirler yeniden.
    #4704854 (historiacalamitatum, 15.02.2009 14:35)
21. sinema tarihinin bana göre en güzel dans sahnesinin olduğu filim.
    #4771697 (portakalll, 27.02.2009 01:02 ~ 02:12)
22. kötü altyazı nedeniyle 5. dakikasında bırakmaya niyetlendiğim, ilginç sahneleri ve olayları görüp mükemmel müzikleri dinledikçe kendine bağlayan, köyün sonuna murat 131 çakmasıyla gelindiğinde hiç bitmesin istediğim film. emir kustirica'yı beğendiğime utandırdı, türk yönetmenlerin yöre insanı oynatma beceriksizliği hipotezimi de kanuna dönüştürdü (bkz: nuri bilge ceylan filmleri). sanki adamlara gizli kamerayla misafirliğe gitmişiz gibi hissettim. helal olsun barolara. sabine'in çiçeklerle yıkandığı sahnede pek tahrik ediciydi. bir an içime çeksem, kokuyu alacakmışım gibi geldi, philips monitörümü yaladım.
    #5092765 (impayatoy, 23.04.2009 23:57)
23. müzikleri, dansları, oyunculukları ile sizi o coğrafyanın içine olduğu gibi çeken, çingeneliğe ilgi duymanıza sebep olan bir filmdir.
    
    ayrıca filmde sevişme sonrası sabina ve stephane'nın çıplak koşuşları oldukça komiktir.
    #5187508 (pezzo-soprano, 11.05.2009 01:20)
24. (bkz: tutti frutti/@kamil)
    #5187552 (kamil, 11.05.2009 01:29)