friedrich engels 

1. 19. yüzyılda yaşamış alman filozof. Komünist manifestonun ortaya çıkmasında önemli rol sahibi, aynı zamanda das kapital de de parmağı vardır.
   
   Bunun yanında kendisi gayet zengin bir beyefendi olmasına rağmen halkın fakirliğinden etkilenerek kendisini felsefeye ve ideallerine adamıştır.
   
   *
   #378581 (baybars, 27.06.2006 13:13)
2. çok dil bilen özellikle finansal konularda marx'a yardım eden ''filozof''tur. aslında siyasi ve ekonomik konularda marx'ın ağırlığı hissedilirken; felsefi konularda da engels'in ağırlığı iyiden iyiye hissedilir.
   #879106 (calderon de la barca, 19.11.2006 02:27)
3. (bkz: köylü savaşları), (bkz: münzer'in anıları).
   #879110 (kerameti kendinden menkul, 19.11.2006 02:29)
4. karl marx ile anılan bir isim ve müthiş bir edebiyat ve felsefe bilgisi sahibi olan kişi
   #1076259 (bahtsiz medeni, 29.12.2006 18:44)
5. (bkz: ailenin, özel mülkiyetin ve devletin kökeni)
   #1076293 (dont be cute, 29.12.2006 18:51)
6. mark olmadan engels, engels olmadan marx yarım insandır. bu yüzden marx ve engels olarak değil, marx engels olarak anılırlar.
   #1076313 (steril mikrop, 29.12.2006 18:54)
7. (bkz: feuerbach ve klasik alman felsefesinin sonu)
   #1221487 (vernon sullivan, 28.01.2007 05:03)
8. --spoiler--
   Engels'ten Gerçekçilik Üzerine
   frederich engels
   
   Proleterya ideolojisinin mimarlarından Engelsi ölümünün 108. yılında ingiliz edebiyatçı margret harknesse yazdığı mektup.
   
   Sevgili Bayan Harkness,
   Sayın Bay Vizetelly yoluyla bana Şehirli Kızı gönderdiğiniz için, size çok teşekkür ederim. Büyük bir zevkle ve hevesle okudum. Çevirmeniniz, dostum Eichhoffun da dediği gibi, gerçekten küçük bir sanat yapıtı. Kendisi şunu da ekliyor, ki içiniz rahat etsin; herhangi bir atlama ya da üzerinde oynama, aslının değerini bozabileceği için; çevirisinin, ister istemez, kelimesi kelimesine olması gerekiyormuş.
   Öykünüzde, bana en çok çarpıcı gelen şey, gerçekçi doğruluğu dışında, hakiki sanatçının yürekliliğini göstermesi. Niçin, Kurtuluş Ordusunun1, halk kitleleri üzerinde böyle bir etkisi olduğunu; belki de ilk kez, sizin öykünüzden okuyup, öğrenecek olan; o burnu havada yüksek sosyeteye rağmen; Kurtuluş Ordusunu ele alma tarzınızla değil sadece, asıl, daha çok orta sınıftan bir erkeğin baştan çıkardığı proleter kızının o eski öyküsü; yalın, yapmacıksız bir biçimde, bütün kitabın ekseni haline getirmeniz. Orta ayar bir yazar olsa, bu bayatlamış hikayeyi, bir onun ortada görünmesinin önüne geçemezdi. Sizse, eski bir hikaye anlatma işine girişebileceğiniz; çünkü, yalın bir biçimde, hakikate bağlı kalarak anlatmakla; onu, yeni bir hale getirebileceğinizi anlamışsınız.
   Herhangi bir eleştiride bulunmam gerekiyorsa eğer, o da şu olacaktır sanıyorum. Her nasılsa, öykünüz tam gerçekçi değil yeterince. Bence gerçekçilik, ayrıntıların doğruluğundan başka; tipik karakterlerin, tipik durumlar içinde, doğru bir biçimde yeniden verilişi demektir. Sizin karakterleriniz, çizdiğiniz kadarınca yeterince tipik ama içinde bulundukları ve hareket ettikleri ortamlar o derece değil. Şehirli Kızda; işçi sınıfı, kendine yardımdan aciz ve kendine yardıma bile yanaşmayan, edilgen bir kitle olarak görünüyor. içinde bulunduğu kör sefaletten çekip çıkarmak için bütün çabalar dışarıdan, yukarıdan geliyor. Bu, 1880ler ya da 1810lar için, Saint-Simon ile Robert Owenın yaşadığı günler için, doğru bir çizim olurdu ama savaşan emekçi sınıfın birçok kavgasına katılmış olma onurunu 50 yıldır taşıyan bir adam, 1887 yılında böyle göremez bunu. işçi sınıfının kendini saran baskı çevresine, direnerek karşı koyması; yeniden insan statüsünü kazanabilmek için, yarı bilinçli, yarı bilinçsiz çırpınan çabaları tarihe malolmaktadır ki bundan dolayı, işçi sınıfı gerçekçilik alanında da bir yeri olduğunu iddia etmelidir.
   Sizin, katıksız bir sosyalist roman; biz Almanların, yazarın, toplumsal ve siyasal bakış tarzını yüceltmek için söylediğimiz gibi bir Tezli roman yazmamış olmanıza hiçbir kusur bulmaya çalışmıyorum. Demek istediğim şeyle hiçbir ilişkisi yok bunun. Yazarın görüşleri ne denli gizli kalırsa, sanat yapıtı için o denli iyi olur. Benim sözünü ettiğim gerçekçilik, yazarın kendi görüşlerine rağmen, kendine bir geçit bulabilir. izninizle bir örnek vereyim. Gerçekçiliğin; geçmiş, şimdi ve gelecekte, bütün Zolalardan çok daha büyük bir ustası saydığım Balzac; insanlık Komedyasında, 1815ten sonra, kendine yeniden çekidüzen vermiş ve elinden geldiği kadarınca, eski fransız nezaketi bayrağını yeniden dikmiş soylular topluluğu karşısında; yükselmekte olan burjuvazinin 1816 ile 1848 arası gittikçe ilerleyen atılımlarını, bir tarihçe biçiminde, neredeyse yılı yılına anlatarak; Fransız sosyetesinin, harika gerçekçi bir tarihini verir. Bu; kendisince örnek toplumun son kalıntılarının, paralı, bayağı, sonradan görmelerin saldırısı karşısında, nasıl yavaş yavaş yıkıldığını ya da onlarca yozlaştırıldığını; sırf, bir kendini gösterme aracı olarak, eşine sadakatsizlik ile kendi evlendiriliş tarzı birbirine tam uyan bir hanımefendinin para pul karşılığında, kocasına boynuz taktıran burjuvaziye nasıl yenildiğini çizer ve bu ortaya çıkan resmin çevresine, bütün bir Fransız toplumunun tarihini dizer. Öyle ki ekonomik ayrıntılarda bile (sözgelişi, devrimden sonra, menkul ve gayrimenkul mülkiyetin yeniden bölüştürülmesi konusunda) bütün o dönemin meslekten tarihçilerinden, iktisatçılardan ve istatistikçilerden öğrendiklerimden daha fazlasını ondan öğrendim. Hiç kuşkusuz; Balzac, siyasette bir lejitimistti2. Büyük eseri, hatırlı toplumunun kaçınılmaz çöküşü üstüne sürekli bir ağıttır. Göçmeye mahkum sınıfadır bütün yakınlığı ama bütün buna rağmen, en derinden yakınlık duyduğu o adamlarla kadınları, yani soyluları hareket etmeye başlattırınca, yergisi, en acı yergi; alayı, en acı alay olur. Gizlemediği bir hayranlıkla, her zaman sözünü ettiği insanlarsa, kendi en sert siyasi muhalifleri, o sıralarda (1830-1836) gerçekten halk kitlelerinin temsilcileri olan Cumhuriyetçi Cloitre Saint Mery3 kahramanlarıdır. Balzacın böyle, kendi sınıfsal yakınlıklarını ve siyasal önyargılarını çiğnemek zorunda kalmasını, sevgili soylularının göçmesinin gerekliliğini görmüş ve onları bundan daha iyi bir sonu hak etmeyen kimseler olarak çizmiş olmasını ve geleceğin gerçek insanlarını, o zaman için kimler olabilecekse artık onları görmüş olmasını; bunu ben, gerçekçiliğin en büyük zaferlerinden biri ve koca Balzacın en görkemli yönlerinden biri olarak kabul ediyorum.
   Sizi savunmak için şunu da itiraf etmeliyim ki uygar dünyanın hiçbir yerinde, Londranın Doğu Yakasındaki kadar az etkinlikte direnme gösteren, alınyazısına edilgin bir biçimde boyun eğen, sersemlemiş işçiyle yetinip, etkin yönünü bir başka esere saklamışsınızdır belki de ve bunun için çok da iyi gerekçeleriniz vardır; onu bilemem!
   ister devrimden önce gizli derneklerde ya da basında, ister sonra resmi görevlerde, harekete önderlik etmiş kimselerin4 tüm yaşayan canlılıklarıyla, tam Rembrandt tarzı resmedilmeleri kadar arzu edilecek şey olamaz. Bu kişiler, gerçekten nasıllarsa öyle çizilmemişler; hiçbir zaman, hep ayaklarında tiyatrovari çizmeler, başlarında haleler, resmi kılıklar içinde çizilmişlerdir. Bu idealleştirilmiş, Raphaelvari resimlerde bütün gerçek benzerlik ortadan kaybolmuştur.
   Buradaki iki kitapta, Şubat Devriminin büyük adamlarının şimdiye kadar üzerlerinde görülen tiyatrovari çizmeler ile haleler bir yana bırakılmış. Kitaplar, bu insanların özel yaşamlarının içine giriyor; onları, çevreleri çeşitli insanlarla dolu bir hale, içyüzleriyle gösteriyor. Yine de buna rağmen, kişileri ve olayları gerçek, dürüst bir biçimde göstermenin çok uzağında. Yazarlarına gelince, biri, Louis-Philippein ipliği çoktan pazara çıkmış bir muhbiri; öbürüyse, meslekten eski bir entrikacı; polisle ilişkileri aynı biçimde, hiç belli olmayan ve Rheinfeld ile Basel arasındaki o gümüşten dorukları gözleri kamaştıran sıra sıra; harika Alpleri; Kehl ile Karlsruhe arasında da dorukları ufukta kaybolan Ren Alplerni gördüm diye iddia edişiyle, gözlem gücünün ne olduğu hakkında hemen karar verilebilecek biri. Bu gibi insanlardan, hele kendilerini haklı göstermek için yazıyorlarsa eğer, hiç kuşkusuz, Şubat Devriminin az çok abartılmış bir utanç tarihçesi beklenebilir ancak.4
   
   (1); Kurtuluş ordusu; 1965te, ingilterede, din adamı W. Booth tarafından kurulmuş bir burjuva hayır örgütü(1990de, askeri bir biçimde yeniden örgütlenişinden sonra bu adı almıştır.)
   (2); Lejimitistler;1792de Fransada devrilen Bourbonslara bağlı olan ve toprak aristokrasisinin çıkarlarını temsil den kimseler.
   (3); Engels, 5 ve 6 Haziranda, Pariste, Coitre Saint-Mery yakınlarında, insan Hakları Derneğine bağlı isyancılar ve Vatandaşlar, Cumhuriyetçi Partinin Sol kanadı ile Lois Philippe birlikleri arasında geçin bir barikat savaşına değinmektedir.
   (4); Burada, 1848-49 devriminin küçük burjuva demokrat liderlerine değinilmektedir.
   --spoiler--
   #1417993 (LocK, 16.03.2007 15:18 ~ 15:21)
9. nightwish^in angels fall first ile hafiften takıldığı insan, ya da takılmamışlar..
   #1418014 (Dasti, 16.03.2007 15:21)
10. sakal ve bıyık konusunda aşmış birisi, yemek yiyemediği için açlıktan öldüğü söyleniyor.
    
    http://www.eumed.net/cursecon/economistas/engels.gif
    #1693455 (keserim ulan topunuzu, 27.05.2007 18:52)
11. ' eğer Marx yaşasaydı manifestoyu tekrar yazardık. ' diyen düşünür.
    #1996231 (shadow of rebel, 23.07.2007 23:56)
12. karl marx amcanın en yakın arkadaşı fikir babasıdır bir nevi..
    
    mezarı olmadığı söylenir,öldükten sonra yakılmıştır.
    #2031817 (MidNiGhT, 29.07.2007 13:16)
13. tarihteki bilinen ilk marksist.
    
    Marx'ın ekonomi çalışmaları dışındaki tüm alanları (aile, doğa, tarih vd.) Marksist anlayışla inceleyen kişi.
    #2553126 (misisipikedisi, 03.11.2007 23:19)
14. komunizmin ilkeleri gibi bir yapıtla ideolojik anlamda en büyük hamleyi yapan komünisttir. zira herkesin anlayabileceği dilde neredeyse tüm sorulara cevap vermiştir.
    
    marx'la birlikte oluşturdukları komunist parti manifestosu'da bir o kadar etkin niteliktedir.
    #3270670 (meredith, 14.04.2008 21:56)
15. "ailenin, özel mülkiyetin ve devletin kökenleri" adlı kitabı marksizmin daha popüler
    hale gelmesine yardım etti.
    #3395767 (lanetlizeynep, 14.05.2008 12:00)
16. evlilikte eşlerin birbirine karşıt duygular içinde olduğunu,erkeğin kadın üzerinde bir baskı unsuru oluşturduğu savunan ve bu durumu kapitalist ile proletarya arasındaki ilişkiye benzeten kuramcı.
    #3422902 (cakaf, 20.05.2008 16:25)
17. karl haynrih marks'ın hizmetçisi helene'den olma gayrimeşru çocuğu frederik dahil tüm sülalesine bakmış beslemiş bu sayede serveti öğütülmüş bir adam.
    
    "(...)Frederick'in evde kalmasına izin yoktu. Bunun nedeni, Helene'nin zamanını ev işleri yerine bebeği emzirmek ve bez değiştirmeye harcamasından ziyade, çocuğun varlığının Marxların evinde yarattığı tahammülsüzlüktü. Çocuk alelacele, erkeklerin gün ağarmadan iş beklemeye başladığı, kadınların açlık sınırının altındaki ücretlerle terzihanelerde çalıştığı ve çocukların gündüz evde yalnız başlarına kaldığı, kötü şöhretli tersaneler bölgesi olan East End'de yaşayan Lewis Ailesi'nin yanına verildi. Mucize eseri Frederick hayatta kaldı. Babasının güçlü fiziğini miras aldığı ve Engels, çocuk Lewislerde açlıktan ölmesin diye düzenli olarak para gönderdiği içindir belki." ( tussy marx: babasinin kizi-s. 14-6)
    #3571290 (word stacking, 22.06.2008 22:05 ~ 22:06)