fena cocuk 

1. bir orhan veli şiiri. şöyledir:
   
   FENA ÇOCUK
   
   Mektepten kaçıyorsun,
   Kuş tutuyorsun.
   Deniz kenarına gidip
   Fena çocuklarla konuşuyorsun,
   Duvarlara fena resimler yapıyorsun;
   Bir şey değil,
   Beni de baştan çıkaracaksın.
   Sen de fena çocuksun!
   #716216 (thedewil, 09.10.2006 18:49)
2. fenâ çocuk adında varolmayan şovalye'den kalma bir asalet nişanı taşır ve çocukluğunu annesinin karnında unutan, çeyiz sandığının bir köşesine kaldırılıp eskimeye bırakılan ya da 'uzun bir hastalık gibi geçmiştir benim çocukluğum' diyen küçük honore gibi babasının solgun azarlarında kaybolan, yarısı yenmiş bir şekerin hüznü, minderlerin altına saklanmış oyuncaklarla çocukluğunda uyuyakalmış ve artık uyanınca hep sabah olması adetinin hükmünün kalktığı coğrafyalarda at koşturan, yıldızları seyreden kitap okuyan ve bir gün göreceğini umduğu o rüyada deniz'in gelip onu sırtına alıp neverland'a götürmesini orda peter pan, yedi cüceler, ak sakallı dedeler, prensesler, şehzadeler, kelile ve dimne ve onların kralı aslan ve alice ve oliver twist ve küçük prens ve diğer tüm masal kahramanlarıyla bir ömür yaşayacağını hayal eden, bu hayale inanıp her gece giderken yanına almayı planladığı en sevdiği oyuncağını yastığının altına koyup uykuya dalan çocukların tüm misketlerini verip telif hakkını ortaklaşa satın aldıkları o güzel çocuğun çocukluğudur.
   #2105862 (usuyitik, 10.08.2007 15:35)