evlatlik 

1. -üvey anne ya da babanın sahip olduğu uvey evlat.
   -annesi ve babası olmayan, kimsesiz çocukları kendi nüfusuna geçirme olayı.
   (bkz: yillar sonra evlatlik oldugunu ogrenmek)
   #978358 (asiti kaçmış kola, 10.12.2006 21:38)
2. (bkz: devşirme) * *
   #978406 (puldüşü, 10.12.2006 21:48)
3. annesi babasi geninde degil ruhunda olan insanlardir. uveylikle alakasi olmayan bir durumdur. uveylik daha cok evlenilen esin baskasindan olan cocuguyla alakali bir durumdur.
   zira (#763901)
   #978451 (dmjoes, 10.12.2006 21:59)
4. evlat edininlen kişi anlamına gelen bir hukuk terimi.
   #1802529 (kirraboo, 21.06.2007 22:43)
5. 19.doğum gününüzden iki gün önce anneniz ve babanız, sizinle bir şey konuşacaklarını bu yüzden dışarıda yemek yiyeceğinizi söylerler. yüzleri karmakarışıktır üstelik kardeşiniz de bu yemeğe katılmayacaktır. hafızanızı hemen şöyle bir yoklarsınız; ne yaptım acaba diye,koca bir hiç ile karşılaşırsınız. arabaya binersiniz, restorana doğru yolla çıkarsınız. arabada hiç kimse ağzını açmaz. restorana girerken anneniz elinizi sıkıca tutar ve 'benim her şeyim olduğunu biliyorsun değil mi?' diye sorar, gözleri dolu dolu. biliyorum annecim, sen de benim her şeyimsin dersiniz, hiçbir anlam veremeden.. yemeklerinizi yerken artık devam eden bu ölümcül sessizliğe bir dur demenin vakti geldiğini fark edersiniz. isyan edip konuşmalarını istersiniz. canınız babacığınız konuşmaya girer; sizin onlar için ne kadar değerli olduğunuzu, sizinle ne kadar gurur duyduklarını, uzun bir süre yanınızda olamasalar da bundan sonra yanınızda olacaklarını ama tüm bunlarla birlikte bilmeniz gereken hayatınızla ilgili küçük bir detayın olduğunu söyler, susar gözlerinden iki damla yaş akar ve size o gerçeği söyler. şaka mı diye dönüp annenize bakarsınız, o otoriter, kararlı, güçlü, asla yıkılmaz zannettiğiniz anneniz,canınız her şeyiniz çökmüştür. yerinde sanki küçücük bir kız çocuğu gibi oturuyordur. kilitlenmişsinizdir, tek bir kelime çıkmaz ağzınızdan. bir an için onları yanınızda bulunmadıkları için suçladığınız,yaptığınız hatalarla onları üzdüğünüz, onlarla olan kavgalarınız gelir. anıra anıra ağlamak istersiniz ama siz de anneniz ve babanız gibi sessizce ağlamayı tercih etmek zorundasınızdır.biraz sakinleşince peki ben kimim? diye sorarsınız ama bu konu hakkında hiçbir bilgi edinemeyeceğinizi detayları ve nedenleriyle anlatırlar.bundan sonra ne olacak?diye sorar canınız, anneniz. onlara eğer annemi babamı seçme şansım olsaydı, sizi seçerdim ben. keşke sizden birer parçam olsaydı, keşke çene yapın annene, burnun babana benziyor diyen arkadaşlarım yanılmamış olsaydı. sizin emeğinizi asla ödeyemem bunu biliyorum ama bunları hiç öğrenmemişim gibi devam etmemizi istiyorsanız bana hiçbir şey bırakmayın her şeyi kardeşimin üstüne yapın dersiniz. babanız saçmalana, biz sana aptal genlerimizi verememiş olabiliriz ama sana daha önemli şeyler verdik. her şey için, bizim bu kadar harika bir evlat sahibi olmamızı sağladığın için sana minnettarız. iyi ki varsın der. sarılırsınız birbirinize hiç ayrılmayacakmış gibi.. etrafınızdaki insanlar anlam veremezler, tebessüm ederler.artık o saatten sonra artık ben kimim? sorusu bile gelmez aklınıza.siz bu adamla bu kadının çocuğusunuzdur.anneniz 'bize borcun yok asıl bizim sana borcumuz var,seninle geçiremediğimiz zamanlar konusunda' der.cişte o zaman iki adet meleğin size annelik, babalık yaptığını anlarsınız.tanrıya teşekkür edersiniz çünkü size hayatta verip verebileceği en güzel hediyeyi vermiştir.
   #3078672 (uretim cini, 01.03.2008 11:57 ~ 15:35)