dislerimiz arasindaki ceset 

1. ismet ozel şiiri.
   
   biz şehir ahalisi, kara şemsiyeliler!
   kapçıklar! evraklılar! örtü severler!
   çığlıklardan çadır yapmak şanı bizdedir.
   bizimdir yerlere tükürülmeyen yerler
   
   nezaketten haklılardan yanayızdır hepimiz
   sevinmemiz çapkıncadır, ağlatır bizi küpeşteler
   yaşamak deriz -oh, dear- ne kadar tekdüze
   katliamlar ne kötü be birader
   
   güneş, neredeysek orada bulur bizi
   ya cünup ve yalancı veya miskin ve ülser.
   falımız neyse çıksın diye açarız indeksleri
   sayılar bizi bulur, o ayıp işaretler
   
   saframızla kesemizi birleştiren anatomi bilgisi
   hadım tarih, kundakçı matematik, geri kafalı gramer
   evet bunlar gizlice örgütlenerek alnımıza
   verem olmak üretimi düşürür ibaresini çizer
   
   biz şehir ahalisi, üstü çizilmiş kişiler
   kalırız orda senetler, ahizeler ve tren tarifesiyle
   kimbilir kimden umarız emr-i bi'l-ma'ruf
   kimbilir kimden umarız nehy-i ani'l-münker
   bize yalnız oğulları asılmış bir kadının
   memeleri ve boynu itimat telkin eder.
   (vernon sullivan, 10.04.2007 01:33)