coktan bir ask siiri 

1. onur caymaz $iiri..
   
   en çocuk sesini anımsadığımda $imdi
   sen çoktan bir bahar sabahıydın hiç uyanmadığım
   nasıl da usulca ok$ardın üzülmü$ perdeleri
   denizsiz bir şehirde balık kızartırken annen
   biliyorum $a$kın gözlerinde yeni ta$ınılmı$ bir ev vardı
   
   ben o evin balkonunda yazdan kalan
   bir rakı $i$esiydim
   
   bir harf olduğunu sezdiğimde yüzünün
   sen çoktan söyleyemediğim bir a$k sözcüğüydün
   kahveyi getirene kadar uyuduğunu hatırlıyorum
   uyuduğunu, yüzüne dü$en kar aydınlığını gecede
   mavi hırkamla üstünü örttüğümü biliyorum anıların
   
   ben o anıların soğuğunda ampulü patlak
   bir sokak lambasıydım
   
   biliyorum bitmesi beklenmedi hiç radyodaki masalın
   oysa sen çoktan bir a$k $iiriydin henüz yazmadığım
   ağlaman beklenmedi hiç savurman boynundaki ku$ları
   temmuzdu evden kaçmı$tım yağmurlar yağmı$tı yalnızca
   beraber gittiğimiz meyhanenin hüzünlü bir garsonu vardı
   
   ben o garsonun önlüğünde koptu kopacak
   bir sarı düğmeydim
   
   en eski lise defterinin arasında $imdi çerçeveli
   sen hep kaldığım bir derstin hiç bir notun kurtaramadığı
   parasızlıktan değil bir yaz sabahı erkenden
   otobüs duraklarına küskün biriydim hep yürürdüm
   okul bahçesinde diz altı gri eteğinle bir fotoğraf
   
   ben o fotoğrafta arkada duran ağaçtan dü$mü$
   bir savruk yapraktım
   #956510 (ceviz agaci, 06.12.2006 00:36)