cocukluk yillarini ozlemek 

1. ana rahminine dönüş isteğinin birinci aşaması.
   #155430 (Sex Pistols, 07.04.2006 15:10)
2. en büyük hayaldir belki de.. 8-10 yaşlarındaki çocukların oynadığı parkta sallanamassın, çünkü popon biras büyümüştür, denizde yüzerken can simidine sarılmassın, kolların uzun gelir, yolda dilediğin gibi elma şekeri yiyemessin, sabah erkenden kalkmak diye herhangi bir mecburiyetin olmaz..
   #164300 (celibon, 12.04.2006 11:14)
3. yaz aylarında karpuz alıp* sokakta bütün arkadaşlarla yemek, kızlar ve erkekler olarak 2 gruba ayrılıp maç yapmamız, geceleri çeşitli şekillerde oyduğumuz karpuzun içine mum koyup*sokak sokak dolaşmamız unutulur mu yaa. ayrıca ilk aşkımızla dans etme fırsatı sağlayan dansa davet oyunu vardı ki bugün hatırlayınca bile tebessüm ettiren ne güzel günlermiş. o zamanlar hayat, daha kolay daha masumken büyüdükçe dertlerin çoğaldığı girdap haline geliyormuş meğer. mahalledeki çocukların sahiplendiği bir dede vardı ki evlere şenlik. zaten onu da kaybettik diğer sevdiklerimiz gibi. büyük olmak çok zormuş o günlere dönmek istiyorum dememek elde değil. yoksa büyümek kaybetmek mi?
   #164380 (gonulcelen, 12.04.2006 12:02 ~ 23.05.2006 16:05)
4. -çişimi yapıyorum .işimi yapıyorum popom kuru kalıyo diyebilmek
   -ders , sınav vb.sorumlulukları taşımamak
   -sadece anne veya baba demeyi öğrenmek aileyi bu kadar mutlu ediyorken artık yaptığınız hiç birşeyin onlar için yeterli olmaması.
   -kokulu kağıt biriktirmek.
   -zamanı hiç önemsemeden çılgınlar gibi koşmak,ip atlamak,top oynamak,saklambaç oynamak,kör ebe oynamak
   -benim babam senin babanı döver diye sidik yarıştırmak.
   -en ufak bir kavga annneeeee diye çığlık atıp şikayet etmek.
   ah ah nerde o eski günler...
   #164389 (aquantass, 12.04.2006 12:05)
5. tüm arkadaşlarınızın, misketleri sıralayarak tumba veya istanbul oynamasını, başınızın üzerindeki tepside bulunan simitleri satmak zorunluluğu olmasına rağmen, hem simiiiiitttçiii diye bağırıp bir yandanda misket oynayan arkadaşlarınıza bakmayı özlemektir.
   
   çocuk yaşınıza rağmen, çarşamba pazarında elinizde pazar poşetleri, on liraya bayaaann yolda kaldı yayan diye bağırarak satma mücadelesini özlemektir.
   
   dondurma yiyen bir çocuğu görüp, cebinde dondurma alacak paranın olmamasının içinizde bıraktığı hüznü özlemektir.
   
   arkadaşlarla erik ağaçlarına haşere gibi saldırmayı özlemektir, kiraz yiyicem diye ağaçtan düşmeyi özlemektir..
   
   annemizin mutfak parasından 2,5 lira aşırıp, leblebi tozu alarak paketlerinden çıkan futbolcu resimli kartlarla oyun oynamayı özlemektir.
   
   bayramlarda elimizdeki poşetlerle kapı kapı dolaşıp bayramlaşarak para ve yemiş toplamayı özlemektir.
   
   camiye namaz kılmaya gittiğimizde büyüklerin başımızı okşamasını, ayakkabılarımızın içine para koymalarını ve bizde bıaktığı heyecanı özlemektir.
   
   arkadaşların spor ayakkabılarla top oynarken, yokluktan dolayı kara lastik diye tabir edilen ayakkabılarla top oynamayı özlemektir.
   
   hernasıl bir çocukluk evresi geçirilirse geçirilsin, çocukluk yılları herzaman özlenecek ve o yılları anımsamaya çalıştığınızda gözleriniz ıslanacaktır. çocukluk çok güzel bir duygu, günahsızsınız, sorumluluğunuz yok, ülkedeki şerefsizliklerin farkında değilsiniz, yurdum insanının saflığından faydalanıp ülkenin soyulmasından, peşkeş çekilmesinden, dinim islam diyen bir ülkede islamı yaşıyamıyor olmak psikolojisinden uzaksınız...vs, çocukluk herzaman güzel ve herzaman özlenecek bir geçmiştir.
   #164623 (differsoul, 12.04.2006 13:48)
6. insan yaşlılık günlerini özleyemeyeceğine göre çocukluk günlerini özlemesi normal bir durumdur.. abartılmamalıdır..
   #272334 (shalamar, 23.05.2006 16:06)
7. (bkz: cocukluk yillarina geri donmek istemek) olayına gebe durum.
   #272341 (asiti kaçmış kola, 23.05.2006 16:09)
8. özledim sabahın köründe dışarıya çıkmayı,özledim öğlen yemeğini suyla yapmayı,özledim üst üste 3 mahalle maçı yapmayı,özledim üstümüm kirlenmesini,özledim annemden azar işitmeyi,özledim pazar geceleri yaptığım banyonun anlamını,özledim bizimkiler izlemeyi,özledim elvan gazozları,özledim bonibon kapağının altından çıkan harfleri,özledim he-man kartlarını,özledim sokaktan gazoz kapağı toplamayı,özledim kayış kıdı oynamayı,özledim radyodan kasede kayıt yapmayı,özledim leblebi tozunun öksürtmesini,özledim çelik çomak oynamayı,özledim özledim özledim...
   
   bazı şeyler için çok geç kalmışım
   bazı şeyler için çok genç kalmışım.
   
   *
   #272347 (pulp fiction, 23.05.2006 16:10)
9. çocukluğumuza damgasını vurmuş anların ve her anının hatırasını tarifsiz duygularla hatırlamak, aklımıza gelince gülmek, geçip gitmesinin hüznü ile ağlamak ama her defasında tatlı bir zevk almaktır çocukluk yıllarını özlemek.
   #403431 (ben miyim, 07.07.2006 02:24)
10. ablan evlenirken tamda 'evet' derken hissettiğin yegane yalnızlık duygusudur.yeniden çocuk olunup anne evde yokken kafadan uydurma karışık yemekler yapılabilir,o okula giderken her sabah götüremeyeceğini bile bile arkasından ağlanabilir,her dışarıdan dönüşünde sana bişey getirdiği ve onu özlediğin için sabırsızlıkla beklenebilir,tanımlarının ne olduğunu bilmediğin her şey ondan öğrenilebilir,onun tarafından korunabilirsin,sırf o okuyor diye daha 8 yaşında olmana rağmen nazım hikmet okuyup keşke anlayabilsem diye üzülebilirsin,abinle saatlerce ne konuşuyorlar diye merak edip kıskanabilirsin,arkadaşları geldiğinde seni de odaya alsınlar diye yırtınarak ağlayabilir reddedilsen bile utanmayabilirsin,herhangi bi arkadaşıyla tanıştığında kendini çok önemli hissedebilirsin çüünkü.ama eşek kadar olunmuş koca evde bi başına kalmışsındır artık...ama hep yapabileceğin ve bundan mutluluk duyabileceğin şeyler vardır.hep ve her zaman...onunla gurur duymak,ona borçlu olmak,onu çok özlemek,kocasından kıskanmak veee son olarak onuu deli gibi sevmek... (bkz: sözlüğe içini dökmek)
    #403479 (pafküf, 07.07.2006 03:02 ~ 03:03)
11. meyva agaçlarına tırmanmak, yan bahçeden elma aşırmak, agaç ilaçlanmış oldugu için midenin bulanması ve çıkarmak, ertesi gün gidip tekrar aynı agaçtan elma çalmak ve tekrar çıkarmak. kukalı saklambaç oynamak, yakalamaç oynamak. at kestanesi ile savaş yapmak, geceler boyunca bisiklete binmek, evin önünde taştan kalelerle maç yapmak, kavga etmek ve çamur olmak, evden kaçmak ve ailenin saatlerce seni araması, birbirinden güzel yüzlerce anı. nasıl özlenmez ki?
    #1042096 (unexpected paradox, 23.12.2006 11:29)
12. seni özledim ey usul sesli sakin çocukluğum... dolaşmış saçlarımı, kum dolu eteğimi, tuğla parçalı koltuklarımı.... bir de o' nu...
    
    ışıkları kim söndürdü?
    #2709524 (ParaNtez, 17.12.2007 23:34)