close2death 

1. itu sozluk yazarlarından.
   
   (bkz: c2d)
   #253140 (vernon sullivan, 17.05.2006 11:05)
2. ölüme hiç bu denli yakın olmamıştım.
   aslında yürünen yol ile ilgiliydi yakınlık ve uzaklık.
   sürekli "kalan" için gelen ya da giden uzak veya yakın olurdu,
   ben hep kalırdım.
   kalan hep gidendi hayatımda.
   
   gece,
   sarhoş kafamla rahatça ağlamak için
   kadıköy sahilindeki ıslak banklara verdim sırtımı.
   bir süre orda kaldım,
   gözlerimdeki yaş kaynadığı sırada
   bir adam çıkageldi.
   "pardon" dedi,
   "buralarda ellerinde sazlı gitarlı bi grup gördünüz mü"
   "malesef" dedim,
   "henüz geldim buraya."
   
   konuşmaya başladı adam,
   inceden geyik muhabbeti.
   sürekli kahkahalar, içimden küfürler.
   "ağladığını biliyorum" dedi
   "sol kulağım güzel çınlar,
   küfürlerini de duyuyorum..."
   veda.
   
   yol boyu ilerlerken ağlamak için indiğim sahilde
   kulaklarıma gülmekten inen ağrı saplandı
   kendime küfür ettim, acıdım.
   cezalandırılmam gerekiyordu.
   ölmem.
   
   arabaların öfke ve sinirle geçtiği anayola
   attım bedenimi,
   geride bir şeyler kalmıştı, olsun, dedim.
   üstümden geçip zerrelerimi unufak edecek otobüsü gördüm
   karşımda
   duruyordu,
   ne duruyorsunuz, diye bağırdım onlara,
   "kırmızı yanıyor birader görmüyor musun?"
   
   "neden anarşiğim" sorusuna verilebilecek
   somut cevap buydu işte.
   kurallarınızı yiyeyim
   diyerek,
   dumanlı, şarkılı türkülü odama
   geri döndüm.
   
   ama, dedim,
   bir gün öleceğim,
   göreceksiniz.
   tek sözüm buydu insanlara verilebilecek.
   
   ardımda bir şeyler eksik kalmıştı, hatırladığım,
   ah güzel abi
   ne vardı, bıraksaydın da biraz ağlasaydım...
   #2919109 (c2d, 30.01.2008 14:36)