canim annem 

1. anneye söylenebilecek en samimi sözcük. anne küstüğü zaman yaşananların ardından söylenen, gönlü almaya yarayan söz öbeği.
   
   annenin gene küsmeye çalışması ama beceremediği bir gün. daha bir gece öncesinde bağırtı çağırtı kapı çarpmalar bilmem neler sanki gerçekten bi şey varmış gibi, sonra sabah bi uyan bak yine erkenden kalkmış anne, hazırlamış kahvaltıyı. surat tabii beş karış; ama bir yandan da yumurtanı yiyip yemediğini kontrol ediyor gözünün kenarıyla. çıkarken dayanamazsın şımarıp öpmeye kalkarsın ama ne mümkün, yüz vermez kesinlikle, "git hadi yürü git başımdan" deyip tersler. "aman anne yaeeff" dersin çıkar gidersin, bu sefer de o dayanamaz peşinden bağırır: "o mont ne giymiş yine incecik kabanını giysene a benim şapşal oğlum". yok işte beceremiyor, napcan? "canım annem" der sarılırsın.
   #958288 (komikimben, 06.12.2006 14:18)
2. (bkz: bitanecikim)
   #958291 (no promise, 06.12.2006 14:19)
3. (bkz: canım kardesim)
   
   *
   #958292 (ümit, 06.12.2006 14:19)
4. canımsın
   #958293 (missbee, 06.12.2006 14:20)
5. mt'nin vefat eden annesine ithaf ettiği akıl almaz şarkısı. eşsiz sözleri bir tarafa arkada çalan fon müzik insan içini acıtan cinsten. buyrun:
   
   Hak ettiğin yerdesin , mekanın cennetim
   Sen benimsin , ben meleğin
   Yalnızlığa derman gözlerimden akan yüreğimde inan ki seni
   
   Bir de gönlüm ağlasın şimdi
   Gözlerini yum , sus kulaklarını aç da dinle
   Bir masaldı yaşadığım
   Kendimi zambakların altında hayat cennetlerinde sandığım
   Çiçeklerine sarıldığım baharlarda
   Canım annemin gül kokan kucağında yaşadığım
   Kahramanı küçük elleri maket gemiler yapan
   Göz yaşlarında yüzdürüp
   Şeker yanaklarından altın güneşlerini topladığım canım annem
   Sen benim bitanem deyip gözlerimi öper
   Geceleri seçerdin şiirlerimi dinlemek için
   Yüreğinden meltemler geçerken yüzüme üflerdin nefesini
   Sözlerini nameler süzerken gönlüme salardın neşeleri
   Melek olup geldiğin günleri
   Masallarını dinlediğim geceleri
   Kucağına alışın beni
   Boş sayfalara çizdiğin mutluluğun resmini
   Bu hayatı bana cenneti,dişini,seni ne çok sevişimi
   Beni bu dünyada anlayan tek kişi
   Canım annem,bitanem
   Sen gideli bu yürekten 6 koca sene geçti
   
   Hak ettiğin yerdesin , mekanın cennetim
   Sen benimsin , ben meleğin
   Yalnızlığa derman gözlerimden akan yüreğimde inan ki seni
   
   5 yaşındaydı hayat ve incir ağaçlarının tepelerindeydim
   Gözlerinde uçurtmalar uçurur,manilerini dinlerdim sabırsızca her gece
   Koca bir canavar sanırdım kendimi deniz kenarlarında bana kıyıdan el sallayan elma şekeri yanaklarını görünce
   Koş derdim , hiç durma , gönlüne sarıl
   Uç derdim hiç bakma
   Semaya katıl ve asıl anlımdan öpüp beni rüyalara teslim ederken
   Nasıl da bilirdin uyumadığımı
   Uyuyor gibi yapıp seni aldattığımı
   Nasıl geçti bak kaç sene ilk baharlarında ömrün
   Ekmek arası peynirle beni okula ilk getirişindi hayat dediğim
   8 yaşında olmuştu canavar ve bu hayat dramasında rolümü ezberleyemeden sahne aldığım yalnızlıktı okul ve çocuklukta
   
   Hak ettiğin yerdesin , mekanın cennetim
   Sen benimsin , ben meleğin
   Yalnızlığa derman gözlerimden akan yüreğimde inan ki seni
   
   Aksın şimdi bırak gözlerim mısralarıma ve puslu her hatırada gülsem değmezdi ağlamaya
   Okşa yine saçlarımı
   Beni böyle bu dünyada savaşın tam ortasında bırakıp giderken
   Biliyordum anne bir gün geleceğini
   Sana dokunamasamda , senin melek olup alnımdan öpeceğini
   Düşerken uçurumlarına girdapların beni elimden tutup çekeceğini
   Dizine yatırıp yanaklarımı seveceğini
   Kahramanları sen olan masallarımı bana anlatıp güleceğini
   Meltem olup eseceğine
   Ve beni hep seveceğini
   Ve beni hep seveceğini
   Ve seni hep seveceğime
   Kalbimde eseceğini
   Nefesini her sonbahar içime çekip
   Seni canımdan çok seveceğimi
   #4726308 (saat kulesi, 19.02.2009 14:09 ~ 14:10)