bu da gecer 

1. insanın kendi kendine avutmasıyla söylenen laf ebesi.
   #404360 (kurabiyecanavari, 07.07.2006 16:03)
2. o an yaşadığından daha kötülerini tecrübe etmiş kişi söylemidir. yaşanan da acı vermektedir ancak yarası diğerlerine göre erken kapanacaktır.
   ***
   #404372 (gazoz_kapagi, 07.07.2006 16:07)
3. ögrencez yavaş yavaş, saol desteğin için özel mesaj atamıyoruz bizde burdan yazıyoruz napalım kader utansın.
   #736030 (kirmizi baslikli istasyon sefi, 14.10.2006 14:21)
4. ibrahim tatlises'in şarkısı.fakat bu şarkı muslum gurses'e daha çok yakışmıştır.
   Bu da geçer bu da geçer
   Alışmalısın dayanmalısın
   Hemen karar verme sabret
   Bu da geçer alışmalısın
   
   Böyle kalmaz zamanla
   Düzelir elbet
   Bu da geçer arkadaş
   Bu da üzülme
   
   Yarın başka bir gündür
   Yarını bekle bu da geçer arkadaş..
   Bu da üzülme
   Bu da geçer alışmalısın...
   
   Hayat gönlünce olmaz yanılıyorsun
   Ömrün yaşlarla olmaz büyütüyorsun
   Gül geç bir şeyin kalmaz ne duruyorsun
   Bu da geçer arkadaş bu da üzülme...
   #1026380 (darkness nights, 20.12.2006 13:37)
5. (bkz: sevişirken dinlenebilecek şarkılar)
   #1026441 (hicbilememanlayamamanlatamam, 20.12.2006 13:48)
6. kral ibrahim tatlises şarkılarından birisidir. vahdet vural yorumu buradan dinlenebilir.
   
   http://www.youtube.com/watch?v=lcrGcHJreOU +
   #2035358 (kasimpasa canavari, 30.07.2007 00:17)
7. (bkz: dabit deus his quoque finem)
   #2232507 (ELeCTrO, 31.08.2007 00:02)
8. bir teselli cümlesidir. elbette geçer, geçerken açtığı yaralar ne zaman geçer orası tartışma konusudur.
   #2232518 (no name, 31.08.2007 00:03)
9. duymayı en çok istediğimiz ve inanmaya en çok ihtiyacımız olan cümle.
   #2232538 (anyon, 31.08.2007 00:07)
10. üzüntü yaratan şeyler için olduğu kadar mutluluk veren şeyler için de geçerli cümle.
    #2232547 (sassy girl, 31.08.2007 00:08)
11. "hadi yüreğim ha gayret,
    hele sıkı dur, hele sabret.
    başını eğme, dik tut,
    bu bir rüyaydı, farzet... "
    
    bu sertab erener şarkısının tanımını en güzel yaptığı cümle.
    #2232657 (momur, 31.08.2007 00:21)
12. super bir tatlises klasigi.
    #2320904 (bl, 15.09.2007 14:59)
13. Mutlu anımda, her şeyin gelip geçici olduğunu bilip hayatın tadını çıkarmayı, anı yaşamayı öğretti. Mutsuz anımda ise bu istenmeyen anların da bir sonu olduğunu ve değişeceğini hatırlattı bana. Ancak hatırladığım sadece bu değildi, bir de hikâye vardı şimdi paylaşmak istediğim:
    
    Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verebilecek birisi olup olmadığını sorar. Köylüler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyleyip ona Suphi beyin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini salık verirler. Derviş, onların anlattıklarından Suphi'nin bölgenin en zengin kişilerinden birisi olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zenginin ise Hasan adında bir başka çiftlik sahibi olduğunu da öğrenir anlatılanlardan. Derviş, Suphi'nin çiftliğine varır. Çok iyi karşılanıp çok iyi misafir edilir. Suphi de, ailesi de hem misafirperver hem de sevgi dolu insanlardır... Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Suphi'ye teşekkür ederken, "Böyle zengin olduğun için hep şükret" der. Suphi ise şöyle cevap verir: "Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. bu da gecer..." Derviş, Suphi'nin çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Birkaç yıl sonra Derviş'in yolu yine aynı bölgeye düşer. Suphi'yi hatırlar ve ona uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylülere sorunca onun artık fakir bir kişi olduğunu ve Hasan'ın yanında çalıştığını öğrenir. Derviş hemen Hasan'ın çiftliğine gider, Suphi'yi bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için, selden hiç zarar görmemiş ve daha da zengin olmuş Hasan'ın yanında çalışmak zorunda kalmıştır. Suphi ve ailesi üç yıldır Hasan'ın hizmetindedir. Suphi, bu kez Derviş'i son derece mütevazı olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır... Derviş, vedalaşırken Suphi'ye olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve şu cevabı alır: "Üzülme... bu da gecer..."
    
    Dervişin yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olan biteni öğrenir. Hasan birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı için de bütün varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Suphi'ye bırakmıştır. Suphi, Hasan'ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır. Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söylerken yine aynı cevabı alır: 'bu da gecer..." Yıllar sonra Derviş yine Suphi'yi arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Suphi'nin mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: "bu da gecer". Derviş, "Ölümün nesi geçecek?" diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Suphi'nin mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır ne de mezar. Büyük bir sel gelmiş, tepeyi yok etmiş, Suphi'den geriye bir iz dahi kalmamıştır...
    #3746446 (dusunenadam, 30.07.2008 22:42)