bir seyler yazmak isteyip yazamamak 

1. yazarın anlam ve anlatım üzerine eser vermek amacıyla, kararsızlık ve öfke nöbetinde kendini paralayarak, anlam ve ifade aramasını anlatandır. o vakit bilgisayarı kapattıran, hayal dolu uykulara ya da sessiz boş sokaklara vurdurandır. yazarı en çok üzendir, çünkü o üretendir.
   #946907 (abberline, 04.12.2006 04:16)
2. içinde bulunulduğunda, bol bol oy kullanılması gereken durum.
   #946975 (chaotic good, 04.12.2006 05:42)
3. yazma konusunda iç ya da dış kaşınmalardan köken alan alaysı tavır, ya da bu şekilde karikatürize edilmiş tutunamayan tablo. (bkz: yemişim)
   
   ''ülen kim yazdı ki zaten'' desek, çok sahtekarca teselli etmiş oluruz bu salaklığı..
   
   hadi canım sen de.
   desem o da değil...
   oh çok yazamıyorum!
   de de kurtul..
   
   kimi.
   #946979 (hosaf, 04.12.2006 05:48)
4. sabah saatlerinde uykusuzluğun verdiği etkiyle düşülen buhran.
   #946983 (sehir zorbasi, 04.12.2006 05:52)
5. yanlış anlaşılmaktan ya da çarpıtılmaya kurban gitmekten korkan yazarın zaman zaman belli konularda yaşadığı haklı endişe.
   #952627 (abberline, 05.12.2006 12:07)
6. an itibariyle içinde bulunduğum ruh hali. uzun süre sözlükten uzak kalmanın bir sonucu olabilir. insana yazma yeteneğini kaybettiği hissi veren bir durum. *
   #1875104 (t square, 07.07.2007 00:08)
7. içinden gelenlerin konuşurken boğazında düğümlenmesi gibi kalemin ucuna takılı kalması.
   #3416144 (anlamcogaltici, 19.05.2008 03:08)
8. duyguların çok yoğun olduğu zamanlarda meydana gelir bu durum.
   
   şöyle ki, insan bir şeye çok sevinmişse, çok üzülmüşse, ya da asik olmak falan gibi bir fevkaladelik söz konusuysa, bu durumun fevkaladeliğini ortaya dökmek ister insan yazdığı yazıda, yani neye sevindiğinden ziyade, nasıl sevindiğini yazmak ister.
   
   ama işte gel gör ki yazının başına oturunca işler değişir. konuşurken hareketlerle, vurgularla falan bi biçimde o heyecanı aktarırsın, kimse de sormaz kardeşim bu kadar üzülecek, sevinecek ya da kızacak ne var diye.
   
   ama yazıda öyle değil. insan bilir ki yazıyı okuyan, sırf yazıyı okuyor diye gaza gelmez. işin içine o zaman nedensellik girer. yani konuşurken aşık oldum, çok seviyorum gibi lafları edince insanın karşısında kim varsa ooo mooo çekmeye başlar birden o da bu sözü söyleyen insanın heyecanını paylaşmaya başlar. ama yazı olunca sadece aşık oldum demek yetmiyor, bir de insan neden bu kadar çok sevdiğini izah etmek durumunda kalıyor.
   
   işte o zaman insan görüyor ki aslında duyguları sorgulamak mümkün değil. çünkü her zaman yanıtı yok niye bu kadar sevdiğimizin ya da sevmediğimizin, kızdığımızın ya da sevindiğimizin. ne kadar özel ve güzel de gözükse sonuçta nadiren sıradanın dışında bir sebebimiz vardır.
   
   işte o yüzden yazamayız bazen.
   
   yazamıyorsak da bilmeliyiz ki zaten o yazmaya çalıştığımız şey, yazılmak için değil, yaşanmak için orada.
   
   elinde fotoğraf makinasıyla tam gün fotoğraf çeken turistler gibi, ani kaydetmeye calisirken ani kacirmak durumunda kalmamalı insan.
   
   diye düşünüyorum ben.
   #3416178 (euthanasia, 19.05.2008 03:25)
9. eller klavyenin üstünde monitöre mel mel bakmaktır.
   #3416208 (rakimalboga, 19.05.2008 03:50)
10. (bkz: yazıp yazıp silmek)
    #3416246 (gazoz_kapagi, 19.05.2008 04:19)
11. (bkz: bir bira versem)
    #3416251 (kamil, 19.05.2008 04:22)
12. "Ah, neler hissediyorum da tahlil edemiyorum. Bir şey yazmak, o duyguların içinden bir şey çıkarmak istiyorum ama bir kere ne yazmak istediğimi tayin edebilsem. Şurada -beynini gösteriyordu- bir şey var, bir şey duyuyorum ama rüyalarda tutulamayan şekiller gibi parmaklarımın arasından kaçıyor.
    Bilir misin, nasıl bir şey?
    Bak şu semaya, ne görüyorsun, mailiklerden mürekkep bir derya..."
    *
    #3416291 (ruya icinde ruya, 19.05.2008 04:41)
13. etraftaki nesnelerden ilham almaya çalışmakla beraber yürütülen eylem. ya da yürütülemeyen.
    #3416295 (jamall, 19.05.2008 04:41)