belki bir gun yaslanacagim ama asla buyumeyecegim 

1. içindeki çocuğu her daim canlı ve o ilk günkü hali ile muhafaza eden ya da etmek isteyen kişinin, çevresini saran ve artık hem bedenen hem de ruhen eskimeye, çözülmeye ve aşınmaya yüz tutmuş insanların içlerindeki çocuğu kaybetmelerinden nedenli, halen daha içindeki çocuğu kaybetmemiş ve bedenen olmasa bile ruhen her daim genç kalacak olan söz konusu kişiye karşı almaları olası tavır ve baskılar sonucunda, tavır ve baskılar ile içinde yer eden çocuğun yok edilmeye çalışılan kişinin haykıracağı sözdür.
   
   Belki de bu söz, büyüme ile paralellik gösteren insanın omuzlarına binen yükün daha da ağırlaşacağının farkında olan kişinin de sözü olabilir. Hani söylenir ya, biz büyüdük ve kirlendi dünya diye. Tam anlamı ile bu anlamda kullanılmasa bile, bu sözü sarf eden kişi bilmektedir ki büyümek ve eş zamanlı içteki çocuğu küçültmek, kişi için yeni sorumluluklar, yeni dertler, yeni baş ağrıları ve türlü bağlar demektir. bu ise, hayatı daha bir renksiz kılacak, sıkıcı yapacak ve zevksiz hale getirecektir.
   
   Bu söz aslında iyi tarafından bakılacak olur ise, insanın bir şeylere mesela zamana dönük bir meydan okuması olarak algılanabilir. Hani zamanla her şey eskir, unutulur, buruşur ve bir süre sonra buruşturulup atılır ya, işte bu sözü söyleyen kişi, zamana karşı duran, yaşamının ilk yarısını içinde bir yerlerde ve özellikle ruhunda muhafaza eden kişidir. Böyle insanlar gerçekten bedenen yaşlansalar bile, ruhen ger daim genç kalırlar. Çünkü; gülmeyi bilirler. E ne de olsa, çocuklar hep güler ve gülmek çok yakışır çocuklara. Aslında hayatta en zor şey gülmeyi becerebilmektir. Dimi ama efenim.
   #3124464 (bluevelve, 11.03.2008 19:44)
2. hayatın vahşiliğini görmek istemeyen insanın, iyimser sözü. ama hayat; çocukları bile şimdiden büyüttü. hepsi büyüklerden fazla şey biliyor. çocuklar bile masum değil artık. *
   #3886140 (nessaj, 29.08.2008 09:32)