basit bir yalnizlik da yeterdi 

1. egemen berkoz şiiri.
   
   basit bir kareli defter de yeterdi
   samatya istasyonunu anlatmak için
   akşamı beklerken
   beklerken parçalanmış umutları
   biraz önce yağmur yağmış o istasyon
   hüzün dağıtırken
   uzaktan bakanlara bile
   kıyı yolundan geçenlere
   ve yolculara ki hüznün kendisidir
   biraz şairdir akşama doğru
   anlayışla bakar istasyon şefi
   hafif gülümseyerek
   ve aldırmaz bile
   ve birden gün geçer
   aldırmaz
   trenlerle yolcularla yüklerle
   biletlerle pasolarla geçer gün
   ve egemen berköz evine döner
   
   kupkuru yüreği hüzünden
   hat boyu kırık dökük ev içlerinden akşama doğru
   bir gün bir kadın çamaşır asarken memelerini görmüştür
   bir gün don fanle bir adamı sabah pilav yerken
   bir gün her gün çocuklar görmüştür kirli ve arsız
   bir gün her gün insanlar biletler istasyon memurları
   ve bir gün egemen berköz evine döner
   
   sabah midesi bozuk
   öğlen fasulye kılçıklı
   bir parti satranç oynamış
   iki metin yazmış
   pavese'den birkaç sayfa okumuş.
   birkaç çıplak kadın resmi bakmış
   pencerede birkaç dal ağaç
   ve birkaç ondört onbeşinci kat uzaklarda
   rüzgârda perde uçuşmuş durmuş
   sonra aklında kaktüsleri
   sonra ben shahn'nın ve amerika'nın insanları
   sonra töbder'in ve türkiye'nin insanları
   sonra çantasında bir ufak yeni
   sonra elinde bir küçük kavun
   sonra içinde kıpırdanan bir şeyler
   egemen berköz evine döner
   trenden inip istasyondan çıkıp
   istavritlere kolyozlara bir göz atıp
   tırmanır mütesellim yokuşunu
   tırmanır ünal apartmanın merdivenlerini
   düşünür ta beşinci kat onaltı numaranın kapısına kadar
   
   düşünür basit bir kareli defter de yeter
   
   basit bir kareli defter de.
   
   ağustos 1978
   
   bu kitapta sen nerdesin?, oğlak yayınları (bütün şiirler/3)
   #2714326 (vernon sullivan, 19.12.2007 01:37)