babam 

1. -birinci tekil şahsın babası.
   (bkz: babam ve oglum)
   -bir seslenme ve hitap şekli.
   örn: babam bu ay yine kira gecikti.
   #1382370 (asiti kaçmış kola, 06.03.2007 21:58)
2. neslihan isimli hatunun güzel bir parçasıdır.
   
   duydum ki aman bahar gelmiş.
   yüregim bunu hiç farketmiyor.
   yüregimden çıkan ateşe bir bak. ateşe bir bak babam, ateşe bir bak.
   gözlerimden akan yaşlara bir bak, yaşlara bir bak babam, yaşlara bir bak.
   kim silecekki aaaaa...
   duydumki aman çiçek açmış.
   gözlerim bunu hiç farketmiyor.
   gözlerime inen perdeye bir bak, perdeye bir bak, perdeye bir bak babam,perdeye bir bak.
   yüregimden çıkan ateşe bir bak. ateşe bir bak babam, ateşe bir bak.
   gözlerimden akan yaşlara bir bak.yaşlara bir bak. yaşlara bir bak babam, yaşlara bir bak
   kim silecekki ...
   #1622014 (wAkE, 08.05.2007 19:54 ~ 19:58)
3. tanıdığım ilk mükemmel erkek.
   #1622102 (chitlembik, 08.05.2007 20:20)
4. yusuf atlı'ya ait kır ingiliz atıydı. kısa ve orta mesafelerde dahi başarılıydı
   
   orjin: george thomas-zümrütkız
   #1622108 (grand ekinoks, 08.05.2007 20:22)
5. wer reitet durch die nacht und wind?
   er ist ein vater mit seniem kind.
   bir gece yarısı rüzgarı delercesine at sürüp kainata meydan okuyacak kudreti kendisinde bulan,
   kollarında yavrusunu sıkı sıkı saran adam... babam...
   evet, bir anne kadar adı ön plana çıkmasa da,nasıl ki her insanın hayatı kendi dünyası,kendi vatanıysa;o vatanın asıl kahramanı da babadır.
   #1788443 (a nick, 19.06.2007 03:28)
6. hiç konuşmasa bile gözlerine baktığım anda kendimi pamuklara sarılmış uyurken hayal ettiğim, çocukluğumun sevgilisi, ergenliğimin kavgalısı, bugünümün gözbebeği.
   #1834784 (cernonil, 28.06.2007 14:20)
7. duyduğunda içinden neler geçtiğini bildiğimden kimi zaman sömürmek adına kulladığım kelime.
   
   söylerken onu ne kadar mutlu edeceğimi bilerek ve içimden gelerek söylediğim söz.
   #2185774 (viva la fidel, 23.08.2007 20:13)
8. charles burowski (1920-1994) nin yazmış olduğu bir şiirdir.
   *
   
   yanında bir parça karbon kağıdı,
   bir çakı ve bir kırbaç taşırdı
   ve geceleri
   kafasını korumak için
   battaniye örterdi
   ta ki bir sabah los angeles'ta
   kar yağana kadar;
   yağdığını gördüm,
   ve babamın hiçbir şeyi kontrol
   edemediğini anladım,
   ve sonra
   biraz daha büyüyüp
   ilk yük vagonuyla kaçtığımda,
   orada kirecin içinde
   oturdum,
   hiçbir şeye sahip olmamanın
   sönmüş kirecinde,
   çöle gidiyordum
   ilk defa
   şarkı söylerdim.
   #2378895 (unique270, 25.09.2007 19:56 ~ 21:50)
9. ne olursa olsun gözde tek olan insan; babam.
   hep layık olmaya çalıştığım ama başarılı olduğumdan daima şüphe duyduğum ve duyacağım insan.. ama öncesinde babam.
   #2379510 (desiree, 25.09.2007 21:24 ~ 21:38)
10. yeryüzünde insanlar tarafından söylenen en güzel sözcük.
    #2379517 (yarim, 25.09.2007 21:26)
11. hayatımın ilk aşkı, ilk aşık olduğum erkektir.
    #2379543 (beren, 25.09.2007 21:30)
12. aşık olduğum
    nefret ettiğim
    güven duyduğum
    hayatla beni tanıştıran
    ilk adam...
    
    babam
    
    bir dolu şey söylendi analar için
    ana gibi yar bağdat gibi diyar dediler
    ama hep hep analar için...
    
    uzakta çok uzakta bulutların orda
    ordasın babam benim, yukarılarda
    daha dün beraber geçmişten bahseder
    kahveni içerdin aynı köşende
    şimdi ise ne kaldı geriye senden ?
    bir kara ıslak tümsek birde taş bana
    bir avuç altın öğüt mirasın bana
    ellerinle anlatır dilinle söylerdin
    gözlerinle sever belli etmezdin
    biliyor ve inanıyorum şimdi yukarda
    koruyor ve gözetiyorsun beni hala
    
    bir dolu şey söylendi analar için
    bu da benim ağıtım olsun ardından baba...
    
    cem karaca
    #2379569 (dancerinthedark, 25.09.2007 21:33)
13. cine 5 i direkt yazıldığı gibi okuyan insan tipi.
    #2531955 (isildur, 29.10.2007 13:29)
14. o kadar farklı, ondan bir parca tasıdıgın, dünyaya gelmene aracı olan.
    hep en sevilen, en sımarık çocuk haline getiren beni. herkese ve her seye ragmen yanımda olan, aslında otoriter, sert bir babanın küçük kızına bakısıydı hep varolan. niye aklıma hep çocuklugum geliyor ki? babasına istedignde karsı gelebilen küçük kız oldum ben. bu yüzden hep en sanslı oldugumu düsündüm. ama simdi ne kadar sansız oldugumu gösteriyorsun bana, niye ki ben daha az zaman gecirmiş olucam diğerlerine göre. niye ki ben yalnız kalıcam. her zaman sen de bana üzüldün. annesini 5 yasında kaybeden biri oldugun için hep ben bunun acısını bilirim dedin.
    değiştim ben çok hem de. hiç bir şey eskisi gibi olmıycak. ben hep bu korkuyla yasadım hep, bu kadar yakınını kaldıramıyorum artk.
    
    beni bu kadar çabuk büyütmemelisin. hayır ben büyümemeliyim bu kadar erken.
    bir sans daha verir mi tanrı bize? çok mu sey istiyorum ben tanrı dan. işime gelmeyince de yüz ceviriyorum ona, sen zaten duymuyorsun beni diyorum, buna ragmen bir sans daha verir mi bize? zaman dursun ya da ilerisini istemiyorum yetti bu kadarı bana.
    
    çok yoruldum ben.
    #2783979 (tatlı su levregi, 03.01.2008 13:33)
15. şimdiki siyasi fikirlerimin sebebi olan adamdır benim babam. zamanın hızlı bir komünistiymiş o ve arkadaşları. aklım yeni yeni ermeye başladığında evde , tozlu raflarda ilk bulduğum kitaplar marx'ın kitaplarıydı ve lenin'in fotoğraflarıydı o kitapların arasına sıkışmış. dostoyevski'nin bütün kitaplarıydı hayatta ilk okuduklarım. raskolnikov 'du okuduğum ilk roman kahramanı. ve her arkadaşının * beni gördüğünde biz babanla zamanında diye başlayan örgütte neler yaptıklarını anlatan sesleriydi ilk duyduğum anılar. eylem, örgüt, mao, thko, hepsini ilk defa o zamanlar duydum.
    nazım hikmetin doğum günlerini emep partisinin organizasyonları eşliğinde beni omuzlarına alıp kutlarlardı. sol elini yumruk yapmış havaya kaldıran bir sürü bıyıklı adam ilk defa o zamanlar gördüm. savaşa gidiyoruz korkusu sarardı hep. sloganlar, dövizler, pankartlar hepsine anlam vermeye çalışıyordum.
    ama anlayamadığım babam evde hiç böyle bir adam değildi. siyasetten hiç konuşmaz, bizlere anılarını anlatmaz çok vakur bir adamdı. niye arkadaşlarıyla bir araya gelince öyle oluyordu? neden tek başına olmaktan zevk almıyordu? neden, niye...
    çocukluğum bunları idrak etmekle geçti durdu. hiç bir fikre kapılmamıştım daha ama bir şeyler beni rahatsız etmişti çoktan. tuhaf bir histi içimdeki, insanlar tüm bu yaptıkları samimi gelmiyordu sanki bana. sanki tek başlarına bir hiçtiler. yıllar geçti sonra, babam iyi bir hayat kurdu kendine, arkadaşları da iyi yaşıyorlardı.rahatları yerindeydi. hatta bazıları lüks içinde bile yaşıyordu. babamın arkadaşlarının çocuklarının çoğu da sıkı bir solcu olmuşlardı. kendi çaplarında bir çok şey yapmaya düzenlemeye çalışıyorlardı. gösteriler, toplantılar vss.. seslendikleri toplum önünde bunları yaparlarken , her yaz antalyanın o güzelim otellerinde, kıbrısta tatil yapmayı da ihmal etmiyorlardı. derken babamda öyle olmaya başladı. kalite diyordu oğlum her şeyin kalitelisi. çok çalışacaksın, çok emek sarfedeceksin ve kaliteli yaşayacaksın.
    işte ben o an nefret ettim sosyalizmden, komünizmden. babamdan değil ama, çünkü sosyalizm insan ruhunu, zaafını tartabilecek kadar iyi bir ideoloji değildi. çoğu öyle zaten.
    babam haklıydı ama 30 yıl geç kalmıştı haklı olmaya. bu zevki 30 yıl ertelemişti. geç kalmıştı her şeye. örgüt denen o boktan zihniyetten kutulmak için yıllar yılı beklemişti. hayatının yarısını boş bir ideal uğruna harcamıştı. saklanarak yaşamıştı, hapislere atılmıştı. hücrelerde kalmıştı aylarca. ve sonra karanlıktan korkma fobisi yakasını bırakmadı. hala da öyle.
    babam şimdi bu yaşadıklarıyla gurur mu duymalı yoksa üzülmeli kaçan yıllarına. gençliğinde bir kız arkadaşıyla bir yerde en güzel dakikalarını, aşkını yaşaması varken
    belinde silah faşist avına çıkıyordu. ne için ?
    babam da amerikanın ve rusyanın tuzağına düşmüş , kandırılmış bir gençti, gençliğini mahvetmişti.
    sıkı bir devrimciydi ama sıkı bir zekası yoktu o zamanlar. diğer bütün arkadaşlarının olmadığı gibi.
    işte ben böyle nefret komünizmden. babam yüzünden.
    #3301572 (alone with everybody, 21.04.2008 22:53 ~ 02.06.2008 10:08)
16. ipe dizilmis sokak lambalari vardi, yüksek katli bir binanin son katindan görünen. gri, soguk, metal kaplamalari parlardi, kendi isigiyla aydinlanip. onlarca sokak lambasi vardi sari isikli, hepsi ayni anda yanan. bekcisiydi lambalar, binlerce adimin atildigi, bir dolup bir bosalan, soguk bir iklimin diyarinda. ellerim gri kalorifer peteklerinde, gözlerimse parmak uclarimla zorlanarak yetisebildigim ahsap pencerenin ardi sira uzanan sokak lambalarinda. kalorifer petekleri ve sokak lambalari, dev bir orkestranin en önemli enstürmanlariydi, yasi soruldugunda alti kücük parmagini gösteren minik bir yüregin. kipkirmizi kiraz dudaklarindan ilk bestesi cikiverdi fisildayarak, sessizce. eller, yeni yeni isinmaya calisan kalorifer peteklerinde, gözler günesin kaybolmasiyla yanmaya hazirlanan sokak lambalarinda. oyuncak ucagini kurup birakmiscasina bir zaman gectiki, basladi sarkisini coskuyla söylemeye, saat kavramini bilmeyen cocuk akliyla. sokak lambalari yanmisti, kalorifer petekleri de isinmis. " isiklar yandi babam geliyor, isiklar yandi babam geliyor." sisli yollarin arasindan ici asker dolu, havali mavi bir servis yaklasiyordu, icinde benim babam olan. az sonra boynunda bulacaktim kendimi, en büyük cocukluk sevincimle. geldi, sarildim. geldi, sarildim. geldi, sarildim. o hep geldi, ben hep sarildim. milyarlarca kez oyuncak ucagimi kurup birakmiscasina zaman gecti, yirmi yila yakin. hala aksam oluyor, hala kalorifer yaniyor, hala sokak lambalari parliyor. yalniz babam o sisli sokaklardan artik geri gelmiyor.
    #3413316 (pringles, 18.05.2008 17:12 ~ 17:15)
17. yagmuru, kari, tozu emmis lacivert uzunca bir palto. kokusu sinmis icine, disina heryerine. plastik büyükce dügmeleri korumus onu mart sogugundan. yirtmaclari acilmis hayata yürüyen yorgun adimlariyla. yün, sicak, uzunca bir palto onu her daim koruyan. o ve ona ait hersey göz kapaklarimin ardinda. yagsam mi yagmasam mi diyip toz halinde gökten inen nisan in birinci gününün ilk nisan yagmuru. islanmis taslar ve köy sokaklari. anlam veremedigim ifadesiz yüzlerde üzgün bakislar. saka gibi, rüya gibi. koca koca adamlarin ilk okul siralarindaki yüzleri geliyor aklima. hepsi birden avaz avaz "1 nisan, 1 nisan" diye bagirsinlar istiyorum. orda bir sey duruyor, bir sey. evet iste tam orda. caminin önünde, musalla tasinin hemen üstünde. sessiz, yalniz bir sey, anlam veremedigim, o na anlam yükleyemedigim, o na hic bir zaman yetisemedigim benim olan bir sey. babam yatiyor musalla tasinin üstünde tahta bir tabutta. üstünde de paltosu var, altin sirma yazili yesil örtünün hemen üstünde. yagmurun, tabutun ve ölümünün kokusu sinmis lacivert uzun paltosu. kulaklarimda inceden bir sarki var, cok inceden, derinden gelen. senin dilinden mi döküldü yoksa babam? " beni köyümün yagmurlarinda yiksanlar." senin mi sesindi beynimde yankilanan?
    #3903353 (pringles, 02.09.2008 00:01)
18. babam ve oğlum filminin ilk kısmıdır....
    #3903588 (damage, 02.09.2008 00:54)
19. interneti yeni kesfettigi zamanlardi, bir de mail hesabi acmisti kendine. ve ilk mailinin gittigi adres beyaz saray'di, evet. george bush'a irak savasi yuzunden yukleniyor, oradan cikin mesajini veriyordu. ingilizcemin elverdigi kadariyla cevirmistim, yollamistik. aradan yillar gecti, hala heyecanla acar mail kutusunu, bir cevap bekler. ese dosta da anlatir, bush'a ayari verdim diye, helal olsun babama.
    #3938550 (eye queue, 09.09.2008 10:34)
20. zamanında babasının onu köprünün önüne götürdügü ya calısırsın ya okursun ya da burdan atlarsın dedigi günden beri , 13 yasından beri hic durmadan calısan bir tornacı, kalıpcı. meslegini hala anlayamadıgım adam. tek bildigim eve geldiginde ellerinin siyahlıgını cıkarmak icin cok ugrastıgı yine de her sabah aynı siyahlıga dönen adam. ilk tezgahını aldıgında gözünde gördügüm mutlulugu deli gibi anlatan, gece gündüz belgesel seyreden, hatta yeni yıla bile belgeselle girmemizi saglayan adam. ben daha oklaomanın nasıl yazıldıgını bilmezken hatta su an bile belki yanlıs yazarken o yüz ölcümünü, cevresini her seyini anlatabilecek ölcüde kültürlü adam. izafiyet teorisi, istanbul, hayat her seyi ögrenebilecegim tek insan. kendinden izin alındıgında hicbir zaman izin vermeyen ama 2sacımı maviye boyattım' deyip korkuyla yaklastıgımda 'aaa ne güzel olmus' diyen ilginc adam. babanın ölmesi baslıklarını okudugumda korkudan aglatan adam.kim aglamaz ki..
    #3955156 (gitaristdilara, 12.09.2008 22:27)