ayrilirken 

1. bir umit yasar oguzcan şiiri.
   
   Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
   Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
   Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
   Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
   Bu saatte gözyaşları, yeminler,
   Boş bir tesellidir inandığımız.
   Perde kapanıyor, film bitiyor işte,
   O hiç bitmeyecek sandığımız...
   Görüyorsun, konuşacak bir şeyimiz kalmadı.
   Sadece bakışlarımızda hüzün.
   işte ayrılık bu; hiç beklemediğimiz...
   O ikiz kardeşi ölümün.
   Anlıyorum bir daha görüşemeyeceğiz
   Bu son buluşmamızdır seninle
   Yeni bir hayata başlayacaksın artık
   Onunla, o yeni sevgilinle.
   Anlıyorum artık o öpecek ellerini
   Kulağına aşkı o fısıldayacak
   içinde bir pişmanlıktan başka
   Benden eser kalmayacak.
   Sigaranı söndür , kalkabiliriz
   On adım sonra yollarımız ayrılmalı
   Sakın ağlama ve bir şey söyleme bana
   insan ayrılırken bile büyük olmalı.
   (yasak merve, 23.07.2006 01:12)