ayriligin mevsimi kistir 

1. sonbahar ' a düşen sadece hatırlatmaktır yaşananları... diye devam edebilecek önerme;
   
   " saçlarını gittikçe kısalttığın günlerde
   sen söylemiştin bu sözleri unutmadım
   -her aşk bir ayrılık gizler, ayrılıklarsa
   bir merhabanın sıcaklığını taşır kendisinde
   
   kalıcı olan hiçbir şey yok diyordun
   an'lar var yalnız ömrü karşılayan
   şimdi sımsıcak bir kar yağıyor yine
   yüreğimin üstüne yağıyor hiç durmadan
   
   ellerin nasıl da üşüyor, bozacının
   karlı sesi doluyorken odamıza
   hava gittikçe kirleniyor bu kentte
   ve aralıksız kar yağıyor kar yağıyor
   
   kar ayrılık hüznüdür ve ne çok
   ayrılıklar yaşandı şu son birkaç yılda
   yurdundan ayrılanları düşünüyorum ve birisi
   özledim diyor, ülkemin kar kokusunu da özledim
   
   hiçbir an'ını tanımlamaya kalkmadan
   kısacık ömürler biçiyoruz kendimize
   sonra yolculuklara çıkıyoruz, bir kentten
   ötekine giderken özlüyoruz bir başkasını
   
   özlediğimiz birileri olmalı diyordun
   yanındayken bile özlediğimiz birileri
   öyleyse kalkıp ati'ye gitmelisin, istanbul'a
   belki hâlâ saklıyordur bir gülü kimbilir
   
   yaşandı mı o sıcak kış, yaşlandık mı
   aynalara bakmaya vakit bulamadık
   dönüp dönüp birbirimize bakmalardan
   yaşandı mı o sımsıcak kış, ne dersin "
   
   sıcak bir kış
   ahmet telli
   #2677536 (zargana, 08.12.2007 21:14)
2. üşür ölüm bile..
   #2677557 (zargana, 08.12.2007 21:19)
3. yanlış önerme mevsim meselesi değil, zevk meselesidir. mesela ben hep yazın yerim.
   #2677581 (thug, 08.12.2007 21:24)
4. adını unutuyorum bazen
   yağmur sularına saldığım gemilerin güvertesinde
   sahte voltalarla geziniyorken
   parçalanmış balıkçı ağları,deniz fenerlerinin körelmiş ışıkları
   vurgun yemiş süngerciler,
   hatta soysuz kent korsanları hatırlıyor da
   bir ben adlandıramıyorum adını
   bir bana çok görüyor rüzgarların
   
   ah.. o uzak kıyılarda münafık yakamozlarla oyalanmasan
   ah deniz kızlarına bu denli yakın olmasan
   
   yüzünü unutuyorum bazen
   siyah beyaz film şeritlerinde izlediğim
   güneyli bir figüran çehren
   
   perdelerimde ne sesin nede iç çekişin var
   gülmelerin gamzelerinde kardelenleri açtırırken
   yeni yetme imgelerim göçmen kuşların
   kanat çırpmalarıyla üşür gitmelerinde
   oysa hüznün bir sabahçı kahvesi açılmayan fallara
   oysa hüznün bir mülteci varoluş küskün sahralara
   
   ah böyle soğuk taşlar arasında sıkıştırmasan kendini
   ah böyle gökkuşaklarını karalamasan ellerinle
   
   sokağını unutuyorum bazen
   gece bekçilerinin soğuk ve tütün kokan ellerinde dolaşırken
   kendi kendimde kayboluyorum
   kime sorsam bilmiyor
   kime yalvarsam söylemiyor yerini
   çöp varillerinde sürtük kediler uyuz itler
   köşe başlarında mavi sirenler kırmızı düdükler yürüyor üzerime
   apartman boşluklarında çürümeye mahkum bir hırsız
   yahut hiçbir örgütün kodlamadığı silik bir militanım
   sokak lambaları kararma triplerinde
   
   ah böyle emzirmesen acılarını
   ah böyle ninnilerle uyutmasan koynunda
   
   çocukluğunu unutuyorum bazen
   kaldırımlarda parçaladığın dizlerin
   
   damla damla düşlerimi kanatırken
   kendi trajedimi bırakıp palyaçon oluyorum..
   
   ilkin kimsesiz çocuklar çeviriyor etrafımı
   ardından şarapçıların zulalarında tuzlu beyaz leblebiyim
   tren garlarında intiharistana giden şairleri caydırıp
   fahişelerin vesikalarındaki soğuk damgaları kemiriyor dişlerim
   
   ama bir gece unutuyorum rolümü
   repliklerim dilimle dişim arasında hükümsüzleşiyor
   kaskatı kesilmişken orta yerinde sahnenin
   günlerdir coğrafyanda biriktirdiğin bulutlar
   suratıma bırakıyor yağmurlarını
   özenle yaptığım makyaj dehlizlerime akıyor acıtarak
   palyaçonu öldürüyor göz yaşların
   en komik trajedisini tadarken yaşantısının
   usulca gidiyor..
   
   çocukluğunu hatırlıyorum
   adını,yüzünü,sokağını hatırlıyorum bazen
   ve ne zaman tren garlarında makyajı akmış bir palyaço görsem
   içim kanıyor koskoca bir şehrin kahkahalarından
   düşlerim düşüyor kimsesiz çocukların akıllarına
   üşüyorum..çok üşüyorum.
   #2677593 (zargana, 08.12.2007 21:25)
5. son zamanlarda gördüğüm olaylara dayanarak doğruluğu kanıtlanmış önermedir. kıgelmesiyle ortamdaki sevgili sayısında hızlı bir düşüş yaşanmasıda bu durumun kanıtı olabilir.
   #2677653 (seyir, 08.12.2007 21:44)
6. sevdiğinden ayrılıyorsan her mevsim kış olur.
   #3192470 (ceysaxxx, 26.03.2008 14:47)
7. (bkz: kutuplarda aşk var mı aşk)
   #3192495 (infectus, 26.03.2008 14:52)
8. yazın ortasında bile üşür bedenin...buz tutar ellerin...ayrılıklar kışı getirir.
   #3192529 (pacavraterbiyecisi, 26.03.2008 14:59)
9. refleks bir bahar hazırlığıdır..
   
   korunaklıdır..
   
   faydacıdır..
   #3192846 (havada panik, 26.03.2008 16:31)