ayakustu yasanmis ask hikayeleri 

1. bir murathan mungan şiiri.
   
   1.
   bildiğim kendimi bildim bileli aşık olduğum,
   bildiğim ancak aşıkken var olduğum...
   işte bu yüzden, benim için aşık olmak;
   çoktandır hasretine katlandığım yokluğum.
   'eğer aşktan söz edildiğini duymamış olsalar
   hiçbir zaman sevemeyecek olan insanlar vardır, '
   demiş La Rochefoucauld
   benimse hep böylelerini severek başladı vurgunum...
   
   2.
   her durakta ölümsüz bir aşk edineceğim
   bir bakıştan, bir duruştan,
   çağrışımın sonsuz hızından
   unutulmaz bir sevgili daha bırakacağım ardımda.
   belki de yaşanabilecek en güzel serüveni
   terk edeceğim
   daha otobüsün ilk basamağında.
   kim bilebilir ki?
   sonrayı, sonrasını kim bilebilir?
   gizli gizli veda edeceğim ona; görmeyecek
   ve bu duyguyla burkulmuş yüreğim
   otobüs camına bağrında bir ok ile
   bir aşk levhası çizecek, ah min-el!
   bu da ötekiler gibi,
   kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden
   yaşayıp gidecek..
   
   3.
   şimdi hemen kalksam buradan
   hemen çıksam uzun sokaklardan birine
   kiminle karşılaşabilirim
   kime vurulurum ölesiye, eve dönmeden
   geceme kuzguni bir cehennem gibi eklenen
   bir ölümcül sevda hangi köşe başında
   keser yolumu
   bir tenhaya ulak olan
   o suret avı
   bırakır mı yakamı
   haracı ödenmeden
   bırakır mı yakamı
   bir suretten, bir şiirden, bir hüzünden
   ak kağıda düşürülmüş
   imzasını görmeden
   
   bırakmazlar yakamı, bilirim, ben ölmeden
   
   4.
   hangi aşk mümkündür aşığı öldürmeden
   her aşk, her şiir
   ardından uzun uzun bakılan adı bilinmedik sevgilerden,
   küskün omuzlu terk edilmişliklerden,
   perspektifinde hep bir sokak taşıyan
   o sessiz
   o faili meçhul cinayetlerden
   resim altı sözcüklerden
   aşk mümkün olsa idi ah, aşığı öldürmeden
   
   bırakır mı yakamı kağıdın ölüm beyazı sureti
   elle bilenmiş sözcükler,
   yüreğime sokulan serüvenin hançer tadı
   nabzımın atışına ayak uyduran vezninde
   gece adımları şiirlerimin
   bırakır mı yakamı yaşadıklarımı
   dökmeden imgelerin giysilerine
   hayatın maskelenmiş gerçekliğine
   upuzun bir mesafeyle yeniden sokulmak için
   yeniden ve yeniden.
   #511955 (yasak merve, 08.08.2006 10:03)
2. (bkz: rocco siffredi) * *
   #512013 (salca, 08.08.2006 10:31)
3. (bkz: aşk ve seksin farkları)
   #1699342 (carant, 29.05.2007 01:42)
4. ayakları yerden kesilen insanın ayak üstü aşk yaşaması nasıl olur bilinmez lakin özetle denebilir ki dar vakitte yaşanmıştır. sonu düşünülmeden başı istem dışı.. alelacele, aparatif, fast food gibi.. ayak üstü.. ama düşünülmez sonrasında nasıl sindirileceği.. gün gelipte sonu geldiğinde ki zaten kaç gün geçmiştir ki.. 7-8, bilemedin 9.. ayakların yerde olmadığı, aklın izne çıkarıldığı, kalbin tam mesai yaptığı 9 gün..
   aslında bilmektedirler: bir gün sonun geleceğini.. fakat kabullenmek istemezler.. yaşarlar aşkı içlerine işleyerek..
   son geldiği vakit cellat ile maktüle dönüşür aşık ile maşuk.. aslında başından beride öyledirler.. çünkü cellat bilir bir gün öldüreceğini, maktül bilir bir gün öldürüleceğini...
   ancak gün gelipte an olunca; ne cellat bilir nasıl öldüreceğini, ne maktül bilir nasıl öldürüleceğini..
   maktülde cellat kadar soğuk kanlıdır aslında, fakat ölüm sebebi ve anı yüzüne ifşa ediliş şekli......
   en ağır ölümlerden bile ağır bir ölüm olur ona.. işte asıl o an ölür.. aşkı da kendi de.. yüreğindeki cellatı da..
   şimdi gittiği uzaklarda hatırladıkça o afişi... tekrar tekrar ölmekte... ama o güzel 9 günü düşünüp ölümü sevmektedir.
   işte buda böyle ayaküstü yaşanmış olumsuz bir aşk hikayesidir. kendini bile bile ateşe atanların kendi elleriyle kendi gözlerine bağladıkları göz bağındaki bir kaç damla yaşın eseridir bu yazı...
   aşıkla maşuk yada cellatla maktül görmediler önlerini, tek gören göz bağıydı..
   #3584802 (rodcracker, 26.06.2008 13:59)
5. (bkz: ayaküstü bi posta)
   (bkz: popmundo) *
   #3584884 (paintitblack, 26.06.2008 14:20)
6. ayran gönüllü olma halinin, entel agızda aldıgı şekil.
   #3584970 (sivil inisiyatif, 26.06.2008 14:48)