avluda oturan sizofrenler 

1. cahit koytak.
   fazla söze gerek yok aslında. ben ne desem bu şiiri anlatmaya yetmeyecek. ben ne desem bu şiir hep kendini anlatacak. ben desem ben ne desem ben ne desem ben ne desem ben ne desem. öyle şaşkınım ki. allahım ne olur aklımı tut.
   
   Bir daha giymemek üzre
   Devirip taçlarını
   Şuuraltında,
   Karanlıkta oturuyor küskün krallar
   
   Bunların ruhlarına ne olmuş?
   Kartallar delip göğüslerini
   Yedi kat göğe mi çıkarmış?
   
   Burada ayaklarına keçe
   bağlamış Şimdiki Zaman
   Ki uyuyan Geçmiş uyanmasın:
   suyun başındaki dev,
   bin başlı ejderha,
   kapıyı tutan gardiyan.
   Kiremitler birbirine nasıl
   aktarırsa yağmur suyunu
   Onlar da öyle aktarıyor
   -kendilerinden bir şey katmadan-
   Yüzlerine, içlerine yağan
   ve artık onların olmayan hüznü:
   
   Kimseyle konuşulmayacak kadar,
   Tanrı'yla konuşulmayacak kadar dipte,
   derinde kalan şeylerin hüznü.
   
   Kaderin çöküp tortulandığı,
   Meleklerin, şeytanların dolaşmadığı,
   Işığın ve düşüncenin ulaşmadığı yerler
   Usun ve ruhun dibi
   Serin ve tozlu bilinmezlik:
   
   Bazen boğulmuş bir çığlık,
   Çözülüp gitmiş bir maske,
   Bazen bir hançer
   (kötü huylu bir yarada paslanan
   Ya da bir kemik
   (vicdanın eritemediği
   Salına salına iniyor aşağı,
   
   Tozutarak
   (dipte uyuyan Zaman'ı
   
   Sonra herşeyi,
   herşeyi yeniden örtüyor balçık.
   
   II
   
   Bu vadinin Mesihleri de yorgun
   Uykuda geziniyor
   çöl vurgunu yalvaçlar
   Üryan haberciler
   
   Tanrı'nın açtığı kuyuları
   -susuz yolcuların önünde-
   Taşla dolduruyor ifritler
   
   Ve yutuyorlar sivri burunlarıyla
   Sükuna ermek için aklın
   katettiği mesafeleri.
   
   Düşüncelerle dolu
   kederle dolu başını
   Kaldırıp yakarıyor
   Hurcuna belalı ganimetler
   devşiren yolcu:
   
   Yarab, kanımda dolaşan iğne
   Ruha dayandı!
   Eti geçip,
   Uluyan aklı geçip
   
   Tutku elimde kırık
   (bir kılıç gibi işe yaramaz oldu
   Ama fırlatıp atamıyorum onu:
   Elime yapışık
   kalbime yapışık!
   Ve koynumda serin
   (bir su kırbası gibi
   Gezdirdiğim imanım
   Delinmiş bir post şimdi;
   Bir köşede, gelip solucanların
   yuva kurmasını bekliyor.
   
   III
   
   Kimse fark etmedi
   gıcırdayarak, birden
   kapandığını büyük kapının.
   
   Ve köprü de kaldırıldı. Her şey
   hesaplı kitaplı
   Kuş uçurulmuyor.
   
   -Surların dışında
   sıcacık evlerimizi
   ve tüyden ve dumandan çocukluk günlerimizi
   oyuncaklarımızı, bineklerimizi
   bıraktığımız bahçe
   yanıyor şimdi
   yanıyor güzelim tarlalar ve asmalar
   ve sularında, sevgilinin
   beyaz topuklarını
   yıkadığımız pınar.
   #3415401 (akustikcinayet, 19.05.2008 00:28 ~ 00:45)