asik kul ahmet 

1. Aşık Kul Ahmet 1932 yılında Maraş'ın Pazarcık ilçesine bağlı Bozlar Köyünde doğdu. Adı Ahmet'tir soyadı Kartalkanat'tır. Kul Ahmet mahlasıdır. Babası sonra dan Pazarcığın Kantarma Köyüne yerleşen Mehmet Bey'dir. Dedesi yine Pazarcığın aşiret reisi Bilal Ağa'dır. Dedesinin ninesi meşhur Halk Edebiyatımızın destan Kahramanlarından Köroğlu'nun eşi Benli Döne Torunlarındandır. Annesi Satiha Hatun, o civarın eşrafından Mustafa beyin kızıdır.
   Aşık Kul Ahmet 16 Temmuz 1996 tarihinde hayata veda etti. 17 Temmuz 1996 günü Ankara Hacıbayram Camii'nde kılınan öğle namazından sonra, Karşıyaka'da toprağa verildi...
   ~ http://www.turkuler.com ~
   #749768 (kara hilal, 17.10.2006 23:06)
2. son roportaji:
   1932-1997 yılları arasında yaşayan ve 65 yaşında göçen Aşık Kul Ahmet'le yapılan bu en son röportaj, ölümünden 15 gün önce gerçekleştirilmiştir.
   
   H. iVGiN - Değerli Aşığımız, Sayın Kul Ahmet, biraz hayatınızdan söz eder misiniz?
   KUL AHMET - Hay hay memnuniyetle! Ancak müsaade ederseniz ben hayatımı size bir şiirimle anlatayım
   
   BEN BUYUM
   Ademin sulbünden ben bir insanım
   Sorarsanız aslımı işte ben buyum
   insanlığa bağlı yolum erkanım
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Türk'ün nüfusunda adım Ahmet'tir
   Soyadım sorarsan Kartalkanat'tır
   Anam Satiye'dir, babam Mehmet'tir
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Babam bir ev yapmış kerpiç yığımlı
   O da kalmış fakirliğe bağımlı
   Bin dokuz yüz otuz iki doğumlu
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Bir doksan yedidir kametim boyum
   Hallac-ı Mansur'a benziyor huyum
   Pazarcık'a bağlı Kantarına köyüm
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Bizi yetiştirdi irfanla bilim
   Her dem Hak dilini söylüyor dilim
   Maraş vilayetim Pazarcık elim
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Yoktur benim gibi dünyada yanan
   Benim bu sözüme gel doğru inan
   iki oğlum vardır Mehmet'le Kenan
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Kerem oldum bir Aslı'ya yakıldım
   Ferhat oldum dağlar ile söküldüm
   Varıp Pir Sultan'la dara çekildim
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Bazı gök gibiyim bazı da yerim
   Bazı bir talibim bazı da pirim
   Saz elinde gezen dertli bir erim
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Ta Adem'den beri coşan boylarız
   Nice kılıç nice kalkan yaylarız
   Hasan Hüseyin'den gelen soylarız
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Derdimi bileni sırdaş bilirim
   Sadık gerçekleri yoldaş bilirim
   Bütün her milleti kardeş bilirim
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Yağcı olup kötüleri övemem
   Ben sırrımı adülara diyemem
   Gericiyi yobazları sevemem
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Hünkar Hacı Bektaş özündeyim ben
   Arif olanların sözündeyim ben
   Kemal Atatürk'ün izindeyim ben
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   Kul Ahmet'im böyle iVGiN levendim
   Daha ileriyi sorma efendim
   Aydın insanlara bağlıdır bendim
   Sorarsan aslımı işte ben buyum
   
   H. iVGiN - Sayın Kul Ahmet, siz gönlünüze göre nasıl bir dünya istiyorsunuz? Dünya milletleri nasıl olmalıdır?
   KUL AHMET - Sayın Hayrettin Bey, ben önce dünya milletlerinin birlik ve barış içinde yaşamalarını isterim. Başka insanların dinine, diline, mezhebine, ırkına, rengine, inanç ve düşüncelerine, örf ve adetlerine saygı duyarım. Gene müsaade buyurursanız, ben nasıl bir dünya istiyorum, bir şiir ile söyleyeyim.
   
   iSTiYORUM
   Şu benim gönlüme göre
   Ben bir dünya istiyorum
   Karışmayan bela şere
   Ben bir dünya istiyorum
   
   Terörü yok sağsız solsuz
   Kalmasın fariki yolsuz??
   Jandarmasız karakolsuz
   Ben bir dünya istiyorum
   
   insanı dertle solmayan
   Çalışıp geri kalmayan
   Ayrı hududu olmayan
   Ben bir dünya istiyorum
   
   Bütün insanı hür olan
   Birbirlerine yar olan
   Gavur islamı bir olan
   Ben bir dünya istiyorum
   
   Kul Ahmet'im hoş riyasız
   Yaşayalım hep silahsız
   Savaş olmayan davasız
   Ben bir dünya istiyorum.
   
   H. iVGiN - Kul Ahmet, başınızdan kim bilir ne ilginç olaylar geçmiştir. Ben duydum ki, Rahmetli Aşık Davut Sulari ile istanbul'da bir karşılaşmanız olmuş. Bu nasıl bir hatıradır anlatır mısınız?
   
   KUL AHMET - Efendim! Sanıyorum 1965 yılıydı. istanbul'da Beşiktaş Açık Hava Sineması'nda bir aşıklar yarışması ve konseri olmuştu. Ben o zamanlar saz elimde diyar diyar, Mecnun gibi gezen bir aşıktım. O zamanlar Şemsi Yastıman'ın evinde kalıyordum. Şemsi Yastıman'la birlikte aşıklar şölenine gittik. Türkiye'den pek çok aşık gelmişti. Hatta rahmetli Aşık Veysel de oradaydı. Aşık Davut Sulari de gelmişti. Efendim, ben bir yıl Davut Sulari ile beraber Anadolu'ya geçmiştim. O zamanlar Davut Sulari, Ankara'da kivrasının karısını kaçırmıştı. Bu olay sebebi ile aramız açılmıştı. Onun bu tür nahoş olaylarına kızıyordum. Tabi ben Davut Sulari'nin yaşına göre çocuk sayılırdım. Fakat, Davut Sulari'yi halk çok tutuyordu. O yıllar plak dönemiydi. Odeon Plakçılık aşıklara plak yapıyordu. Davut Sulari birkaç plak doldurmuştu. Ve piyasada çok satılıyordu. O yıllar Davut Sulari büyük bir ozan sayılırdı, çünkü hayli meşhur olmuştu. Fakat rahmetlinin yalanı dolanı fazla idi. Neyse o gece konser ve yarışma başladı. Konserde jüri bile vardı. Sıra Davut Sulari'ye gelmişti. Sahnede, halka; ''Sayın seyirciler, yeni bir aşık çıkmış. Adı Kul Ahmet. Onu benimle atışmak üzere sahneye çağırıyorum'' diye konuştu. Tabi o yıllar beni halk tanımıyordu. Davut Sulari'nin niyeti halkın huzurunda beni hacil duruma düşürmek. Ben önce çıkmak istemedim. Bir taraftan halk alkışlarla beni davet ediyor, bir taraftan da Davut Sulari ''Eğer gerçek aşık ise kaçmasın gelsin. Aşıklığını izhar ve beyan etsin'' diyerek seyircileri tahrik ediyordu. Seyirci de tempo tutarak beni sahneye çıkmaya mecbur etti. Sazımı aldım sahneye çıktım.
   
   davut sulari'nin elini öptüm, karşılıklı oturduk. ''Buyur üstadım, sen istedin ben sahneye çıktım. Ne sorarsan, ne tekellüm edeceksen buyur, meydan sizin'' dedim. Davut Sulari, seyircilere ''Bakın ben nasıl Kul Ahmet'i tepe taklak edeceğim'' dedi. Herkes onu alkışlıyordu. Biz atışmaya başladık. Tabi o soruyordu. Ben cevap veriyordum. Fakat o soruyordu ama sorduğu soruları da açıklıyor. Kendine göre cevap veriyordu. Güya benim cevaplarımın hepsinin yanlış olduğunu da açıklıyordu. Mesela; gökyüzünde kırk milyar yıldız olduğunu, denizlerde kırk bin trilyon balık yaşadığını söyleyerek, palavralar ve yalanlar atıyordu. Tabi seyirciler de onu bol bol alkışlıyor ve ona inanıyorlardı.
   
   TEKELLÜM
   davut sulari
   Sana bir sorum var dinle Kul Ahmet
   Gökte kaç yıldız var bilir misin sen?
   Bütün deryaları yüzüp geldin mi?
   Kaç tane balık var bilir misin sen?
   
   Kul Ahmet
   Ben yıldız saymadım balık saymadım
   Bu kadar inceyi elemem Davut
   Gökte kaç yıldız var bir Allah bilir
   Bu sırr-ı hikmeti bilemem Davut
   
   Davut Sulari
   Dertlerini Hak derdine kattın mı?
   Yunus gibi deryalara battın mı?
   Kürre-i arz kaç kilodur tarttın mı?
   Dünya kaç kilodur bilir misin sen?
   
   Kul Ahmet
   Dertlerimi dost derdine katarım
   Yalan söyleyene her dem çatarım
   Bir terazi oldum inscin tartarım
   Ben bu ağır yükü alamam Davut
   
   Davut Sulari
   Davut Sulari der Kul Ahmet ersin
   Bazı talip oldun bazı da pirsin
   Ben de şu dünyada ustayım dersin
   Kaç tane kapı var bilir misin sen?
   
   Kul Ahmet
   Kul Ahmet'im bizden Hak'kın yapısı
   Tanrının elinde dünya tapusu
   Bir kapı bilirim dostun kapısı
   Varıp her kapıyı çalamam Davut
   
   Fakat sahnenin önündeki jüri heyeti Davut Sulari'yi alkışlamıyordu. Çünkü onun söylediklerinin hiçbirinin doğru olmadığını bilimsel olmadığını biliyorlardı. Davut Sulari'nin uyduruk rakamları, palavraları canıma tak dedi. Mikrofonu aldım elime: ''Sayın seyirciler, siz hep Davut Sulari'yi alkışladınız. Davut Sulari'nin sorularına doğru cevap veremediğimi sandınız. O kendine göre balık sayısını, yıldız sayısını söyledi. Siz onda keramet olduğunu kabul ediyorsunuz. Ben Davut Sulari'ye ufak, açık ve kısa bir soru soracağım. Eğer bilirse, onun ayaklarının altını huzurunuzda öpeceğim.'' dedim. Ve sazı elime alarak şu soruyu sordum:
   
   Bilirim olmuşsun yalancı hoca
   Biraz doğru yola gelir misin sen?
   Bu sahnenin bu ucundan o uca
   Kaç santimetredir bilir misin sen?
   
   Ben bu soruyu sorunca, seyirciler bu kez beni alkışlamaya başladılar. Davut Sulari'ye inananlar ceplerinden çelik metreyi çıkararak sahneyi ölçmeye yeltendiler. Bir taraftan ''Hadi Sulari'', söyle kaç metre ve santimetredir'' diyerek onun cevap vermesini istediler. Davut Sulari bana döndü: ''Vah kafir beni nereden yakaladın'' diyerek hıncını belirtti. Davut Sulari tabii ki bir rakam söyledi, ama o söylediği sahne ölçüldüğünde doğru çıkmadı. Bu kez herkes Davut Sulari'yi yuhlamaya başladı. Ve beni alkışladılar. Bizi seyreden aşıklar gülüşüyorlardı. Hatta, hiç unutmam, Aşık Veysel de kıs kıs gülüyordu.
   #749777 (kara hilal, 17.10.2006 23:08 ~ 23:11)
3. devamı:
   
   H. iVGIN - Senin hayatında bir de ev eşyalarının çalınması olayı olmuş. Bunu anlatır mısın?
   KUL AHMET - 1971 yılında eşim vefat etti. Ben de Hacıbayram civarında bir evde oturuyordum. iki çocuğum ile yalnız kaldım. Onların rahatını temin ettikten sonra, ben de turnelere çıkmaya başladım. Çünkü eşimle hayat geçirdim o ev artık bana zindan olmuştu. Doğrusu o evde oturmak istemiyordum. Sazcı Dursun namıyla saz yapan bir Dursun Doğanay vardı. Bir gün bana geldi. ''Kul Ahmet, madem ki Anadolu'ya turneye gidiyorsun. Buradaki eşyalarını bizim evin bir odasına koyalım. Bizim ev 4 oda. Dönüşünde alırsın. Eşyalarını kilitle ve git. Benim evde hiçbir şey olmaz'' dedi. Ben de zaten Maraş'a gitmek istiyordum. ''Tamam'', diyerek eşyaları topladım ve Dursun Doğanay'ın evinin bir odasına koyduk. Anahtarını da kendilerine emanet ettim. Maraş'a gittim. iki ay kaldım. Ankara'ya geri döndüm. Baktım benim eşyalar yok. Dursun Doğanay'a sordum. ''Vallahi bilmiyorum. Demek ki çalınmış'' dedi. ''Nasıl olur kardeşim, senin evinin içinde, yatak odasının karşısındaki odada ve anahtar sende. Nasıl çalınır?'' dedim. Koştum karakolu ve ''Eşyalarımı hırsızlar çalmış'' diyerek şikayette bulundum. Şikayetimi bir şiirle dile getirdim. Karakolun komiserine verdim.
   
   HIRSIZLAR
   Komser beyim sana şikayetim var
   Evimi tamamen çaldı hırsızlar
   Gönlümde bir acı müşkülatım var
   Gafil olduğumu bildi hırsızlar.
   
   Eşyasız koydular evlatlanmı
   Ortaya yırttılar senetlerimi
   Bir garip kuş gibi kanatlanmı
   Tüylerimi bir bir yoldu hırsızlar
   
   Demişler hırsızlık güzel kar deyi
   Başka iş eylesek elbet zor deyi
   Belki köşelerde bir şey var deyi
   Süpürdü evimi sildi hırsızlar
   
   Beni görselerdi ben de giderdim
   Zahmet çekmezlerdi yardım ederdim
   Yarısını seve seve verirdim
   Ama hepisini aldı hırsızlar
   
   Kul Ahmet'im muradına erdiler
   Polisi komseri çokça yordular
   Malımı yiyerek sefa sürdüler
   Perişan halime güldü hırsızlar
   
   Ben şiirli dilekçemi verdikten sonra, komser soruşturmaya başladı. Dursun Doğanay'ı ve karısını karakola getirdi. Onların ifadelerini aldı. Önceleri ''Biz bilmiyoruz'' diyerek inkar ettiler. Polisler onları nezarete attı. Herhalde biraz da sopa attılar. Meğerse Dursun Doğanay ve kansı benim eşyaları satmışlar. Tabiiki ikisi de cezaevini boyladı. Sonra onların haline acıdım ve davamdam vazgeçtim. Fakat kamu davası açıldı. Onlar hırsızlıktan ceza aldılar.
   
   H. iVGiN - Sayın Kul Ahmet, senin bir şiir var: ''Bir şah olsam hükmeylesem cihana'' diye başlıyor. Bu şiir yüzünden başın belalara girdi. Kimileri ile mahkemelik oldun. Bu şiirin hikayesini anlatır mısın?
   KUL AHMET - Efendim, 1966 yılı idi. Anadolu turnesine çıkmıştık. Saygı duyduğum pek çok aşıkla birlikte. Mesela; Osman Dağlı, Aşık Mahzuni Şerif, Sanatçı Sultan Can, Mahmut Erdal ve daha bir çok sanatçı vardı. Samsun'a konsere gitmiştik. Gündüzleyin parka gittik. Atatürk'ün Samsun'a ayak bastığı yere at üzerinde heykelini dikmişler. O parkta heykelin dibinde otururken, düşüncelere daldım. Atatürk Samsun'a çıktı ve Türkiye'yi zaman içinde kurtardı. Ya ben bir şah olsaydım, dünyaya hükmetseydim neler yapardım, diyerek kalemi elime aldım orada bu şiiri yazdım. Şiir şöyle:
   
   BiR ŞAH OLSAM
   Bir şah olsam hükmeylesem cihana
   Başta haksızlığı yıkar giderdim
   Okullar yapardım bütün insana
   Cehaleti kökten yakar giderdim
   
   Fabrikalar kurar idim her yerde
   ikiliği komaz idim bu serde
   Ayrı gözle bakamazdım bir ferde
   Cihana bir gözle bakar giderdim
   
   Bir insan severdim biri de Allah
   Ondan başkasına tapmazdım billah
   Ne Kudüs kalırdı ne de beytullah
   Oraya bir bostan eker giderdim
   
   insanlıktan başka olmazdı Cennet
   Bir olursu isa, Musa, Muhammet
   Hiç ayrı olmazdı din ve tarikat
   Mezhepler bağını söker giderdim
   
   Bir olurdu zengin fakir her zaman
   Bütün hastalara olurdum derman
   Ne gavur kalırdı ne de müslüman
   Tümünü bir yola çeker giderdim
   
   O günü görseydim gönlüm gülerdi
   Bütün dünya halkı bayram ederdi
   Ne bir silah ne bir atam kalırdı
   Bir derin deryaya döker giderdim
   
   Gece gündüz çalışırdım millete
   Bir faydalı kul olurdum devlete
   Bir ırmak misali güneşten öte
   Başka dünyalara akar giderdim
   
   Uyanırdı bizden mantıkla hisler
   Taş atmazdı bize softa iblisler
   Tutmazdı bizleri cahil kabuslar
   Yobazlara şimşek çakar giderdim
   
   Her zaman yaşardık namusla arla
   Çalışırdı insan ticaret karla
   Dünyayı ederdim koca bir tarla
   Birlik tohumunu eker giderdim
   
   Bir devlet ederdim bu ulu hanı
   O zaman sürerdik yolu erkanı
   insanı ayıran o kör şeytanı
   Boynuna bir zincir takar giderdim
   
   Gerçek insanlarla eder idim Cem
   Seçerdim orada iyi ile kem
   Doğrulardan yana olurdum her dem
   irtica kolunu büker giderdim
   
   Kul Ahmet der varlığımız bitmezdi
   insanoğlu yanlış yola gitmezdi
   Ayrı ayrı devlet icap etmezdi
   Dünyaya bir bayrak diker giderdim
   
   Hatırlıyorum. Akşama kadar 12 dörtlük olarak şiiri yazdım. O akşam ki konseri organize edenler, Doğan Kılıç ve Alican Önder idi. Bu şiiri ilk önce Osman Dağlı'ya okudum. O çok beğendi.
   
   1970 Yılında istanbul Tepebaşı Gazinosu'nda bir gece bu şiiri çaldım, okudum. Sıkıyönetim vardı o zamanlar. Beni tutukladılar. Bu şiir yüzünden Selimiye Cezaevinde tam bir yıl üç ay yattım. Çoluk çocuk perişan olduk. Bu şiir yüzünden bir çok kereler tutuklandım. Halbuki suç olacak hiçbir şey bu şiirde mevcut değil.
   
   işin garip tarafı şu ki bu şiir bir çok kereler başka aşıklara maledilerek yayımlandı. Yani başkaları tarafından çalındı. Uzun hikaye, bu yüzden Şinasi Koç ile mahkemelik oldum. 1990 Yılında açtığım davadan 50 milyon liralık tazminat davası kazandım. Haydar Öztoprak ile mahkemelik oldum 1994 yılında 100 milyon liralık tazminat davası kazandım. Bu belalı şiir yüzünden çok manevi sıkıntı çektim. Anlatmak istemiyorum.
   
   H. iVGiN - Teşekkür ederim Sayın Kul Ahmet! Seni bu hasta halinle yordum. Çok güzel bir sohbet oldu.
   KUL AHMET- Sayın Hayrettin Bey biraz iyi olayım. Daha çok sohbet edeceğiz. Aslında, ben sana çok teşekkür ederim.
   
   ~ http://www.turkuler.com ~
   #749780 (kara hilal, 17.10.2006 23:09)