arkadaslarini ebeveynlerine ispiyonlayan cocuk 

1. büyüyünce patrona yalakalik yapip terfi alan insan olması muhtemel kişidir. pic diye tabir ettiğimiz çocuk sınıfına girip, her mahallede mutlaka bir adet bulunur.
   
   anne babanız görmesin diye sigara içmek için dağın başına gidersiniz, bu yavşak da yanınızdadır. bütün o geçen zaman boyunca aklında bunu ispiyon etmenin planlarını yapar. mahalleye dönüldüğü vakir bir punduna getirip yetiştirir olayı anne babanıza. ondan sonrası a1 kickbox mucadelesi gibidir zaten, anlatmaya gerek yok.
   
   sadece bunla yetinse iyi.. bir kızla görür, aileye yetiştirir. alkolle ilk defa tanışırsınız, aileye yetiştirir.. arkabahçede top oynarsınız, yöneticiye yetiştirir.. kopya çekersiniz, öğretmene yetiştirir vs. hayatı ispiyonculuktan ibarettir bu şerefsizin.
   
   işte büyüncede pek matah bir şey sandığı bu b.ku devam ettir. iş hayatında ve özel hayatında aynı şekilde devam eder.. işin kötü yanı, kazanan hep böyleleri olur. ispiyonlanan hep kaybetmeye mahkumdur.
   #2737986 (jadeh, 24.12.2007 01:39)
2. mahalleyi birbirine katan çocuktur.
   
   çoluk çocuk oynarken bunu hafif ittirirsiniz mesela, arif erdem gibi kendini yere atar. sonra artist artist kalkar ve ''anneme diyeceeemm!!'' narasının akabinde sıfırdan yüze 3 sn.'de erişerek birden gözden kaybolur.
   bu durumda yapmanız gereken tek şey bir kuytuya saklanıp olanları seyretmektir. veledin annesi cıngarı basmak suretiyle kapınıza dayanır. ispiyoncu çocuğunun elinden tutup sürükleyerek gelmiştir üstelik. lan ben dokunduydum altı üstü, sen kolunu çıkaracan çocuğun be kadın! sonra anneniz çıkar kapıya, ''evde yok, bilmiyorum, çocuklar kavga da eder, barışır da...'' dese de, cıngarı basan hatunun sesi bastırır bu cılız sözleri. derken bir kalabalık oluşmaya başlar. o küçücük aklınızla sanırsınız ki ortaya çıksanız linç edileceksiniz. ancak olayın büyümesi biraz da gururlandırır sizi! ''vay be, ben neymişim, mahallenin en yaramaz çocuğuyum, teey tey!'' şeklinde düşünce baloncukları uçuşur kafanızın üstünde!
   neyse, bağırmalar çağırmalar derken ortalık yatışır, siz de karanlık çökünce biraz mahçup, oldukça endişeli, hafif de kızgın annenize sığınırsınız. ''yine şu kadınla muhattap ettin beni, hem nerelerde süründün bu saate kadar?!'' diyerek bir iki çemkirir, ancak olay böylece unutulur gider. ertesi gün ispiyoncu çocukla omuz omuza koşar oynarsınız yine. çocukluğun en güzel yanı da budur işte. her şey maceradır, her şey büyütülür hayal gücünde... kırgınlıklar, kızgınlıklar haricinde...
   #2738064 (tony blair baykal bilmeyir, 24.12.2007 01:57)