ankara da yasamak 

1. (bkz: deniz özlemi)
   #2795555 (ziba dudu, 05.01.2008 22:51)
2. an itibariyle (bkz: kar tatili beklemek) bunun için de (bkz: kar duasına çıkmak)*
   #2795567 (statik smiley, 05.01.2008 22:52)
3. istenilen ama yapılamayan...
   #2795592 (fishandcips, 05.01.2008 22:55)
4. uzak kalınca ne kadar güzel olduğu anlaşılan eylem.
   mükemmel bir yerdir ankara. kendisini sevenlere tattırdığı farklı bir tadı vardır. kışın kar altında kuğulu park etrafında dolanmak, geceleri barlara kafelere kapanmak, ıssız bir sokağa girip arkadaşlarla birlikte muhabbet ederek içilen bira daha bir eğlencelidir ankarada. ah ankara ah seviyorum seni. *
   #2795611 (ExeLaNcE, 05.01.2008 22:59)
5. başa gelecek en kötü şey, allah muhafaza.
   #2795619 (grand ekinoks, 05.01.2008 23:01)
6. (bkz: mutluluk)
   (bkz: aidiyet)
   #2795684 (limon cicegi kolonyasi, 05.01.2008 23:10)
7. .ötü donmak.
   #2795706 (caliban, 05.01.2008 23:13)
8. (bkz: ayricalik)
   #2795708 (hocuspocus, 05.01.2008 23:13)
9. (bkz: yılmaz erdoğan)
   ankara şiir´ini dinleyiniz...
   #2795741 (soldierday, 05.01.2008 23:18 ~ 23:21)
10. ankaralı olmayanın anlayamacağı şekilde güzeldir ankara tipik memur kentidir istanbul gibi şaşaşı şöhreti yoktur ankara'nın,hayat sabah 7'de başlar ankaralı için akşam 9'da sona erer yılmaz erdoğan şiirlerinde geçer bazen ankara adı işte o şiirler kadar içten ve sıcak bi kenttir ankara istanbul ile sıkça kıyaslamak başlı başına ankara'ya ihanettir ankara bozkır ortasında bir cennettir çölde vaha misali durur çevresindeki kentlerin ortasında ankarayı anlamak için ankaralı olmak gerekir belkide sadece sonbahar başlangıçlarında kuğulu parkta oturup bir ankara simidi yemek ankaralı olmayı değerli kılar.
    #2795746 (elnino1907, 05.01.2008 23:19)
11. ankara da yaşlanmak ya da yaşlanmak zorunda kalmak korkusunu yaşatan hadisedir.
    
    sanmıyorum ki izmir ya da istanbul'da 2-3 ay kalmış birisi ankara'yı sevsin. ben de 15 yıldır yaşamama rağmen sevmiyorum, "sevemedim gitti" derler ya o hesap. sevmek için de kasmıyorum aslında, "gri, puslu falan böyle süper lan" tarzı olaylar da benim gözümü parıldatmıyor. yeşili ve maviyi seven kimsenin gözünü de parıldatmaz herhalde. ulaşımı, insanları, yaşam tarzı öyle sıkıcı bir şehir ki akşam 9'da kızılay'ı bomboş görebilmek mümkündür. hele gece 11'de gençlerin mekanları bile bomboştur. "bu şehirde yaşam yok" diyorum bazen kendi kendime, sonra dikimevi'nden maltepe'ye yürüyorum bir akşam vakti, haksızlık mı ediyorum diyorum içimden, derin bir vicdan muhasebesi sonucu haksızlık etmediğimi anlıyorum. gezilecek görülecek ,tarihi bir yeri olmaması çok da mühim değil zaten öyle çok gezen biri değilim ama tek istediğim dışarı çıktığımda, o eski ağaçların dışında bana özel bir yerde olduğumu hatırlatacak şeyler olması. ankara bir başka güzel şimdi diyorlar, ya ben göremiyorum ya da ben göremiyorum.
    #2795824 (paez, 05.01.2008 23:30)
12. büyükşehir belediyesi'nin yaptığı son zamlar ile gün de 6 ytl. otobüse para bayılmama neden olan şehirdir. 2 gidiş 2 de geliş 1,5 tan 6 ytl. haram zıkkım olsun.
    #2795840 (kerameti kendinden menkul, 05.01.2008 23:34 ~ 23:37)
13. öncelikle "deniziniz bile yok amuhahahha" şeklindeki alaylara mâruz kalmaktır. işin ilginç tarafı bu alayı edenlerin bir kısmı da denizsiz yerde yaşar. yani denizi olmadığı için dalga (bak dalga dedim deniz hasretindendir ühü) geçilmesi gereken ülkedeki tek şehirde yaşamaktır ankara'da yaşamak.
    
    habire makam araçları görmeye, komutanlık, konsolosluk, devlet daireleri, başbakanlık vb. arasında yaşamaya alışmış olmak ve beraberinde anıtkabir'e 175737537532 kere gitme ihtimalinin olmasıdır.
    
    i. melih gökçek'in yüzünü her gün görmek zorunda olmaktır. otobüslerde, metrolarda, sokak reklam panolarında, afişlerde, bir de;
    (bkz: buraya bakarlar)
    
    yabancı bir insanı şıp diye tanımaktır. "abi kızılay'Dan geçer miydi bu?"
    
    kaybolmak için ekstra bir başarının gerektiği şehirde yaşamaktır. tüm yollar aynı yere, kızılay meydanına çıkar. bir de ülke başkentinin ana meydanında yıllardır açılmayı bekleyen yamuk bir bina gölgesinde "acaba torunlar görecek mi" diye iddiaya girmektir burada yaşamak.
    
    hadi ben de pıtırcık bir örnek vereyim. sonbahar'Da sevgiliyle kumrular sokakta yürümektir ankara'Da yaşamak. tüm gürültüyü, kirliliği emen, şehrin göbeğinde olmasına rağmen baş ağrıtmayan, taşlı (gerçi yamuk yumuk) üzerini sarı yapraklar kaplamış kaldırımlarda yürümektir ya da bana öyle geliyo.
    #2795904 (gothic evil, 05.01.2008 23:45)
14. hayatın aktığı yerdir ankara...
    nefret ederek gelirsin bu şehre. "denizi yok lan bi kere" dersin. "havası soğuk insanları gibi..hem bozkır lan burası, yaşanır mı ki burda?"
    zamanla alışmaya başlarsın.
    ilk aylar, belki de ilk yıllar zor geçer. gitmek için gün sayarsın...
    aitliğin en son olduğu yerdir ankara insana...sanki "ankara" harici her yerde yaşanırmış da, ankara insanı içine alıp yutarmış, yaşamana fırsat vermezmiş gibi.
    günün birinde aşık olursun, kaybedersin. tekrar aşık olduğunu zannedersin. ama ilk aşk ankara'da yaşandı mı unutulmaz. elini tutmuşsundur ya heryerde...
    sakarya'da defalarca içmişsindir karşılıklı. içini acıtır ssk'nın merdivenleri.
    odtüye kimliğin olsa da kaçak girmişsindir ya, canın yanar her baktığında dikenli tellerine...
    binmişsindir abuk sabuk otobüslerine ankara'nın el ele. ve gönlünüz de birdir. ve bilirsiniz ki bu soğuk şehirde içinizi ısıtan şeydir.
    günün birinde çeker gider o adam. siz çeker gidersiniz onun hayatından.
    keşkeleri içinde barındırandır ankara.
    sevmeseniz de karanfilde oturup çay içmesi güzeldir. geleni geçeni izlemek hani...
    falcıları vardır hani, her cafede kızılayda. fal dinlemesi eğlencelidir ya, belki ondan bahsediverir falcı size.
    simit cafelerinde oturup tavla atması vardır bir de...
    sabaha kadar içip de aoç'de tıkınması belki. hani kapatmadan yetişmeliyiz diye kasması.
    soğuğu bile güzeldir ankara'nın..yerler ayna gibidir, size kendinizi gösterir, kendinizi bulursunuz ya belki de ondan...
    özeldir ankara'da yaşaması...
    ilk aşk, ilk sevgili, güzel dostluklar, sevilen arkadaşlar...
    ankara'da yüzleşir insan kendisiyle...
    sevmese de alışır zamanla...ve gün gelir ki sevdiğinizi, tutulduğunuzu fark edersiniz ankara'ya...
    gidiş vakti yaklaştıkça gözleri dolar insanın.
    ve geldiğiniz günün aksine, kalmaya dualar eder, ağıtlar yakarsınız bu kez..
    #2795956 (freedean, 05.01.2008 23:54)
15. istanbul'a dönüşü, uzun süre içilmeyen sigara gibidir.
    #2795971 (heathcliff, 05.01.2008 23:56)
16. istanbula göre bir taşrada yaşamaktan farksızdır. soluk ve renksiz yaşamaktır. ve artık susuz yaşamaktır.
    (bkz: melih gökçek)
    #2795973 (abartmatozu, 05.01.2008 23:56)
17. insana bazen ya ne sıkıcı bi yerde yaşıyorum ben dedirtsede. istanbul da karşıya geçmek için 3 saat yol gittikten sonra taşı toprağı öpülesi yerdir ankara.
    #3165238 (ta kendisi, 20.03.2008 00:18)
18. ülkemizde 81 tane il olduğunu düşünürsek büyük talihsizlik.
    #3165241 (grand ekinoks, 20.03.2008 00:19)
19. zoraki olması hasebiyle katlanmak durumunda olunan bir hadisedir.
    #3165243 (alone with everybody, 20.03.2008 00:19)
20. boğulmak..
    #3165247 (limoncadi, 20.03.2008 00:20)
21. ankarada geçici ikaemt eder insan . mızmızlanan kadın gibi beğenisi olmaz. gözü çöplükte koca gibi yanar tutuşur sulak toprakların bereketine .biter gider %90 geçici vakitler .bırakılan sedalar bakışlar aşklar saçlardaki bir kaç tel beyazdır .şerefsiz okul mide ağrısıda tutturmuştur illeten size .amma anımsarsınızz kokoreç bokuna müptela eden mekanı. kırk ikindi yağmurlarını . eski sevgili zevatının en özlenenni ankara . karşılaşmak ne kadar huzursuzluk yaratsada yine özlenirsin yakıcı bir arzuyla.*
    #3165265 (handushka, 20.03.2008 00:24 ~ 19:28)