ahmet inam 

1. derin bir bilgi birikimine sahip,sözünü sakınmayan,hayattaki en önemsiz görünen şeylerin önemini ve en önemli dediğimiz şeylerin önemsizliğini farkettirebilen,çok yönlü düşünme konusunda aşmış,ülkemizin önemli profesörlerinden biridir.hayvan dergisinde prof. cengiz gulec ile sohbetlerinin olduğu sen profesorler adında oldukça geyik bir köşesi vardır.bunun dışında 14 adet yayımlanmış kitabı ve birçok makalesi bulunmaktadır.mühendislik geçmişi nedeniyle seçmeli derslerinde mühendislik öğrencilerine daha çok not verdiği yönünde bir efsane vardır ki yalandır bu.*
   
   dostlarlimani.blogspot.com/2005_06_01_dostlarlimani_archive.html *
   #549246 (dukur, 17.08.2006 10:28 ~ 10:30)
2. "cici olmak; aptal olmak degildir
   cici olmak; akilli olup, seni baski altina alanlara sirin gorunmektir"
   
   demis kisidir.
   #910602 (lemur, 26.11.2006 03:09)
3. (bkz: Hayatımızdaki ince Şeylere Dair)
   #919941 (vend avesta, 28.11.2006 02:06)
4. - Sevgili hocam, memleketin durumunu nasil görüyorsunuz ?
   
   Feci şekilde kokuşmuş bir şeyler var.
   Şimdi tabi bu lafı 1500 sene önce Platon da söylüyormuş, 500 sene önce
   Hamlet de söylüyordu, otuz yıldır da ben söylüyorum. Hayatımız
   kokuşuyor, güzel bir söz değil ama böyle.
   insanların seyrettiği televizyon dizileri kötü, okuduğu kitaplar kötü,
   ama benim şikayetim bunlarin kötü olduğunu söyleyen insanlardan.
   Sürekli şikayet edene entel diyoruz.
   Ne kadar çok şikayet ederseniz o kadar entelektüel oluyorsunuz.
   
   Oysa Entelektüel mutlu bir adamdır, burada mutlu demek memnun
   anlamında değil. Mutludur, yaşanan çirkinlikleri görür fakat bunları
   kabul etmez. Çirkinlikleri nasıl düzeltebileceğini düşünür, yolunu
   yordamını bulur.
   
   Kokuşmuşluk, önce kendimizle olan ilişkimizde başlıyor.
   Kendimizi çok fazla değerli gördüğümüzü sanmıyorum.
   işin beteri kendimizi adam yerine de koymuyoruz.
   Yemek yemiyor artik çağımız insanı.
   Tıkınıyor.
   Yemeğin tıkınmaya döndüğü, sevişmenin düzüşmeye döndüğü bir çağda yaşıyoruz.
   Bütün bunlar yozlaşmış bir hayatı gösteriyor, cünkü ortada zevk yok.
   Zevkin hançerlendiği bir yaşam var.
   
   - Kendimizi nasıl kurtarırız bu hançerden ?
   
   Hazların peşinden koşarak değil tabi.
   O da hayatımızı sürdürmek için, sabah sekiz aksam beş çalıştığımız
   işler kadar kokuşma belirtisi.
   Eğlenmek için yaptığımız şeyler de otomatikleşiyor.
   Cünkü "şu film seyredilecek" deniliyor, herkes o filmi seyrediyor,
   "şu yazar okunacak" diye emir geliyor, herkes o yazara çullanıyor.
   Fakat herkes o yazardan ne anlıyor ?
   Madem ki farklıyız, herkes o farkı yaşamalı.
   Ama fark da bize giydirilen bir şeye dönüşüyor.
   Beymen'den giyinince farklı oluyorsun.
   Kendimizden kaynaklanmıyor.
   Yani diplomalar, nasıl yaşayacağımız, her şey bize dışarıdan giydiriliyor.
   Ama kim giydiriyor derseniz, kimse giydirmiyor aslinda, birbirimize
   giydiriyoruz. Böyle olunca yaşama sevinci kayboluyor, bu çok büyük bir
   tehlike.
   
   - Öğrencilerinizin yarisinin anti-depresan kullandığı doğru mu ?
   
   Doğrudur.
   Bizim ODTU civarinda hayat bir beladır diye algılanıyor herhalde.
   Surekli şişiriliyor gençler, sen akıllısın diye.
   Ailelerin de beklentisi büyüyor.
   
   Ama küçük bir basarısızlıkla karşılaştıklarında hemen bunalıma
   giriyorlar. O kadar el bebek gül bebek yaşamaya alıştırılmışlar ki,
   acılara tahammülü olmayan insanlar yetişmeye başlıyor.
   Yaralar almaya başlayınca, bir çıkış noktası bulamayınca ya ilaçlarla
   tahammül etmeye çalışılıyor ya da savunma mekanizmaları aşırı
   gelişiyor.
   
   - Bu durum başarıya koşullanmaktan mı kaynaklanıyor ?
   
   Başarılı olsan, başarının hiçbir ölçütü olmadığı için, nerede
   duracağını bilemiyorsun ve başarı dangalağı oluyorsun.
   Sürekli önüne havuç konmuş eşek gibi koş Allah koş.
   işkolik oluyorsun.
   Başarısız olsan geride durmaya tahammül edemiyorsun.
   O yüzden başarı ve başarısızlığın dışında bir hayatı seçmiş
   olabilirsin, yani serseri olmak çok daha iyidir bence.
   Başarısızlık ve büyük beklentiler bir aradaysa o zaman
   anti-depresancı oluyorsunuz.
   Bunların dışında üçüncü bir yaşamın peşindeyseniz yaratıcı
   olmak zorundasınız. Yani Dünya'ya posta atmış, egemen değerlerin
   dışında bir insan olmak gerekir.
   
   Dünya'ya posta atabilmeniz için de once kendi değerlerinizin olması gerekir.
   
   - Mutsuzluk bulaşıcı mi ?
   
   Pısırık, güvensiz insanlarin bu kokuşmuşluktan çıkma şansı yok.
   Mutsuz ve sinirliysen bol bol sigara içersin ve kısa bir süre sonra
   ölürsün. Mutsuzluk uzun sürmez.
   Trafikte kavga edersin, bir araba sopa yersin.
   Sevgilinle sevişemezsin, iktidarsiz olursun.
   Onun için rahat olmak lazım.
   On derste rahat olma kitapları şimdi çok satıyor.
   Orada yazanların tam tersini yaparsan belki biraz rahatlarsın.
   
   - Hayvan dergisine verdiğiniz beyanatta:
   "Bilge dediğin fırlama olur", demişsiniz.
   Bu görüşünüzde israrlı mısınız ?
   
   Gayet ısrarlıyım, hatta bu görüşümü daha da ileri götürdüm,
   bilge dediğin hem fırlama olur, hem de puşt olur diyorum.
   Bilge, hayatın bütün hazlarının ardından koşar ama o hazların
   hiçbirinin dangalağı olmaz.
   Serserilerle konuşur, berduşlarla arkadaşlık eder, bir sürü
   dedikodunun farkındadır, magazinleri izler ama bulaşmaz.
   Günde on beş dakika televizyon izler ama sonra genellikle evleri
   iki katlı olduğundan yukarı çıkar, Mevlana'yı Farsçasından okur,
   yatmadan önce iki bardak şarap içer.
   
   Bilge adamda hem sokakta süren hayatı yaşayabilme yeteneği
   ve gücü vardir hem de o hayatın dışına çıkabilme cesareti.
   Yani bilge insan, hayatın içindedir.
   
   Leman'i, Penguen'i okuduğu zaman esprileri anlar, mel mel bakmaz.
   Yani ben bilgeyim, bu adamlar ne biçim espri yapıyor, cok ayıp
   demez.
   Son çıkan küfürleri bilir.
   Yeni küfürler üretir.
   
   Yasamdan tat almayı bilir ama bunu hicbir zaman ayağa düşürmez.
   Ayağıyla yaşadığı yaşamı, yukarı çeker.
   O küfür ettiği zaman, küfür onda besmele gibi bir şey olur.
   
   Bizde bilge, yerinden kalkmaz, ak sakallı, yemek yemez, çişi gelmez
   biri olarak bilinir.
   Oysa bilge dediğin doğal gaz kuyruğuna girer, sırasını kapan
   olursa kavga eder, gerekirse karakolluk olur. Bu tanıma göre
   bilgelik, akademisyenlikle pek örtüşmüyor.
   Akademisyenlik kötü bir iş.
   Bilgeliğe aykırı, otuz yıldır millete not veriyorum, kusturucu bir
   sey, bıktım anasını satayım, hepinize sıfır diyeceğim bir gün.
   Ya da hepinize yüz, ne fark eder.
   Bilgelikle akademisyenlik arasında bir ilişki olabilir,
   o da yaşı 18-20 olanlarla sürekli bir arada olmaktan kaynaklanan bir
   şey. Bu avantajı kullanırsanız, yeni kalabilirsiniz.
   
   - Biraz da aşktan konuşalım mı ?
   
   Aşkta benim teorim şu; aşk doğuştan hormonlarla ilgilidir ama
   aynı zamanda kazanılması, edinilmesi gereken de bir şeydir.
   Emek ister.
   Hormonu iyi salgılayan aşık oldugunu sanabilir, çıldırabilir, azabilir
   ama aşk ayrı bir şey.
   Bir sanat, bir güzellik yaratmaktır aşk.
   Hıyarların, hamhalat heriflerin işi değildir.
   
   Diyelim ki kızın birini görüyorum, içime bir ateş düşüyor ve aşık
   oluyorum. Yok öyle yağma, böyle beleş bir şey olabilir mi ?
   Ateş düştükten sonra ne halt yediğine bağlı olarak aşk olur ya da olmaz.
   Ateş düştükten sonra o ateşi düşüren kişiye gidip onu söndüreyim
   hemen diyorsan, orada aşk yoktur. Ama aşk düştüğünde;
   kendimizi, hayatı, yaşadığımız kültürü anlamaya ve dönüştürmeye
   çalışıyorsak, iste aşk odur.
   Bize insan olduğumuzu hatırlatır ve büyük bir sorumluluk yükler.
   Aşık olduğum zaman aklıma şu gelmeli, aşığım, demek ki yapacak
   cok iş var. Yani sevgilimle pastanede buluşacağım veya bir
   arkadaşın evine gidip yiyişeceğiz...
   
   Bu da yapılmalı tabi de yalnız bunu yapıyorsanız aşk falan yoktur.
   Yani burada, arkadaşın evine gittik, yiyiştik.
   Aşka giriş bile yok burada yiyiş var.
   Yani aşk, o yemekten aldığımız enerjiyle bir yere bir ağaç
   dikebiliyorsak, bir insana yardım edebiliyorsak, farklı kitaplar
   okuyabiliyorsak, gereğini yerine getirdiğimiz şeydir.
   Aşk eşittir sevgili değil, iki kişilik de değil çok kişiliktir aşk.
   Bütün Dünya'yı düşman belleyip Leyla'yi sevmek değildir.
   Leyla'da bütün insanlığı sevmektir.
   
   - Bir entelektüel olarak mutlu musunuz ?
   
   Yalnız kaldığım zaman, genellikle gece ikiyle dört arasında mutlu olurum.
   Televizyonu açarım ama seyretmem.
   Sesini dinlerim, duvarlara bakıp öyle düşünürüm, belki yazasım gelir
   bir şeyler karalarım.
   Uykum gelince, bu Dünya düzelmez arkadaş deyip yatarım.
   Bugün de kurtaramadık Dünya'yi ne yapalım derim.
   
   Hesabi duruş, mutluluğu öldüren şeydir.
   Örneğin Nietzsche, adam hayatı boyunca bunu anlatti.
   Ama Nietzsche'yi okuyup karamsar olan adamlar var, onlara sopayla
   girişmek istiyorum bazen.
   
   Adam demiş ki, ben bir enerji kaynağıyım.
   Benim insan gibi insan olabilmem, icimdekilerin olabildigince
   bastırılmadan ortaya çıkabilmesidir.
   Oysa yaşam buna izin vermiyor, birbirimizi maskelemek zorunda kalıyoruz.
   
   Gerçi Freud medeniyetin temelinin bu olduğunu söylemiş.
   Biz de içimizdeki hayvanlığı bastıracağız diye, içimizdeki insanlığı
   da bastırmışız. Hala içimizdeki erotik enerjiyle ilişkimizde sakatlık
   var. Erotik yanımız ortaya çıktıktan sonra ayıp bir şey yaptığımızı
   düşünüyoruz. Onun için vatan millet sakarya, ilim aşkı, sanki hiç eros
   yokmuş gibi davranıyoruz, dava adamı kalıbına sığınıyoruz.
   
   Bütün bu kalıplarım dışında felsefe; çözüm arayanların değil,
   soru soranların yeridir, şeytanla muhabbettir.
   Ne zaman ki şeytan sizi alt eder, o zaman insan olduğunuzu anlarsınız...
   
   (bkz: faydalı copy paste)
   #1310839 (longinus, 16.02.2007 11:23 ~ 12:11)
5. odtu felsefe bölümünün başkanı, aslen odtü elektrik mühendisliği bölümünden mezun olmuş profesör. bir an önce bölümüme * geçip tanışmak için can attığım insan.
   #1310871 (witch, 16.02.2007 11:38 ~ 19.03.2007 16:56)
6. " felsefe çözüm arayanların değil, soru soranların yeridir, şeytanla muhabbettir. ne zaman ki şeytan sizi alt eder, o zaman insan olduğunuzu anlarsınız. " demiş, her gün kendine daha fazla hayran bırakan, büyük üstad.
   #1429805 (witch, 19.03.2007 16:58)
7. odtu felsefe bolumu baskanidir, mutsuzluk ahlaksizliktir diyerek polemiklere sebep olabilecek bir iddiada bulunmustur.
   #2060821 (aura, 03.08.2007 02:48)
8. kanımca olması gereken profesör tipidir lakin bu işin ciddiyetini savunanlarca şaklabanlıkla suçlanmaktadır. felsefeyi halka indirgeme çabası elitist kesimce burun kıvrılarak izlenmekte, takip ettiği yol çokça tenkit edilmektedir. bu sırça köşk sakinlerine yaranmak zaten mümkün olmadığından ahmet hocam bildiği yolda pek şahane ilerlemeye devam etmekte, bizleri güler yüzüyle aydınlatmaktadır.
   #2132863 (uyuz, 14.08.2007 19:33)
9. odtü felsefe bölümünün başkanı.. nietzsche yi onun cevirisinden okumak, onun güzel türkçesiyle okumak cok büyük bir keyifti..
   #2179720 (panikadam, 22.08.2007 20:41)
10. sigmund freud'un yanında ustun dokmen neyse frederic william nietzche'nin yanında ahmet inam odur. başka bir deyiş ile cezbetmem gerekiyorsa yusuf halacoglu'nun kurum başkanlığı ahmet inam'ın odtü'deki başkanlık vasıflarıyla örtüşüyor.
    #2218560 (zinani, 28.08.2007 22:02)
11. ...felsefe; çözüm arayanların değil, soru soranların yeridir, şeytanla muhabbettir. Ne zaman ki şeytan sizi alt eder, o zaman insan olduğunuzu anlarsınız.
    
    türkiyede fikir üretebilen ve harbi bir duruşu-tavrı olan felsefecimizdir.
    
    (bkz: hıyaran)
    (bkz: teknoloji benim neyim oluyor?)
    #2620709 (gladio1986, 23.11.2007 10:02)
12. maalesef hala hayattadır ve bir şeyler yazmaya devam etmektedir.
    #3279493 (usuyitik, 16.04.2008 22:22)
13. bu sene yaz okulunda, odtü felsefe bölümünde philosophy of love ve philosophy of emotions derslerini verecek olan profesör. aşkın felsefesini kendisinden dinlemek için sabırsızlanmaktayız.
    #3443673 (witch, 25.05.2008 01:36)