acilarin en acisi kendi kendimize cektirdigimizdir 

1. insan hayatını yaşanmaz kılıp yüreğini sürekli kanatan farklı ve dillendirildiği üzere hep dışsal olan nedenlerin çekilen acıları doğurduğu söylenmektedir lakin, bazen acıyı var eden bizzat insanın kendisi olup kendi bedenine, ruhuna ve yüreğine; kimi zaman tutkunun kör ediciliğinde, kimi zaman aşkın doz aşımından kaynaklık bulan şehvetle, kimi zaman her şeye sahip olma duygusunun beraberinde getirdiği aç gözlülükle, kimi zaman engellenemez ben'liğin ağır basma yollu diğer insanları küçük görüp onları önemsememe ve kimi zaman ise karşı konulmaz bir histeri eşliğinde beliren gücü ele geçirme ve hükmetmeyle vb. çoğaltılacak zayıflıklarla, insanların kendi kendilerinin acı çektiricileri olduğunu vurgulayan,
   
   insanın diğer insanlardan aldığı darbelerden öte insanın kendi kendisine verdiği zararın daha acı verici olduğunu ve sonuçlarının içsel çatışma, kendiyle yüzleşmenin getireceği olası çöküşler ile kendi bedeniyle ruhunu yalnızlığa, hiçliğe, zamanın boşluğuna hapsetme ile sonuçlanacağa işaret edilen,
   
   insanın sonunu kendi elleri ile hazırladığından ve insanın acı ya da mutluluğu kendisine karşı yine kendisinin var ettiğini ifade eden özlü bir sözdür.
   
   ne demişler efenim; insan insanın kurdur. birde insan kendi kendisinin kurdudur denilmelidir. evet denilmelidir çünkü; insana başka insanların yapamadığını kişi kendine yapmaktadır. bu yapışın türleri farklıdır ama nihayetinde ipi boğaza dolayan, tetiği çeken ya da bedeni boşluğa savuran yine insanın ta kendisidir.
   
   doğal olarak da insan, ruhunu, bedenini ve zihnini ilk başta kendisinden korumalıdır. iradesizliğin getirmiş olduğu zaaflar nedeniyle yapmaması gerekenler, etmemesi gerekenleri ve söylememesi gerekenleri söylemekte. sonuçta ise; yaptıklarının ve söylediklerinin getirisini acı veren tepkiler eşliğinde almaktadır.
   
   yani demem odur ki: insan kendi kendisinin celladıdır, efenim.
   
   (bkz: sophokles)
   #2677338 (bluevelve, 08.12.2007 20:33)
2. insanın, kendisine yenilmesidir. mantıklı düşünmeye başlayınca, acılar azalır. kendinize acı verdiğiniz oranda, başkasına mutluluk verirsiniz. en azından, keyif verirsiniz. kendinizi yok edip, başkalarını yüceltmektir. insanın, kendisine kötülük yapmaya hakkı yoktur. mutluluk ve keyif, sizin de hakkınızdır ve sırası gelmiştir.
   #2679131 (tepesersemi, 09.12.2007 11:15)
3. vicdanın penceleri kişinin boğazına yapıştığı zaman akla gelecek bir söz.
   insanı kurşun yaralar.
   kalem yaralar
   dil yaralar
   ama en cok vicdan yaralar.
   vicdan insanın kendisidir.
   #2695129 (vanthonis, 14.12.2007 02:29)
4. bir başka deyişle acıların en acısı insanın kendisine acımasıdır.
   #3847513 (cimcime, 21.08.2008 09:17)