acemi birligine tekerlekli bavuluyla giren er 

1. bizde vardı bu. hehehh....
   
   neye uğradığımı şaşırmış vaziyette birlik girişindeki ağaç altına çömmüşüm. dendiği gibi beyni direk öbür tarafta bırakmışım. ben kadar salaklaşmış başka soluk alıp verenler de var mı hissiyatında nizamiyeden girenleri süzüyorum o saniye.
   
   gecikmedi... elinde cep telefonuyla hareretli konuşmasını ısrarla sürdürürken tekerlekli bavulunu aynı hışımla sürüyen o kibar çocuk geçti kapıdan. sonra tanıştık, kaynaştık. güzel çocukmuş aslında be ya... e tabi bi dünya efemine espiri patladı hakkında. zaman geçti gitti öyle. usta birliği beytüşşebap'a çıktı kurada. jandarma özel harekat. jöhler diyorlar. asteğmeniz ya artık, sordu bana 'konvoya katılmayıp direk arabayla mı gitsem oraya?'
   
   ben batıyı çektim, aylar sonra nereden girdiyse netten resmini yollamış bana, göz altlarında rüştü gibi siyah boya, boyna dolanmış megeüç şeridi, fonda aliboğazı...
   
   acemi dediğin adamın özelliği o. neyle karşılaşacağını bilmemenin yarattığı o aymaz ustalık... bugün hava alanından aynı tekerleki bavulla hostes edası yayarak geçersin, yarın o tekerlekli bavulu nerene sokacağını bilemeden ilk bulduğun tekin çukura sinersin. salı pazarı bile değil artık o tekerlekli bavulun çağrışımı, adı can pazarı. istersen sürme çekme akla, kafaya.
   
   s.kerler hocaaa!!!
   
   tişörtününde 'komando vurulunca değil unutulunca ölür' yazıyordu.
   
   bukalemun bok yesin, insandaki adaptasyon yeteneği başka hiç bi canlıda yok sümmehaşa.
   
   nerdeeen, nereye.
   
   yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz, nasılsa hep bi yerlere varcaz.
   
   di mi?
   #3666152 (hosaf, 15.07.2008 01:59 ~ 16.07.2008 23:17)