annenin olmesi 

89. okulun ilk günü gibi ağlamıyorum bugün.... gelince mutlu olursun diye topluyorum odamı sen söylemeden.. sen söylemeden çoraplarımı giyiyorum üzülme "oralardan" diye. seni üzdüğüm her saniye için nefret ediyorum kendimden.. geri almak istiyorum zamanı, alamıyorum "a n n e"
    
    bembeyaz bez giydiriyorlar bugün.. "ü$ür orda annem, hırkasını giydirelim" diye yalvarıyorum herkese.bakıp bakıp ağlıyolar "a n n e".
    
    öpmek istiyorum seni, dokunmak istiyorum saçlarına.. göstermiyorlar "a n n e"
    
    aramızdaki "tahta parçasına" inat, öpüyorum seni.. gülüyorum senin için, ağladığımı görme diye arkamı dönüp siliyorum gözya$larımı.. sıkılırsın burada, yalnızlığı sevmezsin sen.. birkaç kitap koyalım yanına diye yalvarıyorum..
    
    "doktor olucak benim kızım" diyi$in aklıma geldikçe doktorlardan nefret ediyorum.. senin için yapamadılar bi$ey.. kanatlanıp uçmanı istemezdim ki ben..
    
    bugün çıkma dı$arı dedikçe arkada$larımla gittiğim yerlerden geçiyorum.. ke$ke gitmeseydim, yanında kalabilseydim birazcık daha.. oturabilseydim dizinin dibinde.. duyabilseydim sesini yine..
    
    eve gitmek istemiyorum, odana girmek istemiyorum..
    
    özlüyorum.. özleyeceğim.. özlerim..
    biliyorum..
    
    "a n n e" diyemiyorum ba$ka zamanlarda ba$kalarının yanında "ba$kalarına".. okuduğum kitaplarda takılınca gözüm anlamsızca "a n n e" kelimesine ağlıyorum "her gece" olduğu gibi..
    ağlıyorum "a n n e"
    
    hani bir biblon vardı kırdığım..
    #2889058 (anelia, 24.01.2008 12:54 ~ 06.06.2008 19:07)