5 mayis 1996 trabzonspor fenerbahce maci 

1. trabzon'un kendi sahasında fener'e yenilip şampiyonluğu kaptırdığı ve fetret devrine girdiği maç. bir daha asla eskisi gibi olamadı trabzon. maçtan sonra ciddi ciddi rüştü'nün kadıköy'e heykelinin dikilmesi tartışılmıştı zira çıkardığı şutlar inanılmazdı futbolun hafızası bir günlüktü oysa golleri atan oğuz ve aykut o sezon sonunda takımdan uzaklaştırılırken rüştü yıllar sonra heykelini dikeceklerin talimatıyla tesislerde dayak yedi.
   #802132 (sessiz harf, 02.11.2006 02:32)
2. trabzonlu bir arkadasımın maçtan sonra evdeki muhabbet kusunun kafasını koparttıgı maçtır.**
   #802140 (iysr, 02.11.2006 02:37)
3. senol gunes'in yaptığı taktik hatalar sonucu fenerbahçe'ye hediye edilmiş maç. trabzonspor tarihinin unutulmaz maçlarından biridir. ayrıca bu maçtan bir hafta önce vanspor'a kaybedilmiş, ardından fenerbahce yenilgisiyle, şampiyonluk altın tepside hediye edilmiştir. olacak iş değildir.
   #802179 (fowler, 02.11.2006 03:07)
4. hayatımda en mutlu oldugum mactır sanırım. düsünsenize dile kolay 6 senedir sampiyon olamamıssınız kötü bir devreden geciyosunuz ali şen gelmiş hersey yoluna girmiş ama önünüzde trabzon engeli var ligin bitmesine 2 hafta daha var 1 puan geridesiniz ve trabzon deplasmanı adeta bir cehennem macın ilk yarısı da abdullah ın muhtesem golü ile 1-0 geride tamamlamıssınız. devre arası kara kara düsünüyorsunuz aglamak istiyorsunuz... ve ikinci yarı baslıyor imparator oguz un frikik golü umutlandırıyor ama saglı sollu rakip akınlar! sota vuruyor rüstü kurtarıyor hami keza yine rüstü, böyle devam ediyor bir süre taki erol bulut un ortası aykut un golü işte o anı hiç bir seye degişmessiniz ve mac bitiyor bir hıdralez aksamında ve artık takımınız sampi... daha sonra kulagınız da yankılanan "nası koydu aykut kocaman" sesleri ve bir kac haftanın sonunda şampiyon fenerbahce... işte 11-12 yaşlarında bir veletin o zamanlar hissettikleri ve yasadıklarıdır bu..
   #802181 (like a_ rolling stone, 02.11.2006 03:09 ~ 03:11)
5. Fenerbahçe'nin, 95-96 sezonunu şampiyon olarak noktalamasını sağlayan maçtır. Takım, söz konusu sezon şampiyon olmasına karşılık önündeki bir kaç yılı zamanın başkanı Ali Şen'in hataları nedeniyle kaybetmiştir. Oğuz ve Aykut gibi gerçek Fenerbahçelileri gönderen, bu tür gereksiz müdahaleleriyle Parrerira'nın takımı bırakmasına neden olan Ali Şen, ertesi yıllarda gelebilecek muhtemel şampiyonlukları rakiplerine adeta hediye etmiştir.
   #803289 (entropi, 02.11.2006 14:21)
6. 8 aylık kuzenim in kafa üstü yere çakıldığı maçtır. enişte fanatik fenerbehçelidir ve umudu kestiği maçın son dakikalarında gelen golle kucağındaki kuzenimi kafa üstü yere düşürmüştür. son derece evhamlı olan teyzem çılgına dönüp ''sokayım fenerbahçe''ne tarzı söylenmelerle ağlamaya başlamıştır. eniştemin ağlamaktan kıçını yırtan kuzenimi ve acaba doktora gitsek mi diye dönüp duran teyzemi sallamayıp ''yaşa fenerbahçe'' tezahuratı yapmaya başlamasının aile içinde kendisinin tekrar sorgulanmasına yol açtığı maç olmuştur.
   #803368 (phoibos apollon, 02.11.2006 14:40 ~ 30.05.2007 11:36)
7. abdullah'ın 19. dakikada attigi golle öne geçtiğimiz ama zamanın kalecisinin baraj kurmadaki üstün yetenekleri ile oğuz'un golüne engel olamayip ardından aykut'la dünyamızin yıkıldığı maçtir, bir önceki hafta vanspor maçinda da gol kaçirma rekoru kirilmiştir tarafımızdan. bügüne kadar en çok gözyaşi döktüğüm andır maçın son düdüğünü duyduğum zaman.
   #803419 (JusT ANotHeR StRanGeR, 02.11.2006 14:52)
8. erol'un muhteşem bir orta kestiği ve bu ortanın aykut tarafından gol yapıldığı şampiyonluk maçı. zaten bu maçtan sonra trabzon hiç bir zaman şampiyonluğa o kadar yaklaşamamıştır.
   #803477 (Aktif matkap, 02.11.2006 15:06)
9. trabzonspor un fenerbahçeye karşı aşırı nefretinin burdan geldiği söylenir. şöyle ki fenerbahçe nin son 2 şampiyonluğununda da (daum dönemi) trabzonspordur 2. olan ve özellikle cem papila 'nın idare ettiği fenerbahçe-trabzonspor maçı da nefretin iki katına çıkmasına sebebiyet vermiştir..maçla ilgili hatırlayabildiklerimse abdullah ercan ın hırs küpü bir şekilde gözü yaşlı gol sevinci, oğuz un frikik atışında etrafı kaplayan sis, kaleci nihat'ın hareketsiz kalışı ve tabi ki de aykut kocaman'ın nefis golü. (takdir edersiniz ki o yaşta sadece goller aklımda kaldı napim)ve tabiki de maç sonu trabzon 'dan gelen intihar haberleri...
   #803671 (niketre, 02.11.2006 15:47)
10. ömrü hayatımda bu kadar sevindiğim başka maç yoktur ve asla olmayacaktır.
    
    cine5 te yayınlanıyordu o zamanlar maçlar ve haliyle kahvehanede izliyorduk maçları. maçları dediysek derbi maçlarını tabi ki.
    
    öğle saatlerinde benim gibi koyu fenerli abim gergin bir ifadeyle "gidelim mi maça?" dedi. "abi be gidelim" dedim. ne olacaktı ki yenilsek zaten 1 puan gerideydik. abim söyle bi attı üzerinden gerginliği ve "gideceğiz tabi ki yalnız bırakmak olmaz böyle günde takımı" dedi. akşama doğru ikimizde bir heyecan bir heyecan. karınlarımıza sancı giriyor fakat farketttirmemeye çalışıyoruz.
    
    derken yola koyulduk zira kahvehaneye gidene kadar yolda gördüğümüz herkes bizle dalgasını geçiyordu. futbolla ilgisi olmayanlar bile "yenileceksiniz oğlum gitmeyin boşuna" diyordu. galatasaraylısı, besiktaslısı, milli takimlısı, liverpoollusu, detroit pistonslısı hatta hiç unutmam karl malone u çok seven ve bu yüzden utah jazz ı tutan tanıdık bile trabzonspor u destekliyordu. ortam o derece gergindi yani. üstüne üstlük sırf istanbul takimlarindan nefret ettiği için sezon içinde birden trabzonsporlu kesilen kuzen yolda birden karşımıza çıkmasın mı? "geleyim ben de izleyeyim hem maçtan sonra sizinle biraz alay ederim" dedi. neyse yola devam ettik.
    
    kahvehaneye vardık. bir baktık millet birbirinin üstünde. türkiyenin trabzon dışında hiçbir şehrinde ve hatta hiçbir kasabasında veya köyünde trabzonsporlu sayısı fenerbahçeli sayısını geçemeyeceği için şaşırdık bayağı çünkü mahalleden tanıdığımız fenerlilerin beş katı insan izleyecek maçı.
    
    ve maç başladı. trabzon da bir hırs bir hırs anlatmak mümkün değil. akıllarına koymuşlar sahaya gömecekler fenerbahce yi. trabzon atak üstüne atak yapıyor. hami mandirali bulduğu yerden zımbalıyor ama o günlerde kalede panter gibi bir rustu recber var. şimdiki gibi pazar filesi değil yani. her gelen topu çeliyor. ama trabzon sağlı sollu geliyor ve dakika 19 abdullah ercan yay üzerinden enfes çakıyor: 1-0
    
    kahvehane yıkılıyor. beşiktaşlılar, galatasaraylılar omuz omuza vermiş "i*ne ali şen olamazsın şampiyon" temposu tutmuşlar. trabzonlulardan fazla seviniyorlar. ve maç devam ediyor ama herkes bizle alay ediyor. biz pısmış bekliyoruz ne olacak diye. hami serbest vuruştan doksana gönderiyor ama rüştü gol yemesine rağmen konsantrasyonunu bozmuyor ve başka gol yemeden devreyi kapatıyor.
    
    ikinci yarı fenerliler biraz azalmış olmakla birlikte heyecanla fenerin gol atmasını bekliyoruz. ama parreira* yerinde heyecansız izliyor maçı zira sene boyunca pek sevindiğini görmemiştik.
    
    dakika 55. serbest vuruş fenerin ve oguz cetin topun başında. saha meşale dumanlarından neredeyse görünmüyor. oğuz geliyor topun başına ve top ağlarda. 1-1
    
    buruk olmasına rağmen çok seviniyoruz. çünkü skor bize yetmiyor. kesin galip gelmeliyiz gidiyor şampiyonluk yoksa. fener biraz cesaretleniyor golden sonra ama bir iki atak dışında tehlike yaratamıyor. ama trabzona skor yettiği halde bastırıyor.
    
    ve dakika 82. erol bulut soldan yaklaşıyor. birini geçiyor, birini daha geçiyor. biz hafiften ayağa kalkmaya başlıyoruz. kafasını kaldırıyor. kahvedeki bütün fenerliler hep bir ağızdan "ortala topu" diye bağırıyor. yerden sert bir orta kesiyor ama kime gittiğini bilmiyoruz. birden kameranın görüş alanına sari lacivert cubuklu formalı biri giriyor. hiç unutmam daha topa vurmadan nefesim kesilmiş gibi olmuştum ve dünya üzerinde o maçı izleyen bütün fenerlilerin aynı şekilde hissettiğine eminim. fenerli futbolcu-ki aykut kocaman olduğunu sonra öğrenmiştik-topa nefis vuruyor ve top trabzonspor ağlarında. fenerliler olarak sayıca kahvede daha az olmamıza rağmen trabzonun attığı ilk golun on katı kadar ses çıkarıyoruz. sandalyeler havada uçuşuyor. izleyenler duvarları tekmeliyor. millet masaların üzerinde. bütün fenerbahçeliler birbirine sarılıyor ama ben ilk abime sarıldım hiç unutmam. bana fenerbahce yi sevdirdiği için. hastalıkta ve sağlıkta takımı desteklemeyi öğrettiği için. ve dahi o maça beni götürdüğü için. parreira bile o kadar seviniyor ki şaşırıyoruz. maç bitmeye yakın ancak sakinleşiyoruz ama kalan 3-5 dakika geçmek bilmiyor. trabzonspor son bir deneme yapıyor ama olmuyor. bitir diye sövüyorlar hakeme. en sonunda maç bitiyor. kahvehane bayram yer gibi. fenerliler diğerlerinin **** gitmesine izin vermiyor, alay ediyor, gülüyor. sonra birden aradan biri ali sen baskan fenerbahce sampiyon diyor ve dakikalarca tekrar ediyoruz. eve gidene kadar fenerli herkesle kucaklaşıyor diğer herkesle alay ediyoruz. bilhassa kuzenime çok gülmüşlüğümüz var maçtan sonra.
    
    bu maçtan sonra fener son maçını kazanıyor ve şampiyon oluyor, trabzon ise dağılıyor ve bir daha asla toparlanamıyordu. ve ortaya şöyle birşey çıkıyordu:
    (bkz: trabzon/@ee caylar kimden)
    
    ben bu maçtan sonra ne maçlar izledim. galatasaray a 6 mı atmadık, 4 mü atmadık, gaziantep i 3-0 dan 4-3 mü yenmedik. ama asla böyle bir heyecanı tekrar yaşamadım.
    
    bu da böyle en sevdiğim futbol anımı yaşadığım maçtır.
    #803811 (ee caylar kimden, 02.11.2006 16:17 ~ 16:20)
11. fenere zamaninda saglam pislikler yapmis van'in odesme babinda yaptigi bir onceki haftaki kiyagin sonucunda fenerbahcenin sampiyonluk sansi dogmasi ile acayip onem kazanan mac.
    maca giden fenerli taraftarlarin doner bicagi vb. ile yola cikmalari sonucu trabzona girmeleri engellemis olaylar olmus, hatta ali sen cikip polislere bile laf etmisti.
    velhasili kelam fenerbahce ozellikle ikinci yari oguz ve aykutun performanslari ile en korkulan deplasmandan yenik duruma dusmelerine ragmen galip donmus ve sampiyonluk sansini en tepeye tasimistir. hele oguzun son dakikalarda bir sagdan atip soldan gecmesi vardir ki gorulmeye deger (ya da tam tersi, gol olmadi ama sonucta)
    o zaman oguz'a ovguler yagdiran, birlikte sarki soyleyen sen baskan ali'nin sampiyon olunca ilk yine oguzun biletini kesmesi (takimda ikilik cikariyor vs. suclamalari ile) baska bir ilginc noktadir. yine ayni ali senin mac oncesi ettigi laflar ve yaptigi hareketler yuzunden iki takimin arasi hala aciktir, taraftarlar hala birbirlerinden olesiye nefret eder
    sonucta o senenin en iyi takimi sampiyon olmustur, hakkiyla ve rakibini evinde yenerek.
    
    trabzon acisindan soylenecek tek soz var harakiri.
    #959754 (ffilibos, 06.12.2006 19:57)
12. bu satırları yazan bendenizin 9 yaşında iken izlediği ve hayatı boyunca unutamayacağı maç.
    
    mevzubahis gün bir akrabamızın düğünü sebebiyle tüm aile erken saatte dandik bir düğün salonunda oturuyoruz. babam sabırsız. "az sonra kahveye kaçıp izleriz maçı oğlum" diyor. bütün sezon gerek radyodan, gerekse sigara dumanına göğüs gererek kahvelerden cine5 aracılığıyla maçları takip etmiş olduğum için çok heyecanlıyım. içimdeki fenerbahçe aşkını kendi adıma somutlaştırmaya başladığım zamanlar..
    
    düğünden çıkıp en yakındaki bir kahveye gidiyoruz. bulunduğumuz ilçe fazlasıyla doğu karadeniz göçü almış olan orhangazi olduğu için kahvede fenerbahçeliler kadar trabzonsporlular da var.
    
    maç başlıyor. hayatım boyunca izlediğim her sol dışla atılan golde aklıma gelen gol olan abdullah ın vuruşu ile geri düşüyoruz. üzülüyorum.. babam gazoz söyleyip "korkma. bizim takım bunları yenecek." diyor. korkuyorum ama takımımın galip gelemeyeceğinden değil, eğer galip gelirsek etrafımdaki gözü dönmüş trabzonsporluların bize yapacaklarından.
    
    ikinci yarı başlıyor. oğuzun golüyle 1-1 i yakalıyoruz. bağırıyorum "gol" diye ama bir gol daha lazım. dakikalar geçiyor, aykutun golüyle havaya sıçrıyorum. o sırada kahvede bulunan trabzonsporlular bir anda ortamı terkediyorlar.
    
    maç bitiyor.. babam elimden tutmuş "ben sana dedim. bizi yenemezler." diyor. onun yanımda olmasının gücünü hissediyorum. dışarıda fenerbahçe bayraklarıyla donatılmış bir sürü araba konvoy halinde önümüzden geçiyor. o tanımadığım fenerbahçeli insanlar gelip sarılıyorlar "aferin küçük fenerli" diyor, elime sarı lacivert balonlar tutuşturuyorlar.
    
    daha sonra 2.gol sonrası ortamı terk eden bazı prokaryotlar ellerinde sopalarla gelip o sevince çamur bulaştırmak istiyorlar, yapamıyorlar.
    
    2 hafta sonrası şampiyonluk geliyor. bir sene sonra bir haziran günü "bizi yenemezler" diyen babam hayata ve lanet olası bir hastalığa yeniliyor ama benim içimdeki fenerbahçe aşkı hiç bitmiyor.
    
    işte böyle bir gündü 5 mayıs 1996.
    #1308165 (avedis, 15.02.2007 18:26)
13. trabzonspor lular için kara bir gündü 5 mayıs. birçok fenerbahçeli gibi avedis in yaşadıklarının tersini yaşamak kadar üzücü daha ne olabilirdiki? * ancak bizler üzüntümüzü sopaya veya kavgaya bulaştıracak kadar da düşmemiştik o günlerde. diğer istanbul takımlarının trabzonspor u desteklemesi doğrultusunda yapılan gürültülerdi onlar sadece. o gün iki veya üç trabzonspor lu vefat etmişti. *
    #1308485 (serander, 15.02.2007 19:30)
14. rustunun herseyi cikardigi macti. hami vuruyo rustu cikariyo mac bu sekilde gecti ve sampiyonluk gitti. o gunden sonra da trabzonspor bi daha eskisi gibi olamadi.
    #1876318 (repeat after me, 07.07.2007 06:24)
15. bir trabzonsporlunun asla hatırlamak istemeyeceği ama yıllar geçse de maalesef dakikası dakikasına hatırladığı efsane trabzonun bittiği maçtır.
    
    trabzonsporun sadece şampiyonluğu kaçırmakla kalmadığı bütün bir trabzonspor efsanesinin de saniye saniye çöküşünün izlendiği maç olmuştur zira o sezondan sonra trabzon hiçbir zaman dördüncü büyük gibi davranamamış şampiyonluk yarışından hep uzak kalmış çocuklara anlatılan hoş bir hatıraya dönüşmüştür.
    #1876886 (gozluklu kedi, 07.07.2007 13:07)
16. trabzonlu bir arkadaşım maçtan sonra istanbul yoluna inen taraftarların, yolu kayalarla kapatıp, tek şeride düşürdüklerini ve plaka kontrolü yaptıklarını, istanbul plakalı araçları ters çevirip öylece bıraktıklarını anlatmıştı. kendisi o zaman 16 yaşında olan arkadaşımda bizzat bir kaç arabayı ters çevirmiş... polis geline kadar devam etmiş bu böyle... artık doğrudur yalandır...
    
    trabzon için sonun başlangıcı olan maçtır efendim..
    #1876917 (zaknafien, 07.07.2007 13:14)
17. en güzel doğum günü hediyemdir.
    #1877656 (chucklet, 07.07.2007 16:07)
18. türkiye liglerinin en unutulmaz maçıdır.
    #1877732 (med cezir, 07.07.2007 16:24)
19. aglatan mactir.
    
    macla ilgili aklimda en cok yer edinen ani ise; macin 70 kusuruncu dakikalarinda parreira bulent uygun'u oyundan cikarip mustafa katip'i oyuna almaya hazirlanmaktadir; mustafa'ya son taktikleri verdikten sonra elini uzatir ve "çaak" seklinde bi isaret yapar ve mustafa'yi oyuna alir. ilginctir ki, goller ve hami'nin sutlari disinda aklimda kalan tek anekdot budur.
    #2458824 (schizo, 11.10.2007 22:28)
20. trabzonspor taraftarlarının hala öfkeyle hatırladığı karşılaşmadır.
    #2458864 (free zone, 11.10.2007 22:33)
21. sonrasında 12 yaşında mehmet isimli bir trabzonsporlu çocuğun kendini ağaca asarak intihar ettiği maç.
    #2458875 (suunddavaska, 11.10.2007 22:35)
22. bir galatasaray li olarak trabzon adina kendi takimim gibi üzüldügüm mac. beraberlik bile trabzonsporu sampiyon yapacakken, trabzonspor öne gectigi maci kaybederek fenerbahceye sampiyonlugu adeta hediye etmistir..
    #3162674 (ANTEPLI, 19.03.2008 15:19)
23. ali şen fenerbahçe camiasına yaraşır biçimde maç öncesinde yaptığı ali cengiz oyunuyla maçı psikolojik savaştan ciddi savaş haline sokmuştur. sanıyorum aygün'ün kafasını doktorların hiçbirşey yok demesine rağmen bandajlarla kaplatmış ve stada daha çok jandarma sokmayı sağlamıştır. akabinde daha da yükselen tansiyon. ölüm kalım savaşı şekline ve dahi intiharlara sebebiyet vermiştir.
    
    ayrıca da trabzonspor'un ve taraftarlarının 1920'lerden beri oynadıkları futbolla ilgili yaşadıkları en lanet deneyimdir.. allah öyle bir duyguyu düşmanıma bile yaşatmasın.. allahtan küçüktük ki çok fazla hissedemedik abilerimiz gibi. katlanılacak gibi birşey değildi zira.
    #3162690 (sari cizmeli mehmet aga, 19.03.2008 15:33)
24. maçtan sonra "dün gibi kulaklarımda duran" aykut kocaman'ın söyledikleri ile gündeme getirilmesi gereken maçtır. ama nafile o şekilde gündeme gelmemiş/gelememiştir. akabinde aykut kovulduğu ile kalmıştır. maalesef!
    #3162750 (galapagoslu iguana, 19.03.2008 15:54)
25. ertesi gün gazetede çıkan bir resmi hala sakladığım maçtır: aykut' un golü sonrası kelli felli trabzonlu amcam bayılmış, 3 arkadaşı kollarından tutmuş, ayıltmaya çalışıyor. teşekkürler aykut, bu taraftar seninle hep gurur duydu.
    #3163144 (asperg, 19.03.2008 17:38 ~ 08.04.2008 12:32)